ozdoba

Filip I
(1556–1598)

ozdoba
Filip I
Dynastia:Habsburgów
Rodzice:Karol I
i Izabela
Urodzony:21 maja 1527 roku
w Valladolid
Zmarł:13 września 1598 roku
w Eskurialu
21 maja 1527 Filip II Habsburg urodził się 21 maja 1527 roku w Valladolid. [więcej]
5 czerwca 1527 5 czerwca 1527 roku Filip II Habsburg został ochrzczony. [więcej]
1539 W 1539 roku Filip II Habsburg został mianowany przez ojca regentem Kastylii.
11 października 1540 11 października 1540 roku od swojego ojca Filip II Habsburg otrzymał w lenno Księstwo Mediolanu. [więcej]
Maj 1542 W maju 1542 roku u boku ojca Filip II Habsburg pojechał do Monzon. Tu odebrał przysięgę wierności zebranych Kortezów. [więcej]
1543 W 1543 roku ojciec Filipa II Habsburga wybrał radę doradców, która podczas jego nieobecności miała wspierać rządy syna. [więcej]
6 maja 1543 6 maja 1543 roku Filip II Habsburg otrzymał od ojca testament polityczny i moralny, którym miał się kierować podczas jego nieobecności. [więcej]
12 listopada 1543 12 listopada 1543 roku w Salamance Filip II poślubił córkę króla Portugalii Marię Manuelę.
8 lipca 1545 8 lipca 1545 roku Filip II Habsburg został ojcem. Jego żona Maria Manuela Portugalska urodziła syna Don Carlosa. [więcej]
12 lipca 1545 12 lipca 1545 roku zmarła żona Filipa II Habsburga Maria Manuela.
1548 W 1548 roku Filip II Habsburg otrzymał od ojca polityczny testament. [więcej]
13 września 1548 13 września 1548 roku w Valladolid Filip II Habsburg uczestniczył w zaślubinach swojej siostry Marii z kuzynem Maksymilianem II. [więcej]
29 września 1548 29 września 1548 roku w Valladolid Filip II Habsburg przekazał rządy w Hiszpanii swojemu kuzynowi Maksymilianowi II i podążył do Niderlandów. Po drodze odwiedził między innymi Trydent, Monachium i Augsburg. [więcej]
Listopad 1548 Późną jesienią 1548 roku w Bruchsal nad górnym Renem powitał Filipa II Habsburga Książę Aarschot z wielkim orszakiem. [więcej]
9 marca 1551 9 marca 1551 roku doszło do podpisania rodzinnej ugody między Karolem V i jego bratem Ferdynandem I. Ten drugi zobowiązał się po założeniu cesarskiej korony użyć swego wpływu, by królem Niemiec został Filip II, a po nim dopiero tego zaszczytu miał dostąpić Maksymilian II. [więcej]
26 maja 1551 26 maja 1551 roku Filip II Habsburg opuścił Niderlandy i podążył do Hiszpanii. Po drodze w Genui spotkał się z Maksymilianem II, który był w drodze powrotnej z Półwyspu Iberyjskiego. [więcej]
Marzec 1552 Pod koniec marca 1552 roku do Filipa II Habsburga dotarła prośba Karola V o pomoc w zbliżającej się wojnie domowej w Niemczech. [więcej]
Wiosna 1552 Wiosną 1552 roku Filip II Habsburg wsparł będącego w potrzebie ojca kwotą 500 000 dukatów i pięcioma tysiącami żołnierzy. [więcej]
Wiosna 1552 Wiosną 1552 roku biskup Cuenki namawiał Filipa II Habsburga, aby osobiście wsparł będącego w opałach ojca i na czele armii wyruszył przeciwko królowi Francji Henrykowi II. [więcej]
1552 W 1502 roku Filip II Habsburg otrzymał od Francisco de Borja relację ze spotkania z Joanną Szaloną. Książę dowiedział się, że jego babka żyje bez mszy, bez wizerunków świętych i bez sakramentów. [więcej]
30 października 1553 30 października 1553 roku w komnacie Tajnej Rady odbyły się zaręczyny Filipa II Habsburga i Marii Tudor. [więcej]
Wiosna 1554 Wiosną 1554 roku Filip II Habsburg otrzymał od Francisco de Borja kolejną relację z wizyty w Tordesillas. Zawierała ona informacje, że w otoczeniu Joanny Szalonej nie ma kobiet, a służbę królowej przejęli sami mężczyźni, oraz że Jej Wysokość uczestniczyła w mszy odprawionej w korytarzu. [więcej]
Maj 1554 W maju 1554 roku Filip II Habsburg otrzymał od zakonnika Luísa de la Cruz (Ludwika od Krzyża) list, w którym ten donosił, że jego babka Joanna Szalona zapytała, czy jej damy dworu są dobrze trzymane pod kluczem i nalegała na zakonnika, aby zostały surowo ukarane. [więcej]
Czerwiec 1554 W czerwcu 1554 roku w Tordesillas Filip II Habsburg odwiedził swoją babkę Joannę Szaloną. [więcej]
Lipiec 1554 W lipcu 1554 roku przed wypłynięciem do Anglii Filip II Habsburg przekazał rządy w Hiszpanii swojej siostrze Joannie. [więcej]
25 lipca 1554 25 lipca 1554 roku w Winchesterze Filip II Habsburg poślubił Marię I Tudor. [więcej]
