Bochotnica

23 tysiące lat p.n.e Pierwsi ludzie pojawili się koło Bochotnicy w górnym paleolicie (około 23 tysiące lat p.n.e.). Byli to przedstawiciele kultury oryniackiej.

VI wiek W VI wieku na jednym ze wzgórz koło Bochotnicy został wzniesiony warowny gród ( przypuszczalnie przez plemię Lędziców).

1317 Bochotnica po raz pierwszy wymieniona została w źródłach z 1317 roku w wykazie wsi nadanych przez Władysława Łokietka braciom Ostaszkowi i Dzierżkowi z Bejsc herbu Lewart. To prawdopodobnie z ich inicjatywy powstał zamek w Bochotnicy, położony na zalesionym wzgórzu nad rzeką Bystrą, ukończony w połowie XIV wieku.

1368 Z 1368 roku pochodzi pierwsza wzmianka w dokumentach o zamku w Bochotnicy.

1399 W 1399 roku właścicielem zamku w Bochotnicy stał się Klemens z Kurowa (Kurowski).

1463 Okres świetności tego rodu i zamku w Bochotnicy zakończył się w 1463 roku, gdy zmarł Piotr Kurowski, kasztelan lubelski.

XV wiek Pod koniec XV wieku zamek w Bochotnicy był siedzibą rozbójników, którzy pod dowództwem Anny Zbąskiej napadali i grabili okoliczną ludność.

XVI wiek Na początku Bochotnica stała się własnością Jana Oleśnickiego, syna Katarzyny, który w 1525 roku był wojewodą lubelskim, a w 1501 roku został posłem na dwór króla Francji. On też ze względu na dziedziczoną majętność zaczął używać nazwiska Bochotnicki. Z jego inicjatywy przebudowano w renesansowym stylu bochotnicki zamek. Pomimo tego, że Bochotnicki był dwukrotnie żonaty, to nie pozostawił potomstwa. Został pochowany w renesansowym grobowcu obok zamkowego wzgórza.

1532 W 1532 roku król Zygmunt Stary przekazał Bochotnicę rodzinie Samborzeckich.

Położenie zamku na mapie