1976-1978
Badania wieży w Stołpiu prowadzone w latach 1976-1978 przez I. Kutyłowską potwierdziły hipotezę, że w górnej (piątej) kondygnacji wieży znajdowała się kaplica, której wewnętrzne pomieszczenie miało ośmioboczną formę z kilkoma niszami. Największa (nisza wschodnia) stanowiła rodzaj półokrągłej absydy z oknem w głębi. Od wewnątrz pomieszczenie kaplicy było dodatkowo oblicowane cegłą palcówką. W trakcie wykopalisk znaleziono liczne fragmenty bogatego wystroju wewnętrznego wieży - różnych kształtów płytki ceramiczne pokryte żółtym i czerwonym szkliwem, a także dużą ilość rzeźbionych detali z białego kamienia.
"...W pobliżu polskiego miasta Chełma (ruski Chołm) do dnia dzisiejszego zachowała się pięciokondygnacyjna kamienna wieża, z pozostałościami kaplicy na najwyższej kondygnacji. Wieża wznosi się w miejscu, gdzie niegdyś istniał ruski gród Stołpie. Według najnowszych badań wieża ze Stołpia odtwarza obiekty architektoniczne, które w okresie późnobizantyńskim powszechnie występowały na terytorium północnej Grecji i reprezentowały budowle kultowe, należące do miejscowych klasztorów i przedstawicieli świeckiej arystokracji. Według danych źródeł piśmiennych wieża w Stołpiu została najprawdopodobniej wzniesiona w latach 1220-1240 i służyła jako miejsce pobytu „wielkiej księżnej Romanowej", która ponownie obrała stan zakonny..."
Fragment książki: Aleksandr V. Maiorov "EUFROZYNA HALICKA" s. 312