Golczewo

IX wiek W IX wieku pomiędzy dwoma jeziorami Górnym (Szczuczym) i Dolnym (Okonim) powstało słowiańskie grodzisko, z którego w przyszłości narodził się gród Golczewo.

XIII wiek Pierwszą warownię w Golczewie wzniesiono pod koniec XIII wieku prawdopodobnie z inicjatywy trzech rycerzy: braci Smerlingów i Wedelstedta.

15 lipca 1304 W dokumencie z 15 lipca 1304 roku zapisano, że zamek w Golczewie został sprzedany biskupowi kamieńskiemu Henrykowi Wachholzowi.

1406 W 1406 roku zamek w Golczewie stał się własnością księcia Bogusława VIII.

1436 W 1436 roku zamek w Golczewie nabyli biskupi kamieńscy.

1454 W 1454 roku na zamku w Golczewie odbył się synod biskupów.

1534-1637 W latach 1534-1637 Golczewo było własnością rodu Gryfitów.

1637 W 1637 roku, po śmierci ostatniego męskiego przedstawiciela dynastii Gryfitów - Bogusława XIV, miasto przypadło jego siostrzeńcowi, księciu Ernestowi Bogusławowi de Croy. Zamieszkiwał on w golczewskim zamku blisko pół wieku i uchronił Golczewo od zniszczenia przez Szwedów podczas wojny trzydziestoletniej.

1684 W 1684 roku, po śmierci Ernesta Bogusława von Croy, Golczewo weszło w skład Marchii Brandenburskiej. Zamek przestał być zamieszkiwany, więc zaczął popadać w ruinę.

1945 W 1945 roku Golczewo ponownie znalazło się w polskich granicach, a niemiecka nazwa miasta Gülzow została zastąpiona polską.

Położenie zamku na mapie