Żywiec

VI wiek p.n.e Pierwsze ślady osadnictwa, pochodzące z VI wieku p.n.e., odkryto w okolicach Żywca na wzgórzu Grojec (612 m n.p.m.), położonym na południe od miasta. Istniała tu osada kultury łużyckiej.

IV wiek p.n.e W IV wieku p.n.e. walory obronne wzgórza Grojec docenili Celtowie, zakładając tu swoją osadę.

1272-1327 Lokacja miasta, położonego u podnóża wzgórza Grojec w widłach Soły i Koszarawy, nastąpiła po 1272 roku. W 1327 roku Żywiec wymieniony został w dokumentach jako miasto. Należał wówczas do księcia oświęcimskiego Jana I Scholastyka.

XV wiek Nowy zamek w Żywcu (na miejscu średniowiecznego) wybudowała rodzina Skrzyńskich.

19 styczeń 1445 19 stycznia 1445 roku doszło do podziału Księstwa Oświęcimskiego. Żywiec stał się własnością księcia Jana IV.

1460 W 1460 roku Maciej Pieniążek z Witowic i Piotr Komorowski odbili żywiecki zamek z rąk rabusia Bożywoja ze Skrzynna herbu Łabędź. Warownia składała się wówczas z murowanej wieży mieszkalnej i muru z czterema basztami.

1465 W 1465 roku bracia Jan i Włodek Skrzyńscy sprzedali zamek w Żywcu królowi Polski Kazimierzowi Jagiellończykowi.

1467 W 1467 roku król Kazimierz Jagielończyk nadał Żywiec Piotrowi Komorowskiemu.

1476 W 1476 roku, po śmierci Piotra Komorowskiego, jego brat Mikołaj zawarł z królem Węgier Maciejem Korwinem porozumienie, na mocy którego obiecał przekazać Węgrom zamek w Żywcu oraz w Barwałdzie w zamian za zwrot zamków orawskich, które wcześniej należały do Komorowskich. Ten układ spowodował na tyle wielkie niezadowolenie polskiego króla, że w 1477 roku koronne wojska pod dowództwem Jakuba z Dębna zdobyły zamki. Nie wiadomo, w jaki sposób Komorowscy zasłużyli na przebaczenie władcy, pewnym jest, że dalej rezydowali w żywieckim zamku.

1500 Około roku 1500 żywiecki zamek został rozbudowany przez Jana Komorowskiego. Dwie stare małe baszty zostały wyburzone, a pozostałe zamieniono na bardziej okazałe. Przy skrzydle wschodnim dostawiono krużganek.

1537 W 1537 roku Żywiec otrzymał prawo słodu. Od tej pory rozpoczęto tu wyrób piwa.

1569-1624 Kolejne przebudowy zamku w Żywcu miały miejsce w latach 1569-1624. Pomysłodawcą i fundatorem upiększenia obiektu był Jan Spytek Komorowski, który przekształcił zamek w pałacową rezydencję. Elewacje zewnętrzne zostały wówczas ozdobione attykami i sgraffitami.

1624 W 1624 roku zadłużeni Komorowscy sprzedali Żywiec Konstancji, żonie Zygmunta III Wazy.

1669 W 1669 roku w Żywcu przebywał, będący już po abdykacji, Jan Kazimierz Waza.

1670 Po 1670 roku Żywiec nabył Jan Wielopolski.

1716-1721 W latach 1716-1721 miała miejsce kolejna przebudowa zamku w Żywcu. Między innymi wyburzono wówczas skrzydło południowe i uzupełniono brakujące krużganki.

1838 W 1838 roku zadłużony ówczesny właściciel Żywca Adam Wielopolski sprzedał dobra arcyksięciu Karolowi Ludwikowi Habsburgowi.

1847 W 1847 roku żywieckie dobra odziedziczył Albrecht Fryderyk Habsburg, który założył w Żywcu słynny browar.

1878 W 1878 roku Żywiec uzyskał połączenie kolejowe.

1939 W 1939 roku hitlerowskie Niemcy włączyły Żywiec do Rzeszy, odbierając go osiadłym tu Habsburgom. Ostatniego członka rodu Habsburgów, Karola Olbrachta (1888-1951), który posiadał polskie obywatelstwo, gestapo więziło i torturowało. Pomimo tego, że niezłomny Habsburg stracił oko, nie wyrzekł się polskiego obywatelstwa. Został później wykupiony przez rodzinę z niewoli i schronił się w Szwecji, gdzie dożył swoich dni.

Położenie zamku na mapie