ozdoba

Olbracht Łaski

ozdoba
Olbracht Łaski
Dynastia:Łascy herbu Korab
Rodzice:Hieronim Łaski
i Anna Kurozwęcka
Urodzony:w 1536 roku
w Kieżmarku
Zmarł:23 listopada 1604 roku
w Łasku
1533 W 1533 roku w Kieżmarku urodził się Olbracht Łaski. [więcej]
1535 W 1535 roku z więzienia w Budzie uwolniony został ojciec Olbrachta Łaskiego. [więcej]
22 grudnia 1541 22 grudnia 1541 roku w Krakowie zmarł ojciec Olbrachta Łaskiego. [więcej]
Młodość Młodość Olbracht Łaski spędził na zamku w Kieżmarku. Tam zgłębiał wiedzę i uczył się rycerskiego rzemiosła. Od najmłodszych lat wykazywał rzadko spotykane zdolności do nauki języków. [więcej]
1551 W 1551 roku Olbracht Łaski wyzwolił się spod opieki rady rodzinnej i uzyskał samodzielność w zakresie zarządu odziedziczonym majątkiem. [więcej]
1552 W 1552 roku zmarła matka Olbrachta Łaskiego. [więcej]
1553 W 1553 roku Olbracht Łaski poznał Adama Schroetera, który został jego nauczycielem. [więcej]
1558 W 1558 roku Olbracht Łaski oficjalnie przystąpił do obozu kalwińskiego (jednoty małopolskiej). [więcej]
Luty 1558 W lutym 1558 roku w Kieżmarku Olbracht Łaski pojął za żonę Katarzynę Buczyńską - wdowę po węgierskim magnacie Jerzym Seredym. [więcej]
1558 W 1558 roku zamek w Kieżmarku należący do Olbrachta Łaskiego był miejscem, gdzie spotykali się rycerze o awanturniczych usposobieniach i żołdactwo szukające łupów i rabunków. Właściciel przepadał za takim właśnie towarzystwem. [więcej]
1558 Prawdopodobnie w 1558 roku Olbracht Łaski zaczął się bliżej interesować sytuacją w Mołdawii. [więcej]
1559 W 1559 roku w Belgradzie Olbracht Łaski poznał Heraklidesa. Panowie dosyć szybko zaprzyjaźnili się i postanowili zorganizować wyprawę, celem której był mołdawski tron. [więcej]
1560 Na początku 1560 roku Olbracht Łaski przybył do Krakowa, aby pozyskać chętnych i środki na wyprawę do Mołdawii w celu osadzenia na tamtejszym tronie Heraklidesa. [więcej]
Grudzień 1560 W grudniu 1560 roku Zygmunt August, dowiedziawszy się o planowanej wyprawie do Suczawy Olbrachta Łaskiego i Heraklidesa w celu przejęcia mołdawskiego tronu, rozesłał uniwersały nakazujące niedopuszczenie awanturników do granicy. [więcej]
Grudzień 1560 W grudniu 1560 roku Mikołaj Sieniawski otrzymał od Zygmunta Augusta wezwanie, aby zatrzymać dwóch łowców przygód Olbrachta Łaskiego i Heraklidesa, który zmierzali w kierunku Suczawy w celu przejęcia mołdawskiego tronu. [więcej]
26 lutego 1561 26 lutego 1561 roku zmarła żona Olbrachta Łaskiego Katarzyna. [więcej]
Marzec 1561 Wiosną 1561 roku Olbracht Łaski i Heraklides ruszyli w kierunku Suczawy. Mikołaj Sieniawski zebrał dostępne poczty i ruszył naprzeciw awanturnikom, których dopadł pod Pomorzanami nad Złotą Lipą, 70 km na wschód od Lwowa. Tu po krótkiej walce zaciężni pretendentów do tronu w Suczawie zostali rozproszeni i musieli zawrócić, pozostawiając na miejscu całą artylerię. [więcej]
1 kwietnia 1561 1 kwietnia 1561 roku Zygmunt August wydał uniwersał zakazujący werbowania ludzi do oddziałów Olbrachta Łaskiego. [więcej]
Wiosna 1561 Wiosną 1561 roku niezrażony niepowodzeniami Olbracht Łaski rozpoczął przygotowania do kolejnej wyprawy, zmierzającej do zamachu stanu w Suczawie. Aby uśpić czujność hospodara mołdawskiego Aleksandra Lăpușneanu, rozpuścił plotkę o śmierci pretendenta Heraklidesa, a nawet wyprawił mu fikcyjny pogrzeb. [więcej]
Lato 1561 Latem 1561 roku Olbracht Łaski agitował na kolejną wyprawę do Mołdawii, mającą na celu obalenie tyrana Aleksandra Lăpușneanu. Płomiennymi przemowami pozyskiwał zwolenników. [więcej]
18 listopada 1561 18 listopada 1561 roku Olbracht Łaski bez wiedzy Zygmunta Augusta, korzystając z pieniędzy Ferdynanda I, rozbił wojska mołdawskiego hospodara Aleksandra Lăpușneanu i osadził na tronie w Suczawie niejakiego Heraklidesa. Epizod ten zadrażnił relacje polsko-tureckie. [więcej]
Listopad 1561 Gdy w listopadzie 1561 roku Heraklides zasiadł na tronie w Suczawie, uczynił Olbrachta Łaskiego najwyższym hetmanem Ziemi Mołdawskiej. [więcej]
