Eryk XIII Pomorski - kalendarium życia

Dynastia:Unii Kalmarskiej

Rodzice:Warcisław VII
i Maria

Urodzony:przed
11 czerwca 1382 roku
w Darłowie

Zmarł:pomiędzy 3 maja
a 16 czerwca 1459 roku
w Darłowie

1382 Bogusław Pomorski urodził się w 1382 roku w Darłowie.

15 lutego 1388 15 lutego 1388 roku Bogusław Pomorski został przez siostrę swojej babki Ingeborgi Małgorzatę wyznaczony do roli następcy tronu Norwegii.

15 lutego 1388 Na przełomie listopada i grudnia 1388 roku Bogusław Pomorski i jego ojciec udali się do Kopenhagi na dwór swojej ciotki Małgorzaty I. Tam przyjął imię Eryk.

8 września 1389 W 1389 roku Eryk Pomorski z Małgorzatą I udał się w podróż do Norwegii, gdzie 8 września tego roku obwołany został królem.

Wielkanoc 1392 W Wielkanoc 1392 roku Eryk Pomorski został koronowany na króla Norwegii.

1395 W 1395 roku, po śmierci ojca, Eryk Pomorski odziedziczył Księstwo Słupskie.

24 stycznia 1396 24 stycznia 1396 roku w Viborgu dzięki zabiegom Małgorzaty Eryk Pomorski został wybrany królem Danii.

11 czerwca 1396 Po dalszych zabiegach królowej Małgorzaty 11 czerwca 1396 roku w siedzibie biskupstwa w Skara Eryk Pomorski został wybrany królem Szwecji.

23 lipca 1396 Zgodnie ze szwedzkim zwyczajem 23 lipca 1396 roku na tradycyjnym kamieniu koło Mora niedaleko Upsali dokonano oficjalnego zaprzysiężenia Eryka Pomorskiego, a zgromadzeni złożyli hołd nowemu królowi. Przy tej okazji monarchę pasowano na rycerza, a po uroczystościach odbył on podróż po królestwie w tzw. Eriksgate. Klasyczna trasa Eriksgaty wiodła przez centralne prowincje Szwecji: Uppland, Västmanland, Närke, Västergötland, Östergotland i Södermanland.

12 czerwca 1397 12 czerwca 1397 roku Małgorzata I adoptowała Eryka Pomorskiego i tego samego dnia w Kalmarze został on koronowany, lecz faktyczna i niepodzielna władza nad całą Skandynawią spoczywała nadal w rękach królowej.

17 lipca 1397 17 lipca 1397 roku w Kalmarze Eryk Pomorski został koronowany na króla trzech państw skandynawskich przez arcybiskupa Lund Jakuba Gertsena oraz przez arcybiskupa Uppsali Henryka Karlssona. Koronacja w Kalmarze miała bardzo wzniosły charakter. Na ceremonię przybyły setki dostojników, rycerstwo i niższa szlachta. Akta koronacji, a także namaszczenia olejami świętymi dokonali arcybiskupi z Lund i Uppsali. Uroczystość trwała ponad miesiąc. Towarzyszyły jej m.in. liczne turnieje, harce, zabawy i nadania tytułów rycerskich, których osobiście dokonywał król. Tego zaszczytu dostąpiło aż 133 szlachciców.

28 października 1412 28 października 1412 roku na pokładzie swojego statku płynącego po wodach zatoki Flensburg zmarła Małgorzata I. W tym momencie władza nad całą Skandynawią spoczęła w rękach Eryka Pomorskiego.

1418 W 1418 roku Eryk Pomorski wysunął pretensje do Zakonu Krzyżackiego w Inflantach w sprawie posiadania Estonii. [więcej]

1418 W 1418 roku Eryk Pomorski został też władcą Księstwa Słupskiego. [więcej]

23 czerwca 1419 23 czerwca 1419 roku w Kopenhadze Eryk Pomorski zawarł z posłami Władysława Jagiełły wstępny akt przymierza skierowany przeciwko Zakonowi Krzyżackiemu. [więcej]

15 lipca 1419 15 lipca 1419 roku pod Czerwińskiem Eryk Pomorski za pośrednictwem posłów zawarł antykrzyżacki sojusz z Władysławem Jagiełłą i Witoldem Kiejstutowiczem. Tam ustalono zawarcie dynastycznego związku małżeńskiego między Bogusławem IX i Jadwigą Jagiellonką, która ze względu na brak męskiego potomstwa jej ojca, oficjalnie została ogłoszona sukcesorką polskiego tronu. W umowie pomiędzy władcami ustalono, że po ślubie Księstwo Słupskie będzie należało do Polski, a biskupstwo kamieńskie przyłączone zostanie do metropolii gnieźnieńskiej. Dzieci zrodzone z tego związku miały panować na tronach zjednoczonej unii kalmarskiej i unii polsko-litewskiej oraz Pomorza na obszarze od Grenlandii do Morza Czarnego. [więcej]

1422 Około 1422 roku Eryk Pomorski związał się sojuszem z Zygmuntem Luksemburskim. [więcej]

Kwiecień 1423 W kwietniu 1423 roku Zygmunt Luksemburski rozpoczął montowanie koalicji, która miałaby za pomocą zbrojnej interwencji stłumić ostatecznie ruch husycki. W skład sojuszu mieli wejść Eryk Pomorski, Albrecht II Habsburg, Władysław Jagiełło i Witold Kiejstutowicz. Starania króla Węgier zakończyły się fiaskiem. [więcej]

15 września 1423 15 września 1423 roku Eryk Pomorski zawarł sojusz obronny z mistrzami zakonu krzyżackiego i inflanckiego oraz książętami pomorskimi skierowany przeciw Brandenburgii i Polsce.