Wiosna 1555 Wiosną 1555 roku Filip II Habsburg i Maria Tudor wysłali Richarda Chancellora i przedstawicieli „Kompanii Moskiewskiej" do Moskwy. Pobyt Anglików w państwie Iwana IV zaowocował korzystnym kontraktem handlowym. [więcej]
12 września 1555 12 września 1555 roku Filip II Habsburg przybył do Brukseli. [więcej]
25 października 1555 25 października 1555 roku w sali brukselskiego zamku Filip II Habsburg uczestniczył w uroczystości przekazania przez ojca władzy w Niderlandach. [więcej]
16 stycznia 1556 16 stycznia 1556 roku w komnatach mieszkalnych brukselskiego zamku Filip II Habsburg otrzymał od swojego ojca koronę Hiszpanii. [więcej]
5 lutego 1556 5 lutego 1556 roku w Vaucelles Hiszpania i Francja zawarły rozejm przewidujący pięcioletnie zawieszenie broni, uznając francuskie podboje terytorialne w Piemoncie, trzy biskupstwa Metz, Toul i Verdun (zdobyte w 1552 roku), oblężone wówczas miasta: Thionville, Marienbourg, Hesdin oraz Iwuy. [więcej]
Lato 1556 W 1556 roku Filip II Habsburg wysłał do Bari posłów, którzy mieli się zapytać Bonę Sforzę czy nie byłaby skłonna swych włoskich terytoriów przekazać koronie hiszpańskiej. Księżna Bari nie wyraziła zgody na propozycję, ale udzieliła Filipowi II pożyczki w wysokości 430 tysięcy dukatów. [więcej]
8 sierpnia 1556 8 sierpnia 1556 roku Filip II Habsburg u boku ojca opuścił Brukselę i udał się do Gandawy. Tam pożegnał rodzica na zawsze. Nigdy więcej się nie spotkali. [więcej]
Marzec 1557 W marcu 1557 roku Filip II Habsburg przyjął wysłanników Bony Sforzy, którzy przybyli z negatywną odpowiedzią na jego propozycję dotyczącą przekazania włoskich posiadłości koronie hiszpańskiej. [więcej]
Marzec 1557 W marcu 1557 roku w San Jeronimo de Juste wysłannik Filipa II Ruy Gomez odwiedził Karola V. Przybysz przybył ze skargą na opieszałość w zbieraniu podatków na wojnę z Francją. Cesarz zainterweniował błyskawicznie i strumień pieniędzy popłynął do syna. [więcej]
25 marca 1557 25 marca 1557 roku w Pałacu Westminsterskim Filip II Habsburg i Maria Tudor przyjęli cudownie ocalonego posła Iwana IV Osipa Niepieję. [więcej]
Maj 1557 W połowie maja 1557 roku wicekról Neapolu książę Alba na czele pokaźnej armii pojawił się w Abruzzach. [więcej]
27 lipca 1557 27 lipca 1557 roku papież Paweł IV publicznie wystąpił z oskarżeniami przeciwko cesarzowi. [więcej]
10 sierpnia 1557 10 sierpnia 1557 roku wojska Filipa II Habsburga pokonały armię Henryka II w bitwie pod Saint-Quentin. [więcej]
1 września 1557 Z powodu publicznego wystąpienia papieża Pawła IV skierowanego przeciw Karolowi V wicekról Neapolu książę Alba 1 września 1557 roku wyruszył zbrojnie w kierunku granic Państwa Kościelnego i zaczął odbierać terytoria skonfiskowane wcześniej przez papieża Colonnom. [więcej]
10 września 1557 10 września 1557 roku pod murami Paliano stanęły naprzeciw siebie cesarskie oddziały Marco Antonio Colonny i papieskie Giulio Orsiniego. Doszło do bitwy, w której cesarscy pokonali papieskich, a ich dowódca dostał się do niewoli. [więcej]
Listopad 1557 W listopadzie 1557 roku na zlecenie Filipa II Habsburga dworzanin Bony Sforzy Gian Lorenzo Pappacoda zaczął ją podtruwać. 17 listopada 1557 roku pozostająca w gorączce królowa Polski podpisała przygotowany wcześniej przez Pappacodę testament, w myśl którego należące do niej terytoria Bari, Rossano oraz dobra Ostuni, Grottaglie i Monteserico miał odziedziczyć król Hiszpanii. [więcej]
Styczeń 1558 W styczniu 1558 roku radca Filipa II Habsburga zaczął przejmować posiadłości zatrutej Bony Sforzy. [więcej]
1 sierpnia 1558 1 sierpnia 1558 roku w liście do Ferdynanda I Filip II Habsburg stwierdził, że sprawę spadku po Bonie Sforzy, który należał się Zygmuntowi Augustowi, może jedynie oddać do sądu lub zgodzić się na cesarskie pośrednictwo. [więcej]
17 listopada 1558 17 listopada 1558 roku zmarła żona Filipa II Habsburga Maria Tudor.
3 kwietnia 1559 3 kwietnia 1559 roku w Cateau-Cambrésis Filip II Habsburg zawarł z Henrykiem II pokój kończący konflikt między Habsburgami a Francją rozpoczęty w 1494 roku. Traktat ten potwierdził dominację hiszpańską w Europie i regulował kwestie terytorialne między stronami konfliktu. [więcej]