Marzec 1563 W marcu 1563 roku do Piotrkowa przybył pokłócony z Heraklidesem Olbracht Łaski, który ukorzył się przed Zygmuntem Augustem i przeprosił za samowolne wyprawy do Mołdawii. [więcej]
Lato 1563 Latem 1563 roku Olbracht Łaski sprzymierzony z księciem Dymitrem Wiśniowieckim odbił z rąk Heraklidesa Chocim. [więcej]
Październik 1563 W październiku 1563 roku Olbracht Łaski po raz kolejny zebrał oddział zbrojnych i podążył do Mołdawii, licząc na przejęcie tronu w Suczawie. Tu dowiedział się o śmierci Heraklidesa i odesłaniu księcia Dymitra Wiśniowieckiego do Stambułu. Ten niefortunny zbieg okoliczności sprawił, że Olbracht Łaski zawrócił i podążył do Chocimia. [więcej]
Listopad 1563 Jesienią 1563 roku po zakończonych próbach zdobycia mołdawskiego tronu Olbracht Łaski zajął się umacnianiem twierdzy Chocim. [więcej]
12 kwietnia 1564 12 kwietnia 1564 roku na zamku w Kieżmarku Olbracht Łaski pojął za żonę córkę Katarzyny Telniczanki (byłej kochanki Zygmunta Starego) Beatę Kościelecką - matkę Elżbiety (Halszki) z Ostroga, która po wielu perypetiach życiowych zmuszona została do małżeństwa z wojewodą brzesko-kujawskim Łukaszem II Górką i resztę życia spędziła w wieży obok zamku w Szamotułach. [więcej]
Lato 1564 Latem 1564 roku Olbracht Łaski opuścił twierdzę Chocim, oddając ją hospodarowi mołdawskiemu Aleksandrowi Lăpușneanu. [więcej]
Lato 1564 Latem 1564 roku Olbracht Łaski był z wizytą w Wiedniu. Rzekomo próbował tam namówić Maksymiliana II do wspólnej interwencji w Mołdawii. [więcej]
1565 W 1565 roku gdy żona Olbrachta Łaskiego Beata Kościelecka przepisała mu swój majątek, po czym została przez niego uwięziona w zamku w Kieżmarku. [więcej]
Listopad 1565 W listopadzie 1565 roku Olbracht Łaski wysłał do Maksymiliana II posła Andrzeja Hernhoffa z listem, w którym zapewniał o swojej wierności. [więcej]
Lato 1566 Latem 1566 roku w Lublinie Olbracht Łaski uczestniczył w posiedzeniach sejmu. Potem planował pojechać do Wiednia, aby podjąć wysiłek skłonienia Maksymiliana II do sfinansowania wyprawy zbrojnej do Mołdawii. [więcej]
1566-1567 W latach 1566-1567 roku Olbracht Łaski czynił usilne starania zmierzające do zorganizowania wyprawy zbrojnej do Mołdawii w celu dokonania zamachu stanu. [więcej]
Jesień 1566 Jesienią 1566 roku Olbracht Łaski stawił się na wezwanie przed Zygmuntem Augustem, który zapytał, czy prawdą jest, że czyni przygotowania do wyprawy zbrojnej do Mołdawii w celu dokonania zamachu stanu. Wojewoda sieradzki wyparł się, przekonując monarchę do swojej niewinności. [więcej]
10 maja 1568 10 maja 1568 roku Olbracht Łaski zorganizował wyprawę odwetową, podczas której jego wojska otoczyły zamek oczakowski i poczęły mścić się na miejscowej ludności tatarskiej. [więcej]
Marzec 1569 W marcu 1569 roku podczas posiedzeń sejmu w Lublinie Olbracht Łaski stanął po stronie króla i opowiedział się za koniecznością utworzenia Unii Polski i Litwy. [więcej]
Wiosna 1569 Wiosną 1569 roku Olbracht Łaski stanął po stronie potomków Stanisława Spytka Tarnowskiego w sporze o dobra tarnowskie. Agitował na jego rzecz u Zygmunta Augusta. [więcej]
28 marca 1569 28 marca 1569 roku w trakcie obrad sejmu w Lublinie Olbracht Łaski zabrał głos, aby w swojej oracji przekonać obecnych o konieczności pobrania podatku z przeznaczeniem na obronność kraju. [więcej]
Lipiec 1569 W lipcu 1569 roku Olbracht Łaski złożył swój podpis na przywileju Unii ogłoszonym uroczyście przez króla Zygmunta Augusta w kościele Dominikanów w Lublinie. [więcej]
Sierpień 1569 W sierpniu 1569 roku Olbracht Łaski uroczyście złożył wyznanie wiary, ślubując wierność katolickiemu Kościołowi i papieżowi. Tym sposobem porzucił kalwinizm i od tej pory domagał się, aby wypędzono wszystkich innowierców z terytorium Rzeczpospolitej Obojga Narodów. [więcej]
1 września 1569 1 września 1569 roku kardynał Stanisław Hozjusz, dowiedziawszy się, że Olbracht Łaski zgłosił swoją przynależność do Kościoła katolickiego, napisał doń list, w którym wyraził swoją radość z tego faktu. [więcej]
