Konary

XIII/XIV wiek Zamek w Konarach powstał w XIII lub XIV wieku z inicjatywy rycerza z Konar. Prawdopodobnie był nim Goworek lub jego syn Sięgniew (Sangnewo de Conari) herbu Rawa, kasztelan radomski.

1355 Pierwsza wzmianka o wsi Konary pochodzi 1355 roku.

1396 Dzięki Janowi Długoszowi dowiadujemy się o zatargu Grota syna Sięgniewa z kasztelanem wiślickim Janem Ossolińskim. W 1396 roku właściciel Konar sam postanowił wymierzyć sprawiedliwość, więc najechał ossolińską posiadłość i zabił posesjonata. Jak nietrudno się domyślić, nie był to jedyny występek gorącokrwistego rycerza, który znany był w okolicy z rabunkowego fachu.

1403 W 1403 roku, z rozkazu Władysława II Jagiełły, Grot z Konar został pojmany w swym zamku w Konarach. W ten sposób jego przestępcza działalność dobiegła końca. Wkrótce został przez króla osądzony i skazany na banicję.

16 maj – 23 maj 1915 Resztki zabudowań zamku w Konarach zostały zniszczone pomiędzy 16 a 23 maja 1915 roku podczas bitwy pomiędzy oddziałami austro-węgierskimi i rosyjskimi. W szeregach tej pierwszej armii znalazła się I Brygada Legionów Polskich pod dowództwem brygadiera Józefa Piłsudskiego.

Położenie zamku na mapie