Czerwiec 1559 W czerwcu 1559 roku do Zygmunta Augusta dotarła wieść o drugim testamencie Bony Sforzy, w którym to on widniał jako spadkobierca włoskich posiadłości. Ludzie Filipa II Habsburga odnaleźli notariusza Catapaniego, następnie przekupili lub sterroryzowali go, aby złożył oświadczenie, w którym stwierdził, że cała sprawa jest oszustwem dokonanym na polecenie polskiego króla. Wkrótce notariusz w tajemniczych okolicznościach wyzionął ducha. [więcej]
22 czerwca 1559 22 czerwca 1559 roku w Katedrze Notre-Dame w Paryżu odbył się ślub per procura Filipa II Habsburga i córki króla Francji Henryka II Elżbiety de Valois. [więcej]
4 lipca 1559 Dopiero 4 lipca 1559 roku Filip II Habsburg zgodził się na wypłatę Zygmuntowi Augustowi odsetek od pożyczonej od Bony Sforzy sumy 430 tys. dukatów i wywiezienie części ruchomości jak złoto, srebro, niektóre klejnoty oraz odzież królowej.
Sierpień 1559 W sierpniu 1559 roku Filip II Habsburg mianował Wilhelma Orańskiego namiestnikiem prowincji Holandia, Zelandia i Utrecht.
Październik 1559 W październiku 1559 roku w Mesynie sformowano potężną flotę chrześcijańską pod wspólnym dowództwem Andrei Dorii i księcia Medina Celi, której celem był Trypolis. Ekspedycja od początku borykała się z problemami pogodowymi. Jesienne sztormy zmusiły flotę do szukania schronienia najpierw w Syrakuzach, a następnie na Malcie. [więcej]
31 stycznia 1560 31 stycznia 1560 roku w Guadalajarze Filip II Habsburg osobiście pojął za żonę córkę Henryka II Elżbietę de Valois. [więcej]
7 marca 1560 7 marca 1560 roku flota Filipa II dowodzona przez Andrea Dorię wylądowała na Dżerbie, wojska lądowe szybko zajęły wyspę. [więcej]
10 / 11 maja 1560 W nocy z 10 na 11 maja 1560 roku flota Sulejmana I dowodzona przez Piali Mehmeda zaatakowała stacjonujących od marca chrześcijan. Starcie zakończyło się dla floty chrześcijańskiej katastrofą – 28 jednostek zatonęło, 19 przejęli Turcy, a jedynie 11 zdołało znaleźć schronienie pod osłoną twierdzy na Dżerbie. [więcej]
15 maja 1560 15 maja 1560 roku do sił Sulejmana I na Dżerbie dołączył Dragut Rais ze swoimi okrętami. Siły tureckie odcięły obrońców od źródeł wody pitnej. Pozbawieni wody obrońcy 31 lipca 1560 roku poddali się. Straty po stronie chrześcijańskiej były ogromne. Oprócz utraty statków 8 tysięcy ludzi zostało zabitych, utopionych lub wziętych do niewoli. [więcej]
Lipiec 1562 W lipcu 1562 roku przy pośrednictwie Ferdynanda I doszło między przedstawicielami Filipa II Habsburga i Zygmunta Augusta do negocjacji, dzięki którym ten ostatni odzyskał nieco sreber i klejnotów matki oraz przyznano mu prawo do 430 tysięcy dukatów pożyczonych przez Bonę królowi Hiszpanii. [więcej]
Kwiecień 1563 W kwietniu 1563 roku Algierczycy pod dowództwem Hassana Paszy (syna Hayreddina Barbarossy) zatakowali hiszpańską twierdzę Mers el-Kébir (Al-Mars al-Kabir). Jednak żołnierze Filipa II, mimo straszliwego ostrzału, wykazali się ogromną determinacją. Twierdza była doskonale położona i przygotowana do długiej obrony. Kluczową rolę odegrała też pomoc, która dotarła do oblężonych drogą morską, co zmusiło Algierczyków do odstąpienia od oblężenia w czerwcu 1563 roku. [więcej]
31 sierpnia 1564 31 sierpnia 1564 roku flota Filipa II pod dowództwem Garcii de Toledo rozpoczęła operację, która miała na celu wyrwanie z rąk piratów Peñón de Vélez de la Gomera. Ta niewielka skalista wyspa położona tuż przy wybrzeżach Andaluzji od lat służyła jako baza dla korsarzy nękających chrześcijańskie wybrzeża. 5 września 1564 roku, zaledwie po kilku dniach intensywnych działań, twierdza została zdobyta. [więcej]
22 marca 1565 W związku z ostrzeżeniami wicekróla Sycylii Don Garcia de Toledo, który wskazywał, że Malta jest „kluczem do Sycylii” i wymaga podjęcia wszelkich działań w celu jej ocalenia, 22 marca 1565 roku rząd w Madrycie ogłosił zaciąg co najmniej 4000 piechurów, przeznaczonych do wsparcia garnizonu na Korsyce oraz pełnienia służby na galerach patrolujących Morze Śródziemne. [więcej]
6 kwietnia 1565 6 kwietnia 1565 roku ambasador Toskanii Graces przekazał Filipowi II informacje o inwazji nowej osmańskiej floty na Maltę. [więcej]
30 kwietnia 1565 30 kwietnia 1565 roku wicekról Neapolu don Pedro (Pietro) di Toledo wysłał do Filipa II wieści o ruchach okrętów Sulejmana I wokół wyspy Chios. [więcej]
18 maja 1565 18 maja 1565 roku w związku z atakiem na Maltę floty Sulejmana I Filip II Habsburg nakazał wzmocnienie garnizonów w Maladze, Oranie, Genui, Civitavecchii i Neapolu. [więcej]