Jesień 1569 Jesienią 1569 roku Olbracht Łaski wdał się w pisemną polemikę z oburzonymi jego apostazją protestantami. [więcej]
Styczeń 1570 W styczniu 1570 roku Olbracht Łaski planował wyjazd do Wiednia, aby omówić z Maksymilianem II kwestię następstwa po Jagiellonach. [więcej]
Wiosna 1570 Wiosną 1570 roku Olbracht Łaski zaangażował się w konflikt zbrojny o dobra tarnowskie. Stanął wówczas po stronie Stanisława Tarnowskiego, który razem z Janem Amorem Tarnowskim mieli wspólnego przodka wojewodę krakowskiego Jana Tarnowskiego herbu Leliwa (1367-1432/1433). [więcej]
17 kwietnia 1570 17 kwietnia 1570 roku Olbracht Łaski sprzymierzony ze Stanisławem Tarnowskim i Andrzejem Zborowskim na czele zbrojnych oddziałów stanął pod Tarnowem. [więcej]
18 kwietnia 1570 18 kwietnia 1570 roku Olbracht Łaski uczestniczył w oblężeniu tarnowskiego zamku, który w ciągu kilkunastu godzin został opanowany. [więcej]
19 kwietnia 1570 19 kwietnia 1570 roku po przybyciu komisarzy Zygmunta Augusta do Tarnowa Olbracht Łaski, zorientowawszy się, że działanie, w które się uwikłał, jest tylko pozornie legalne, czym prędzej spakował się i wyruszył do Warszawy, oświadczając, że już w tę sprawę nie chce się więcej wdawać. [więcej]
30 maja 1570 30 maja 1570 roku w Warszawie przystąpiono do rozpatrywania sprawy konfliktu o dobra tarnowskie. Konstanty Ostrogski wystąpił z oskarżeniem o szkody materialne, zajazd, rozlew krwi itp. O dziwo Olbracht Łaski i Andrzej Zborowski zrzucali z siebie jakąkolwiek winę i udawali zdziwionych, słuchając oskarżeń wojewody kijowskiego. [więcej]
18 lipca 1570 18 lipca 1570 roku Zygmunt August ponownie rozstrzygał sprawę sporu o dobra tarnowskie. Podczas posiedzenia Stanisław Tarnowski wziął całą odpowiedzialność za najazd na siebie. Król nakazał zwrócenie Konstantemu Ostrogskiemu zamku i dóbr tarnowskich. [więcej]
Lato 1570 Latem 1570 roku Olbracht Łaski otrzymał propozycję oddania swoich wojsk pod dowództwo Jana Zygmunta na wojnę z Turcją. [więcej]
Lato 1570 Latem 1570 roku Olbracht Łaski ubiegał się o zezwolenie Maksymiliana II na przeprowadzenie dwunastotysięcznego wojska konnego przez Wołoszczyznę. [więcej]
Jesień 1570 Jesienią 1570 roku Olbracht Łaski prowadził rozmowy z mołdawskim hospodarem Bogdanem Lăpușneanu o możliwości odstąpienia mu na korzystnych warunkach pewnej części Mołdawii. [więcej]
Jesień 1570 Jesienią 1570 roku Maksymilian II Habsburg dowiedział się, że Olbracht Łaski planuje wyprawę zbrojną do Mołdawii. [więcej]
Grudzień 1570 W grudniu 1570 roku poszukujący pieniędzy na wyprawę Olbracht Łaski udał się z wizytą do Brandenburgii. [więcej]
1571 Na początku 1571 roku okazało się, że plany Olbrachta Łaskiego przejęcia części Mołdawii nie zrealizowały się. [więcej]
1571 W 1571 roku Olbracht Łaski pożyczył od starosty generalnego Górnych Węgier Jana Ruebera de Pittendorfa 10 tysięcy florenów, zastawiwszy mu zamek w Kieżmarku z przyległościami. Z powodu niefortunnego przypadku nie spłacił długu na czas, więc zastaw pozostał w rękach wierzyciela przez następne 3 lata. [więcej]
1571 Około 1571 roku Olbracht Łaski popełnił bigamię. Poślubił Sabinę de Sauve. [więcej]
1 czerwca 1571 W liście Maksymiliana II z 1 czerwca 1571 roku Olbracht Łaski znalazł zapewnienia o cesarskiej życzliwości. [więcej]
Lipiec 1572 Na początku lipca 1572 roku Olbracht Łaski uczestniczył w sekretnym zjeździe stronników Maksymiliana II. Przedstawicielem cesarza był kardynał Commendone. Wśród popleczników znaleźli się między innymi Andrzej Zborowski, Piotr Zborowski, przedstawiciele Radziwiłłów i Chodkiewiczów. [więcej]
2 sierpnia 1572 2 sierpnia 1572 roku Maksymilian II Habsburg wysłał do Olbrachta Łaskiego list, w którym informował go, że wyprawił do Polski dwóch znakomitych panów czeskich Wilhelma Rozenberga i Wratysława Perszszteina, którzy mieli zadbać o jego interesy. [więcej]
Sierpień 1572 Po śmierci Zygmunta Augusta Olbracht Łaski agitował do wyboru Maksymiliana II na władcę Polski i Litwy. [więcej]
Sierpień 1572 W sierpniu 1572 roku Olbracht Łaski otrzymał od wysłannika Henryka Walezego sto tysięcy talarów i obietnicę poparcia u Selima II kandydatury wojewody sieradzkiego na władcę Mołdawii. [więcej]
Jesień 1572 Jesienią 1572 roku Olbracht Łaski nawiązał korespondencję z Katarzyną Medycejską, Henrykiem Walezym i Karolem IX. [więcej]
Listopad 1572 W listopadzie 1572 roku Olbracht Łaski otrzymał od posła Katarzyny Medycejskiej biskupa Jana Montluca list pełen pochwał. [więcej]
Listopad 1572 W listopadzie 1572 roku Maksymilian II Habsburg, przeczuwający zmianę orientacji politycznej Olbrachta Łaskiego, napisał do niego list, którym zachęcał do wytrwania w wierności do niego i poparcia jego kandydatury podczas wolnej elekcji. [więcej]
Listopad 1572 W listopadzie 1572 roku Olbracht Łaski zobowiązał się uczynić wszystko, by korona Polski i Litwy spoczęła na głowie Henryka Walezego. [więcej]
Listopad 1572 W listopadzie 1572 roku, aby pozyskać Olbrachta Łaskiego do pełnienia roli stronnika podczas wolnej elekcji, Katarzyna Medycejska zaproponowała, aby pozyskać przychylność kobiety, w której kochał się wojewoda sieradzki. [więcej]
Styczeń 1573 W styczniu 1573 roku Olbracht Łaski przyjął znaczną sumę pieniędzy pochodzących z cesarskiej kasy w zamian za poparcie kandydatury Maksymiliana II podczas zbliżającej się elekcji. [więcej]
Wiosna 1573 Wiosną 1573 roku Olbracht Łaski przestał się kryć ze swymi profrancuskimi sympatiami. [więcej]
5 kwietnia 1573 5 kwietnia 1573 roku na polu elekcyjnym we wsi Kamień w pobliżu Warszawy Olbracht Łaski stanął w obronie kardynała Commendone, któremu przerwał wystąpienie Piotr Zborowski. [więcej]
8 maja 1573 8 maja 1573 roku na polu elekcyjnym we wsi Kamień w pobliżu Warszawy prymas Jakub Uchański ogłosił, że najwięcej głosów zdobył Henryk Walezy. Aby nie dopuścić do starcia zbrojnego, które mogliby wywołać niezadowoleni z wyników elekcji, Olbracht Łaski stanął ze swoim oddziałem wokół obozu senatu, aby go chronić. [więcej]
11 maja 1573 11 maja 1573 roku, gdy ogłoszono wybór Henryka Walezego, Olbracht Łaski wysłał do niego posła z listem, który zawierał wynik elekcji. [więcej]
Maj 1573 W maju 1573 roku po sejmie elekcyjnym Olbracht Łaski spotkał się Konstantym Ostrogskim, z którym omawiał sprawę przekazania dóbr Ostrogskich Elżbiecie (Halszce) z Ostroga. [więcej]
Czerwiec 1573 W ostatnich dniach czerwca 1573 roku kardynał Stanisław Hozjusz wystosował do Olbrachta Łaskiego list, usilnie prosząc wojewodę sieradzkiego, by wywarł nacisk na Henryka Walezego – i w ten sposób nie dopuścił do podpisania przez przyszłego monarchę tego z artykułów henrykowskich, który zapewniał w Rzeczypospolitej wolność wyznania. [więcej]
Lato 1573 Latem 1573 roku Olbracht Łaski był członkiem delegacji, która udała się do Paryża, aby odebrać od Henryka Walezego osobistą przysięgę i sprowadzić go do Polski. [więcej]
Lato 1573 Latem 1573 roku podczas pobytu w Paryżu Olbracht Łaski starał się namówić Henryka Walezego do podróży do Polski przez Północne Włochy i Austrię. [więcej]
1 sierpnia 1573 1 sierpnia 1573 roku Kacper Schomberg wysłał do Katarzyny Medycejskiej list, w którym radził, aby nie słuchała rad Olbrachta Łaskiego i nie śpieszyła się z wysłaniem Henryka do Polski. [więcej]
4 sierpnia 1573 4 sierpnia 1573 roku papież Grzegorz XIII wysłał do Olbrachta Łaskiego list, w którym zachęcał go do wytrwania w wierze katolickiej. [więcej]
13 sierpnia 1573 Rozczarowany postawą Olbrachta Łaskiego Maksymilian II Habsburg zlecił staroście generalnemu Górnych Węgier Janowi Rueberowi de Pittendorf przeprowadzenie śledztwa w sprawie więzionej na zamku w Kieżmarku Beaty Kościeleckiej. 13 sierpnia 1573 roku ten ostatni wysłał list do cesarza z relacją z wizyty w Kieżmarku. [więcej]
19 sierpnia 1573 19 sierpnia 1573 roku Olbracht Łaski wjechał do Paryża. Tysiące mieszkańców stolicy Francji wyszły na ulice, aby powitać polskich posłów. [więcej]
22 sierpnia 1573 22 sierpnia 1573 roku Olbracht Łaski i inni posłowie po raz pierwszy stanęli przed Henrykiem Walezym. [więcej]