18 / 19 maja 1565 Pod osłoną nocy z 18 na 19 maja 1565 roku oddziały Sulejmana I w sile 3000 żołnierzy zeszły na maltański brzeg. [więcej]
6 października 1565 6 października 1565 roku zakończyło się oblężenie Malty. Armia Sulejmana I, po czterech miesiącach krwawych walk, wyczerpana głodem, chorobami i heroicznym oporem kawalerów maltańskich, ostatecznie opuściła wyspę w niesławie, ponosząc jedną z najdotkliwszych porażek w dziejach Imperium Osmańskiego. Wieść o zwycięstwie rozeszła się lotem błyskawicy po europejskich dworach, wywołując wielkie zadowolenie. W całej chrześcijańskiej Europie odbywały się uroczyste nabożeństwa dziękczynne, a imię wielkiego mistrza Jeana de La Valette stało się symbolem niezłomności i rycerskiego etosu. Filip II Habsburg został sponsorem odbudowy zniszczonej wyspy. Na cześć bohatera oblężenia wkrótce rozpoczęto budowę nowego, ufortyfikowanego miasta – La Valetty, które z czasem stało się stolicą zakonu i do dziś dumnie góruje nad Wielkim Portem, będąc żywym pomnikiem tamtych dramatycznych wydarzeń. [więcej]
1 stycznia 1567 1 stycznia 1567 roku Filip II Habsburg za namową kardynała Diego de Espinozy oraz Pedro de Dezy, wprowadził surowe restrykcje w stosunku do Morysków. Zakazano im używania języka arabskiego, noszenia tradycyjnych strojów oraz zamykania domów na klucz, co miało uniemożliwić praktykowanie islamu w ukryciu. W grudniu 1568 roku zaostrzone represje doprowadziły do zbrojnego zrywu Morysków. [więcej]
Wiosna 1568 Twarda polityka represji prowadzona przez namiestnika Filipa II księcia Albę doprowadziła w 1568 roku do wybuchu otwartego powstania zbrojnego, które objęło również działania na morzu. [więcej]
1568 W 1568 roku Filip II Habsburg uzgodnił z Maksymilianem II mariaż swojej córki Izabeli Klary z Rudolfem II. [więcej]
Czerwiec 1568 W czerwcu 1568 roku Filip II Habsburg zabrał swoich siostrzeńców Rudolfa i Ernesta na widowisko zwane Auto-da-fe. [więcej]
13 kwietnia 1569 13 kwietnia 1569 roku Filip II Habsburg powierzył swojemu przyrodniemu bratu Juanowi de Austria zadanie stłumienia powstania Morysków. Ten ostatni przyjął bezwzględną strategię działań, w tym masowe deportacje ludności. Radykalne metody dowódcy okazały się nieskuteczne – zamiast wygasić konflikt, zmusiły Morysków do wycofania się w niedostępne tereny górskie i przejścia do wojny partyzanckiej. [więcej]
Wiosna 1570 Wiosną 1570 roku, w związku z planowanym przez Selima II atakiem na Cypr, Filip II Habsburg rozkazał swej flocie wyjść w morze i wspomóc Wenecjan w obronie wyspy. [więcej]
Marzec 1570 W marcu 1570 roku Don Juan de Austria przeprowadził śmiałą operację, forsując masywy górskie i wypierając powstańców z ich naturalnych kryjówek. Sukcesy militarne zmusiły dowódcę powstania Albaqui do podjęcia rokowań. 15 czerwca 1570 roku około 30 tysięcy Morysków złożyło broń, licząc na łaskę królewską. [więcej]
Wiosna 1570 Wiosną 1570 roku dwudziestoczteroletni Miguel de Cervantes zaciągnął się do wojsk hiszpańskich we Włoszech, ulegając fascynacji ideą krucjaty przeciwko światu islamu. Przyszły autor „Don Kichota” pragnął walczyć w obronie chrześcijaństwa, zdobyć sławę i zapisać się w pamięci potomnych. [więcej]
Kwiecień 1570 W kwietniu 1570 roku Filip II Habsburg przyjął w Kordowie wysłannika papieża Piusa V Luisa de Torresa, rozpoczynając tym samym długotrwałe i pełne sceptycyzmu rokowania w sprawie powołania Ligi Świętej. Mimo początkowych obaw władcy co do kosztów i realnych szans powodzenia tej koalicji, monarcha ostatecznie zaangażował hiszpańskie zasoby militarne, co zapoczątkowało intensywne przygotowania do wielkiej wyprawy antytureckiej na Morzu Śródziemnym. [więcej]
12 czerwca 1570 12 czerwca 1570 roku Girolamo Zane przybył na czele 70 galer na Korfu, rozpoczynając serię weneckich operacji zaczepnych na Morzu Śródziemnym. W tym czasie admirał Sebastiano Veniero odniósł sukces, zdobywając po trzydniowym ostrzale forty Sopoto oraz przejściowo opanowując kilka punktów w Dalmacji, podczas gdy eskadra Zany nękała tureckie wyspy na Morzu Egejskim. [więcej]
2 lipca 1570 2 lipca 1570 roku w Rzymie przedstawiciele Filipa II rozpoczęli rokowania mające na celu utworzenie ligi przeciwko Turcji. Uczestniczyli w nich dyplomaci hiszpańscy, weneccy oraz papiescy pod nadzorem papieża Piusa V. [więcej]