26 sierpnia 1573 26 sierpnia 1573 roku Henryk Walezy usłyszał treść Pacta conventa i Artykułów henrykowskich, które miał potwierdzić przysięgą. W trakcie odczytu Olbracht Łaski zaprotestował przeciwko zaprzysiężeniu postanowienia o tolerancji religijnej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W opozycji do wojewody sieradzkiego stanęli jednak inni delegaci. [więcej]
Sierpień 1573 Pod koniec sierpnia 1573 roku Olbracht Łaski wysłał do biskupa Stanisława Karnkowskiego list, w którym zrelacjonował mu wydarzenia z 26 sierpnia 1573 roku podczas odczytu Pacta conventa i Artykułów henrykowskich. [więcej]
28 września 1573 28 września 1573 roku Henryk Walezy i Karol IX z Fontainebleau powrócili do Paryża, gdzie odprawili poselstwo polsko-litewskie. Olbracht Łaski pozostał jednak w mieście – i usilnie zabiegał u Karola IX, by ten wstawił się za nim u Selima II o przyznanie mu tronu mołdawskiego. [więcej]
Styczeń 1574 Na początku 1574 roku Selim II oddał mołdawski tron Piotrowi V Kulawemu. Nie otrzymał go Olbracht Łaski, choć bardzo na to liczył. [więcej]
Styczeń 1574 W styczniu 1574 roku u boku Henryka Walezego Olbracht Łaski powrócił do kraju ze swoją francuską kochanką i jej matką. [więcej]
Styczeń 1574 Pod koniec stycznia 1574 roku Olbracht Łaski spotkał się z wysłannikiem Maksymiliana II Andrzejem Dudyczem, którego zapewnił, że pozostaje wiernym cesarskim poddanym. [więcej]
7 kwietnia 1574 7 kwietnia 1574 roku Henryk Walezy rozstrzygnął majątkowy spór, wydając dekret kasujący zapisy Beaty Kościeleckiej na rzecz Olbrachta Łaskiego i przysądził sporne dobra Elżbiecie (Halszce) z Ostroga wdowie po Łukaszu Górce. W jej imieniu Konstanty Ostrogski zobowiązany został zapłacić Olbrachtowi Łaskiemu odszkodowanie w gotówce. [więcej]
Kwiecień 1574 W 1574 roku obecność Olbrachta Łaskiego przy boku króla sprawiła, że poczuł się bezkarny. Zlecił morderstwo matki swojej żony Sabiny de Sauve. W porę uprzedzona, schroniła się do klasztoru wraz z córką. [więcej]
Kwiecień 1574 1 maja 1574 roku na posiedzenie senatu wpadła z lamentem matka żony Olbrachta Łaskiego i poprosiła króla o opiekę i wymierzenie sprawiedliwości, oskarżając swojego zięcia o próbę zabójstwa. [więcej]
19 czerwca 1574 19 czerwca 1574 roku po ucieczce Henryka Walezego na przymurku w królewskiej sypialni odnaleziono list adresowany do Olbrachta Łaskiego. [więcej]
19 czerwca 1574 19 czerwca 1574 roku, gdy senatorowie zrozumieli, że Henryk Walezy jest w drodze do Francji, Olbracht Łaski zajął się pilnowaniem bezpieczeństwa posłów zagranicznych. [więcej]
20 czerwca 1574 20 czerwca 1574 roku Olbracht Łaski wyszedł na spotkanie zagranicznych posłów, którzy podążali na spotkanie senatu. [więcej]
Lipiec 1574 Na początku lipca 1574 roku Olbracht Łaski napisał do Maksymiliana II list, w którym przypomniał, że jest najwierniejszym sługą cesarskiego majestatu. [więcej]
16 lipiec 1574 16 lipca 1574 roku Olbracht Łaski napisał list do Matysa Sztolca, w którym zapraszał do siebie na wizytę i wyraził chęć służenia domowi Habsburgów. [więcej]
Lipiec 1574 W drugiej połowie lipca 1574 roku Olbracht Łaski wysłał do Wiednia swojego sekretarza w celu uzgodnienia warunków współpracy. [więcej]
11 sierpnia 1574 11 sierpnia 1574 roku Olbracht Łaski stanął z wojskiem pod zamkiem w Lanckoronie, który należał do wdowy po staroście Mikołaju Wolskim. Krótkie, dwudniowe oblężenie zmusiło załogę do poddania warowni, co pozwoliło wojewodzie sieradzkiemu na ostateczne przejęcie twierdzy. [więcej]
Wrzesień 1574 We wrześniu 1574 roku na sejmie sejmie konwokacyjnym, który odbywał się w Warszawie, wygnana z zamku w Lanckoronie wdowa po staroście Mikołaju Wolskim Barbara z Dubrowna wniosła skargę na Olbrachta Łaskiego, który przezornie nie przybył do przyszłej stolicy Polski. [więcej]
Wrzesień 1574 We wrześniu 1574 roku, podczas obrad sejmu konwokacyjnego w Warszawie, kanclerz koronny Walenty Dębiński zgłosił kolejne nadużycie Olbrachta Łaskiego. Według relacji kanclerza ten ostatni dopuścił się napaści na jego wnuka, Wodzickiego. Spalił mu dwór, wtrącił go do lochu, a jego żonę uprowadził przemocą. [więcej]