30 lipca 1570 Po desancie floty Selima II na Cypr, 30 lipca 1570 roku Lala Mustafa Pasza rozpoczął pod Nikozją prace ziemne, rozpoczynając tym samym przygotowania do regularnego oblężenia.
1 września 1570 1 września 1570 roku, po przybyciu na Kretę eskadr hiszpańskiej i papieskiej, zwołano naradę wojenną, na której ścierały się sprzeczne wizje dalszych działań: od propozycji dywersji na Morzu Egejskim po natychmiastową odsiecz dla Cypru. [więcej]
9 września 1570 9 września 1570 roku padła Nikozja. Wojska Selima II dopuściły się masakry ludności w katedrze greckiej. Grabież miasta trwała osiem dni. Zdobyte łupy załadowano na trzy okręty; jeden z nich eksplodował w wyniku podpalenia magazynu prochowego, natomiast pozostałe dwa dotarły bezpiecznie do Stambułu.
21 września 1570 Wieczorem 21 września 1570 roku, po dotarciu wiadomości o upadku Nikozji, dowódcy chrześcijańscy podjęli na burzliwej radzie wojennej decyzję o odwrocie, rezygnując z prób odsieczy dla broniącej się Famagusty. Rozbicie sojuszniczej floty, wycofanie Hiszpanów na Sycylię oraz pozostawienie części jednostek weneckich na Krecie przypieczętowały porażkę wyprawy, którą w drodze powrotnej dodatkowo zdziesiątkowały jesienne sztormy. [więcej]
4 października 1570 Mimo wycofania głównych sił obu stron do baz oraz niesprzyjających warunków pogodowych lokalne starcia na Morzu Śródziemnym trwały nadal. W pobliżu Malty eskadra joannitów pod dowództwem Pietro Giustinianiego w starciu z przeważającymi siłami tureckimi utraciła dwa okręty, a 4 października doszło do kolejnej potyczki, w której jedna z dwóch weneckich galer została zdobyta przez Turków. [więcej]
25 stycznia 1571 Wzmocnione weneckie siły na Krecie podjęły skuteczną próbę przełamania blokady, wysyłając konwój z posiłkami, który 25 stycznia 1571 roku z powodzeniem wysadził desant na Cyprze. Sukces ten spotkał się z gwałtowną reakcją sułtana Selima II, który w przypływie gniewu nakazał egzekucję swoich dowódców. [więcej]
Luty 1571 W lutym 1571 roku podczas negocjacji w Rzymie sytuacja patowa związana z tworzeniem ligi przeciwko Turcji uległa zaostrzeniu. Główną osią sporu między Hiszpanią a Wenecją stała się kandydatura na stanowisko zastępcy naczelnego wodza, o które rywalizowali Marcantonio Colonna oraz Luis de Zuñiga y Requesens. [więcej]
Wiosna 1571 Wczesną wiosną 1571 roku, gdy dyplomatyczne tryby Ligi Świętej dopiero kończyły swoją pracę, potężne floty obu stron pozostawały jeszcze rozproszone na rozległych akwenach Morza Śródziemnego. [więcej]
Wiosna 1571 Kolejne próby wsparcia Cypru kończyły się niepowodzeniami – transporty wojsk były zmuszone zawracać przez sztormy lub z obawy przed turecką blokadą. Ostateczne fiasko wyprawy na odsiecz wywołało polityczny wstrząs w Rzymie, Wenecji i Madrycie, prowadząc do wzajemnych oskarżeń między sojusznikami. Wenecka Signoria, szukając winnych, uwięziła admirała Girolamo Zanego – co zakończyło się jego rychłą śmiercią – oraz zdymisjonowała dowódcę piechoty. Rzym i Wenecja zrzuciły całą winę na Andrea Dorię, pośrednio oskarżając też jego zwierzchnika, króla Filipa II. Porażka ta postawiła pod znakiem zapytania przyszłość Ligi Świętej. [więcej]
25 maja 1571 25 maja 1571 roku w bazylice św. Piotra w Rzymie oficjalnie ogłoszono zawiązanie Ligi Świętej - 12-letniego sojuszu ofensywno-obronnego przeciwko Turcji oraz jej lennikom (Algier, Trypolis, Tunis). [więcej]
6 czerwca 1571 6 czerwca 1571 roku naczelny dowódca floty Filipa II Don Juan de Austria opuścił Madryt z wielką pompą. Jego podróż do Barcelony zakończona 16 czerwca była serią oficjalnych powitań, co podkreślało wagę misji, której miał się podjąć. [więcej]
Czerwiec 1571 W czerwcu 1571 roku główne siły weneckie pod wodzą admirała Sebastiana Veniera opuściły lagunę i skierowały się w stronę wybrzeży Albanii oraz Morei. Tam, w okolicach Durazzo i Valony, flota odniosła kilka lokalnych sukcesów w starciach z przeciwnikiem. Świadomy zagrożenia ze strony nadciągających głównych sił tureckich i chcąc uniknąć zablokowania w niebezpiecznych zatokach, Veniero podjął strategiczną decyzję o odwrocie. 23 lipca jego okręty szczęśliwie dotarły do Mesyny, głównego punktu zbornego sprzymierzonej floty Ligi Świętej. Manewr ten miał jednak swoją cenę – otwarcie Adriatyku dla wojsk osmańskich i korsarzy północnoafrykańskich. [więcej]