Wrzesień 1574 We wrześniu 1574 roku w Lyonie Henryk Walezy wystawił Olbrachtowi Łaskiemu formalny przywilej na objęcie starostw Lanckorony i Warszawy. [więcej]
Wrzesień 1574 We wrześniu 1574 roku obradujący w Warszawie sejm konwokacyjny przekazał starostwo warszawskie w ręce miecznika Mikołaja Wolskiego. Decyzja ta unieważniała wcześniejszy przywilej Henryka Walezego, na mocy którego urząd ten sprawował Olbracht Łaski. [więcej]
18 wrzesień 1574 18 września 1574 roku obradujący w Warszawie sejm konwokacyjny nakazał Olbrachtowi Łaskiemu oddać dobra lanckorońskie Barbarze z Dubrowna. Zwrócono się również do Piotra Zborowskiego o wyegzekwowanie tego postanowienia. [więcej]
10 październik 1574 10 października 1574 roku w Krakowie z poduszczenia Olbrachta Łaskiego studenci zaatakowali ewangelicką świątynię przy ulicy św. Jana, która po trzydniowym oblężeniu została ograbiona i zdewastowana. Wydarzenia te zapisały się w historii jako tumult krakowski, będący jednym z najgwałtowniejszych wystąpień na tle religijnym w ówczesnej Rzeczypospolitej. [więcej]
Październik 1574 W połowie października 1574 roku Olbracht Łaski otrzymał od Piotra Zborowskiego list z wezwaniem do oddania dóbr lanckorońskich Barbarze z Dubrowna. [więcej]
Listopad 1574 W listopadzie 1574 roku w Proszowicach szlachta zdecydowała, że Olbracht Łaski ma oddać dobra lanckorońskie w ręce arbitrów, którzy rozstrzygną spór. [więcej]
Listopad 1574 Gdy wyrok arbitrów w sprawie oddania dóbr lanckorońskich okazał się niekorzystny, Olbracht Łaski wyjechał z Krakowa i zaczął czynić przygotowania do zbrojnego starcia. [więcej]
Grudzień 1574 W grudniu 1574 roku, gdy okazało się, że Olbracht Łaski nie zamierza oddać dóbr lanckorońskich, Piotr Zborowski rozesłał uniwersały do szlachty, wzywając ją do zbrojnego oblężenia zamku. W tym samym czasie wojewoda sieradzki gromadził już stronników i prowadził zaciąg wojska. Wszystko wskazywało na to, że wybuchnie mała wojna domowa. [więcej]
10 grudnia 1574 10 grudnia 1574 roku sieradzcy przedstawiciele Olbrachta Łaskiego stawili się w kancelarii Piotra Zborowskiego z petycją, w której prosili o nierozsyłanie do szlachty uniwersałów, wzywających do zbrojnego oblężenia zamku w Lanckoronie. [więcej]
Grudzień 1574 Pod koniec grudnia 1574 roku starosta generalny Górnych Węgier Jan Rueber przypomniał Maksymilianowi II o ciężkim losie Beaty Kościeleckiej więzionej na zamku w Kieżmarku przez Olbrachta Łaskiego. [więcej]
Styczeń 1575 W styczniu 1575 roku Olbracht Łaski otrzymał ultimatum. Miał pod groźbą zbrojnej interwencji oddać dobra lanckorońskie w sekwestr. [więcej]
Styczeń 1575 W styczniu 1575 roku, nie otrzymawszy spodziewanych pieniędzy od Maksymiliana II, Olbracht Łaski wysłał do Andrzeja Dudycza list z prośbą o wyjaśnienia. [więcej]
Styczeń 1575 W styczniu 1575 roku Olbracht Łaski otrzymał od Maksymiliana II list, w którym znalazł zapewnienie cesarskiej życzliwości i życzenia szczęśliwego pokonania wszelkich trudności. W konsekwencji wojewoda sieradzki przestał odpisywać na listy. [więcej]
Luty 1575 W lutym 1575 roku sprawę egzekucji dóbr lanckorońskich odłożono do kwietnia. [więcej]
Luty 1575 W lutym 1575 roku Olbracht Łaski przybył do Skierniewic i spędził tam kilka tygodni w towarzystwie nuncjusza Wincentego Laureo de Mondovi. [więcej]
Marzec 1575 W marcu 1575 roku Olbracht Łaski wysłał z listami do Wiednia Jana z Rozdrażowa Chotowskiego. [więcej]
Kwiecień 1575 W kwietniu 1575 roku Olbracht Łaski listownie zapewniał Maksymiliana II o swojej wierności i zapewniał, że dołoży wszelkich starań, aby na tronie Rzeczypospolitej Obojga Narodów zasiadł Ernest Habsburg. [więcej]
Kwiecień 1575 W kwietniu 1575 roku Olbracht Łaski wysłał list nawet do Ernesta Habsburga, w którym zapewniał, że tron Polski i Litwy będzie należał do niego. [więcej]
Kwiecień 1575 W kwietniu 1575 roku Olbracht Łaski otrzymał od Maksymiliana II sześć tysięcy złotych. Resztę postawionych przez wojewodę sieradzkiego warunków cesarz obiecał spełnić po wolnej elekcji. [więcej]
12 maja 1575 12 maja 1575 roku rozpoczął się zjazd w Stężycy, na którym miano zdecydować, czy ogłosić nowe bezkrólewie, czy czekać na powrót Henryka Walezego. Olbracht Łaski uczestniczył w obradach. [więcej]
Maj 1575 W maju 1575 roku ze Stężycy Olbracht Łaski wezwał listownie przedstawiciela Habsburgów Andrzeja Dudycza. [więcej]
4 czerwca 1575 4 czerwca 1575 roku zakończył się zjazd w Stężycy, na którym ustalono jedynie, że tron jest pusty i należy wybrać króla. Doszło do dalszego zaostrzenia sporów między zwaśnionymi obozami politycznymi. [więcej]
Czerwiec 1575 W czerwcu 1575 roku Olbracht Łaski doniósł listownie Maksymilianowi II, co wydarzyło się w Stężycy. [więcej]
Lipiec 1575 W lipcu 1575 roku Olbracht Łaski otrzymał od Maksymiliana II list z podziękowaniami. [więcej]
Grudzień 1575 Na początku grudnia 1575 roku w Woli pod Warszawą podczas wolnej elekcji Olbracht Łaski przemówił do zgromadzonego tłumu, agitując na rzecz Ernesta Habsburga. [więcej]
Grudzień 1575 Na początku grudnia 1575 roku z Woli pod Warszawą Olbracht Łaski wysłał do Maksymiliana II list z relacją z wolnej elekcji, wyrażając nadzieję, że władzą Polski i Litwy wybrany zostanie Ernest Habsburg. [więcej]
9 grudzień 1575 9 grudnia 1575 roku Olbracht Łaski napisał do Maksymiliana II, że wybór monarchy nie jest przesądzony i radził, aby cesarz w pogotowiu utrzymywał siłę zbrojną. [więcej]
12 grudnia 1575 Gdy 12 grudnia 1575 roku o godzinie 5 po południu na sejmie elekcyjnym w Woli pod Warszawą prymas Jakub Uchański ogłosił wybór Maksymiliana II władcą Polski i Litwy, Olbracht Łaski niezwłocznie wysłał list, aby zawiadomić o tym cesarza. [więcej]
13 grudnia 1575 13 grudnia 1575 roku na sejmie w Bratysławie Maksymilian II Habsburg i jego synowie Ernest i Rudolf nadali szlachectwo Olbrachtowi Łaskiemu. [więcej]
14 grudnia 1575 14 grudnia 1575 roku marszałek szlachty Mikołaj Siennicki wyszedł przed zgromadzonych na polu elekcyjnym i zapytał, czy chcą mieć królem Stefana Batorego i Annę Jagiellonkę. Gdy zebrani trzykrotnie krzyknęli, że taka jest ich wola, zawołał: Mianuję królem polskim Stefana Batorego, który pod tym warunkiem zostaje obrany, że pojmie w małżeństwo infantkę Annę. [więcej]
Grudzień 1575 W drugiej połowie grudnia 1575 roku Olbracht Łaski stanął na czele poselstwa, które podążyło do Wiednia, aby zdać relację Maksymilianowi II z tego, co wydarzyło się na polu elekcyjnym w Woli pod Warszawą. [więcej]
5 stycznia 1576 5 stycznia 1576 roku w Wiedniu Olbracht Łaski został przyjęty przez Maksymiliana II. [więcej]
15 stycznia 1576 15 stycznia 1576 roku w Wiedniu na wystawnym obiedzie Olbracht Łaski przyjął posłów z Polski. [więcej]
18 styczeń 1576 18 stycznia 1576 roku dolna sala wiedeńskiego zamku stała się areną kluczowych wydarzeń dyplomatycznych. To tam Olbracht Łaski wziął udział w uroczystej audiencji posłów Rzeczypospolitej przed obliczem cesarza Maksymiliana II. [więcej]
19 luty 1576 19 lutego 1576 roku Olbracht Łaski wysłał do papieża Grzegorza XIII list pełen wyrazów oddania i lojalności. [więcej]
Luty 1576 W lutym 1576 roku Olbracht Łaski udał się na Śląsk, aby spotkać się z Jerzym Brzeskim. [więcej]
Marzec 1576 W marcu 1576 roku Olbracht Łaski otrzymał od papieża Grzegorza XIII list z podziękowaniami i błogosławieństwem. [więcej]
Marzec 1576 W marcu 1576 roku Olbracht Łaski namawiał Maksymiliana II, aby udał się do Polski po koronę, która właśnie jemu się należy. [więcej]
Kwiecień 1576 W kwietniu 1576 roku w Warszawie Olbracht Łaski brał udział w zjeździe stronników Maksymiliana II. [więcej]
Kwiecień 1576 W Warszawie Olbracht Łaski napisał do Maksymiliana II list, w którym poinformował cesarza o wynikach narad przeprowadzonych podczas Sejmu, w których brali udział zwolennicy Habsburgów. [więcej]
Kwiecień 1576 Z Warszawy Olbracht Łaski pojechał do Łasku. Tu kontynuował działania na rzecz stronnictwa habsburskiego. Agitował i przygotowywał zbrojne wystąpienie przeciwko Stefanowi Batoremu. [więcej]