16 czerwiec 1571 16 czerwca 1571 roku po przybyciu do Barcelony Don Juan de Austria nie tracił czasu – jego dni wypełniały intensywne narady sztabowe oraz żmudne prace organizacyjne. [więcej]
18 lipca 1571 18 lipca 1571 roku większość jednostek pod dowództwem Don Juana de Austrii opuściła Barcelonę i skierowała się w stronę Genui. Rejs okazał się poważnym testem dla determinacji żeglarzy. [więcej]
26 lipca 1571 26 lipca 1571 roku Don Juan de Austria i jego flota dopłynęli do genueńskiego portu. Prawie cała Genua wyległa na nabrzeża, by powitać brata Filipa II. [więcej]
1 sierpnia 1571 1 sierpnia 1571 roku wojskom Selima II poddała się Famagusta. Tym sposobem cały Cypr przeszedł pod panowanie Osmanów.
9 sierpnia 1571 9 sierpnia 1571 roku Don Juan de Austria przybył do Neapolu, gdzie powitano go niezwykle uroczyście. Przez dziesięć dni w mieście trwały huczne obchody. Podczas jednego z nabożeństw w katedrze Santa Chiara kardynał Granvelle wręczył mu symboliczny krzyż, pieczętujący sojusz Kościoła, Hiszpanii i Wenecji. [więcej]
23 lub 24 sierpnia 1571 Flota Ligi Świętej przygotowywała się do wyprawy, wyznaczając okręt admiralski „Real di Spagna” (na którym umieszczono chorągiew papieską) jako jednostkę główną. 20 lub 21 sierpnia 1571 roku Don Juan de Austria opuścił Neapol. 23 lub 24 sierpnia dotarł do Mesyny, gdzie został hucznie powitany dźwiękami dzwonów, salutami armatnimi oraz wiwatami tłumów, a okręty Filipa II udekorowano godłami rycerskimi. [więcej]
10 września 1571 Po przybyciu do Mesyny w dowództwie Ligi Świętej zarysował się wyraźny podział na zwolenników działań defensywnych i ofensywnych. Mimo wewnętrznych sporów, Don Juan de Austria przeprowadził reorganizację floty, dzieląc ją na centrum, skrzydła, awangardę oraz odwód, a także wydzielając specjalne dywizjony wsparcia. Ostatecznie podczas narady wojennej 10 września 1571 roku dowódca odrzucił głosy wzywające do zwłoki i podjął decyzję o rozpoczęciu ofensywy przeciwko flocie nieprzyjaciela. [więcej]
15 września 1571 Przed wypłynięciem z Mesyny flota Ligi Świętej otrzymała błogosławieństwo od nuncjusza papieskiego. Po opuszczeniu portu 15 września 1571 roku jednostki skierowały się w stronę Korfu, gdzie otrzymano informacje o ruchach tureckiego dowódcy Uhudża Alego, który wycofał się w stronę Lepanto. Mimo oporu części dowódców, którzy obawiali się tureckiej przewagi i niekorzystnej pory roku, Don Juan de Austria podjął zdecydowaną decyzję o pościgu za wrogiem w celu wydania mu rozstrzygającej bitwy. [więcej]
29 września 1571 29 września 1571 roku w okolicach Gomenizzy Don Juan de Austria otrzymał kluczowe informacje o tym, że główna flota turecka pod dowództwem Muezzinzade Ali paszy stacjonuje w pobliżu Lepanto. Mimo dużej przewagi przeciwnika, Don Juan zachował niezłomność – natychmiast rozkazał pozostałym eskadrom z okolic Korfu dołączyć do sił głównych i ruszył ze swoją flotą w stronę wroga, organizując szyk bojowy. [więcej]
3 października 1571 3 października 1571 roku flota Ligi Świętej zebrała się w pobliżu Gomenizzy, a następnie w wyniku sztormowej pogody przeniosła się w rejon wyspy Kefalonia. W tym czasie do załóg dotarły tragiczne wieści o upadku Famagusty i śmierci Bragadina, co wywołało wśród chrześcijan, a szczególnie wśród Wenecjan, silną potrzebę odwetu na muzułmanach. [więcej]
7 października 1571 7 października 1571 roku flota Ligi Świętej pokonała armadę Selima II w bitwie pod Lepanto.
11 października 1571 11 października 1571 roku okręty chrześcijańskiej floty opuściły port Petala i skierowały się ku twierdzy Santa Maura na wyspie Leukadia. Mimo planów stworzenia tam bazy wypadowej, fatalny stan techniczny jednostek oraz brak sprzętu oblężniczego uniemożliwiły podjęcie walki. Wobec tego podjęto decyzję o wycofaniu się do macierzystych baz, dzieląc wcześniej łupy między Hiszpanów i Wenecjan oraz załogi papieskie. [więcej]
1 listopada 1571 1 listopada 1571 roku dowódca Filipa II Don Juan de Austria przypłynął do Mesyny, gdzie został owacyjnie powitany przez mieszkańców, a otrzymaną od miasta nagrodę pieniężną oraz kosztowności ze zdobytego „Sultana” przekazał potrzebującym rannym marynarzom i żołnierzom. [więcej]