Kwiecień 1576 Z Łasku Olbracht Łaski udał się do Łowicza, gdzie rezydował prymas Jakub Uchański i gdzie zebrała się prohabsburska frakcja. W liście Olbrachta Łaskiego do Maksymiliana II nazywa Stefana Batorego pogardliwie „psem hajduki dzierżącym”. To uderzenie w węgierskie pochodzenie Batorego i jego gwardię (hajduków), którą polska magnateria często traktowała jako „obcą” siłę. [więcej]
9 maja 1576 9 maja 1576 roku Stefan Batory, reagując na wieści o gromadzeniu przez Olbrachta Łaskiego obcych wojsk, podjął decyzję o siłowym odebraniu zamku w Lanckoronie. Król zapowiedział zbrojne wystąpienie, chcąc nie tylko odzyskać twierdzę, ale też ukrócić samowolę magnatów sprzyjających Habsburgom. [więcej]
11 maja 1576 11 maja 1576 roku w liście do Maksymiliana II Olbracht Łaski prosił o wstawiennictwo u wierzycieli, ponieważ chciał odzyskać swoje dobra (Kieżmark, Dunajec), które musiał oddać w zastaw pod długi. Błagał również o przysłanie z Węgier i Niemiec zaciężnych piechurów i hajduków, by zdążyć przed spodziewanym oblężeniem Lanckorony. [więcej]
25 maj 1576 25 maja 1576 roku gwardia węgierska Stefana Batorego odbiła zamek w Lanckoronie z rąk Olbrachta Łaskiego. [więcej]
Czerwiec 1576 W czerwcu 1576 roku Olbracht Łaski udał się na sejm Rzeszy do Ratyzbony. [więcej]
Lipiec 1576 W lipcu 1576 roku w Ratyzbonie Olbracht Łaski uczestniczył w audiencji, jakiej Maksymilian II Habsburg udzielił polskim posłom, którzy przybyli poinformować cesarza o objęciu władzy przez Stefana Batorego. [więcej]
7 lipca 1576 7 lipca 1576 roku w Ratyzbonie Olbracht Łaski w towarzystwie Krzysztofa Zborowskiego i dziesięciu dworzan wyjechał dwie mile przed miasto, by uroczyście powitać poselstwo Iwana IV. Ten gest wysokiej kurtuazji zapoczątkował serię wspólnych biesiad i poufnych rozmów magnatów z wysłannikami cara. [więcej]
8 lipca 1576 8 lipca 1576 roku w Ratyzbonie Olbracht Łaski uczestniczył we wspólnym obiedzie z wysłannikami Iwana IV, na który został osobiście oddelegowany przez cesarza Maksymiliana Habsburga. Biesiada ta, choć ujęta w ramy dyplomatycznego protokołu, była częścią gry mającej na celu przeciągnięcie polskich magnatów na stronę Moskwy. [więcej]
Lipiec 1576 W lipcu 1576 roku w Koszycach zmarła żona Olbrachta Łaskiego Beata Kościelecka, która była przez kilka lat więziona na zamku w Kieżmarku. [więcej]
22 lipca 1576 22 lipca 1576 roku w Ratyzbonie doszło do finału moskiewskiej misji, podczas którego Olbracht Łaski w kościele zajmował honorowe miejsce tuż za plecami Maksymiliana II. Tego dnia wybuchł również dyplomatyczny skandal – posłowie Iwana IV odmówili przyjęcia oficjalnego pisma, w którym pominięto carskie tytuły. Kompromitującą pomyłkę dworzanin Daniel Princ tłumaczył opieszałością lub „pijaństwem” kancelistów, a dokument ostatecznie poprawiano w pośpiechu, nie przepisując go nawet na czysto. Uroczystość zakończyła się ceremonią obdarowywania, podczas której to właśnie Olbracht Łaski, występując w imieniu cesarza, nakładał posłom na szyje złote łańcuchy. [więcej]

Szukaj:

Zapisz się na bezpłatny newsletter:

ozdoba

Żony i potomstwo:

Pierwszą żoną Olbrachta Łaskiego została w 1558 roku Katarzyna Buczyńska (1558–1559) - wdowa po węgierskim magnacie Jerzym Seredym. Para nie doczekała się potomstwa.

Drugą żoną Olbrachta Łaskiego została 1564 roku Beata Kościelecka (1515-1576). Para nie doczekała się potomstwa.

Trzecią żoną Olbrachta Łaskiego została około 1571 roku Sabina de Sauve. Związek okazał się bezdzietny.

  1. Jan Olbracht
  2. Hieronim
  3. Diana
  4. Izabella
ozdoba

Copyright © 2006-2026 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

1122

Nasz serwis, podobnie jak inne warownie w sieci, używa ciasteczek w celach statystycznych oraz aby serwować Ci reklamy (Google AdSense) dopasowane do Twoich zainteresowań. Dzięki temu możemy dbać o renowację naszych treści. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję. Nie pokazuj więcej