10 lutego 1572 10 lutego 1572 roku w Rzymie przedstawiciele państw tworzących Ligę Świętą podpisali nowy układ, który miał nadać kształt dalszej kampanii przeciwko Imperium Osmańskiemu. Filip II reprezentowany był tam przez Luisa de Requesensa i Don Juana de Austria. [więcej]
10 lutego 1572 Wiosną 1572 roku ambicje Filipa II, dążącego do realizacji własnych planów w Afryce Północnej, zderzyły się z brutalną rzeczywistością finansową i logistyczną. Choć monarcha zatwierdził układ z 10 lutego, zobowiązujący Hiszpanię do wsparcia Wenecji, w rzeczywistości traktował te zobowiązania z wyraźną niechęcią, widząc w nich jedynie obronę obcych interesów kosztem hiszpańskiego skarbu. Król, nie rezygnując ze swoich zamierzeń, nakazał Don Juanowi de Austria przeprowadzenie błyskawicznego desantu na Bizertę w pobliżu Tunisu, co miało poprzedzić wspólne działania Ligi na Wschodzie. [więcej]
20 maja 1572 20 maja 1572 roku Filip II Habsburg wydał Don Juanowi rozkaz wstrzymania wyprawy na Wschód. Decyzja ta była bezpośrednią konsekwencją śmierci papieża Piusa V – głównego architekta i ideologa Ligi Świętej – co dało hiszpańskiemu władcy dogodny pretekst do uwolnienia się od niewygodnych zobowiązań wobec sojuszników. [więcej]
4 lipca 1572 Decyzja Filipa II o wstrzymaniu wyprawy na wschód spotkała się z tak szerokim i gwałtownym sprzeciwem, że król był zmuszony do ustępstwa. 4 lipca 1572 roku monarcha wydał rozkaz, zgodnie z którym flota hiszpańska miała połączyć się z okrętami weneckimi i papieskimi pod Korfu, aby kontynuować walkę z Turkami. [więcej]
7 sierpnia 1572 7 sierpnia 1572 roku w pobliżu wysp Cerfs i Dragonesia, niedaleko Cerigo, doszło do starcia, które miało stać się dla Ligi Świętej próbą powtórzenia chwały spod Lepanto. Chrześcijańska flota, mimo trudnych warunków atmosferycznych i braku naczelnego dowództwa, natknęła się na siły dowodzone przez wybitnego stratega Uḥudża Alego. Po początkowych wymianach ognia Turcy wycofali się do Malvasii. Choć 10 sierpnia doszło do wznowienia starć, Uḥudż Ali ponownie uniknął decydującej klęski, skutecznie przełamując próby zablokowania jego sił. [więcej]
10 sierpnia 1572 10 sierpnia 1572 roku Don Juan de Austria przybył pod Korfu, gdzie zgodnie z planem miała nastąpić koncentracja sił Ligi Świętej, jednak zastał tam pustkę. Colonna i Foscarini zajęci walkami z Turkami, nie przekazali informacji o swoim położeniu. Rozgoryczony brakiem kontaktu wódz naczelny rozważał nawet porzucenie wyprawy i powrót na Sycylię. [więcej]
16 września 1572 W połowie września 1572 roku kampania Ligi Świętej osiągnęła swój kulminacyjny, a zarazem najbardziej frustrujący punkt. Po otrzymaniu informacji o obecności floty Uḥudża Alego w Navarino Don Juan de Austria podjął próbę blokady, płynąc nocą w nadziei na zaskoczenie przeciwnika. Manewr został jednak wykryty, co pozwoliło Turkom na wycofanie się do Modonu. 16 września doszło do bitwy, w której przewaga była po stronie chrześcijan. Zdemoralizowane załogi tureckie wpadły w panikę, przygotowując się do ucieczki na ląd i porzucenia okrętów. Don Juan de Austria nieświadomy skali paniki w szeregach wroga zamiast dokończyć atak na Modon, wycofał flotę w stronę Puertolongo. Była to najdogodniejsza okazja w całej kampanii, by zadać Turkom decydujący cios, która została zaprzepaszczona. [więcej]
8 października 1572 Walkom Ligi Świętej z Turkami nie sprzyjała aura. Ulewne deszcze i silne wiatry paraliżowały działania. Do tego doszły dotkliwe braki żywności i amunicji. 8 października 1572 roku flota opuściła rejon Navarino, kierując się na Zante, a dziesięć dni później dotarła w okolice Korfu. [więcej]
24 października 1572 24 października 1572 roku brat Filipa II Don Juan de Austria przypłynął do Mesyny. Nieudana kampania doprowadziła do otwartego konfliktu wewnątrz sojuszu. Wzajemne oskarżenia o złą wolę i sabotowanie wspólnych interesów stały się codziennością. [więcej]
Sierpień 1576 Pod koniec sierpnia 1576 roku Filip II Habsburg otrzymał od cesarza Maksymiliana II list, w którym ten prosił o pilne wsparcie finansowe dla starosty koszyckiego Jana Ruebera. [więcej]
Marzec 1581 W marcu 1581 roku Filip II Habsburg zawarł rozejm z Muradem III.
1597 W 1597 roku zniecierpliwiony brakiem zdecydowania Rudolfa II Filip II Habsburg wydał swoją córkę Izabelę Klarę za brata narzeczonego Albrechta Habsburga i przekazał mu namiestnictwo Niderlandów. [więcej]

Szukaj:

Zapisz się na bezpłatny newsletter:

Poprzednik:

Karol IV

Żony i potomstwo:

Pierwszą żoną Filipa II została 12 listopada 1543 roku Maria Manuela Portugalska - córka Jana III Aviz.

  1. Don Carlos (1545 – 1568)

Drugą żoną Filipa II została 25 lipca 1554 roku Maria I Tudor - córka Henryka VIII. Malżeństwo pozostało bezdzietne.

Trzecią żoną Filipa II została w 1559 roku Elżbieta de Valois - córka króla Francji Henryka II.

  1. Izabela Klara Eugenia (1566 – 1633)
  2. Katarzyna Michalina (1567 – 1597)

Czwartą żoną Filipa II została 4 maja 1570 roku Anna Habsburg - córka Maksymiliana II.

  1. Fernando (1571 - 1578)
  2. Carlos Lorenzo (1573 - 1575)
  3. Diego Félix (1575 - 1582)
  4. Filip III - król Hiszpanii i Portugalii
  5. Maria (1580 - 1583).

Następca:

Filip II

Copyright © 2006-2026 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

1096

Nasz serwis, podobnie jak inne warownie w sieci, używa ciasteczek w celach statystycznych oraz aby serwować Ci reklamy (Google AdSense) dopasowane do Twoich zainteresowań. Dzięki temu możemy dbać o renowację naszych treści. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję. Nie pokazuj więcej