Wrzesień - grudzień 1423 Od września do grudnia 1423 roku Eryk Pomorski odwiedzał siedziby książąt pomorskich. Przebywał również w Gorzowie.

Styczeń 1424 Na początku 1424 roku Eryk Pomorski zawitał do Krakowa. Zamieszkał w jednej z wawelskich wież mieszkalnych, która od tamtego czasu zyskała miano duńskiej. To właśnie w jej murach posłowie Władysława Jagiełły złożyli monarsze zaproszenie na koronację Zofii Holszańskiej. [więcej]

Luty 1424 W lutym 1424 roku Eryk Pomorski udał się do Budy na spotkanie z Zygmuntem Luksemburskim.

5 marca 1424 5 marca 1424 roku w Krakowie Eryk Pomorski uczestniczył w uroczystościach koronacyjnych Zofii Holszańskiej. [więcej]

Marzec 1424 Podczas jednej z krakowskich uczt Eryk Pomorski zaproponował zerwanie zaręczyn córki Władysława Jagiełły Jadwigi z młodym Fryderykiem Hohenzollernem, wysuwając propozycję wydania królewny za księcia słupskiego Bogusława IX. [więcej]

1424–1425 W latach 1424–1425 Eryk Pomorski odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Wyruszył z Budy, przez Zagrzeb przybył do Senj w Chorwacji, a następnie do Wenecji. Dalej przez Zadar i Dubrownik oraz wyspy Rodos i Cypr dotarł do Akki i Jaffy w Palestynie. Podczas sześciotygodniowej podróży po Ziemi Świętej odwiedził Bazylikę Narodzenia Pańskiego w Betlejem (miejsce narodzin Chrystusa) oraz Bazylikę Grobu Świętego, gdzie został mianowany Rycerzem Grobu Świętego.

1425 Pod koniec 1424 roku Eryk Pomorski wyruszył w drogę powrotną, podczas której zawinął do portów na Cyprze, Rodos oraz Korfu. W dalszej części lądowej podróży odwiedził Dubrownik i Budę, gdzie spotkał się z cesarzem Zygmuntem Luksemburskim. Następnie, po wizycie w Krakowie, udał się do Kalisza na spotkanie z królem Władysławem Jagiełłą. Ostatecznie w maju 1425 roku Eryk Pomorski powrócił do Kopenhagi.

1428 W 1428 roku Eryk Pomorski udał się do biskupstwa w Soro i do Nyköpingu.

Styczeń 1429 W styczniu 1429 roku Eryk Pomorski przybył do Łucka na Litwę, gdzie obradujący monarchowie europejscy dyskutowali nad obroną przed imperium osmańskim.

1430 W 1430 roku Eryk Pomorski przebywał w klasztorze brygidek w Vlastenie.

1432 Latem 1432 roku Eryk Pomorski przyjął posła Władysława Jagiełły Zbigniewa z Góry. Po rozmowach z przybyszem król Danii podjął się roli mediatora w sporze polsko krzyżackim. [więcej]

16 sierpnia 1434 16 sierpnia 1434 roku Eryk Pomorski został zdetronizowany w Szwecji.

1435 W 1435 roku Eryk Pomorski odzyskał tron w Szwecji.

1435 W 1435 roku Eryk Pomorski zawarł w Vordingborgu pokojowe porozumienie z hrabią Holsztynu Adolfem VIII.

1436 W 1436 roku na Pomorzu Eryk Pomorski zawarł z biskupem kamieńskim ugodę w sprawie zdjęcia klątwy z Bogusława IX.

1437 W lipcu 1437 roku Eryk Pomorski poczuł się zagrożony, postanowił więc wyjechać na Gotlandię. Przybył na zamek Visborg razem ze złotym gołębiem, z którym do końca życia się nie rozstał.

1438 W 1438 roku Eryk Pomorski uczestniczył w zgromadzeniach w Vordingborgu i Kalundborgu, skąd zabrał wszystkie skarby koronne i popłynął do Visby.

1439 W 1439 roku Eryk Pomorski ponownie został usunięty ze szwedzkiego tronu.

23 czerwca 1439 23 czerwca 1439 roku Eryk Pomorski utracił tron Danii.

9 kwietnia 1440 9 kwietnia 1440 roku Krzysztof Bawarski (syn siostry Eryka Pomorskiego) został ogłoszony królem Danii.

1441 W 1441 roku Eryk Pomorski odwiedził Gdańsk, Malbork i Darłowo szukając wsparcia potrzebnego do odzyskania tronu.

13 września 1441 13 września 1441 roku Krzysztof Bawarski (syn siostry Eryka Pomorskiego) został ogłoszony królem Szwecji.

1442 W 1442 roku Eryk Pomorski utracił tron Norwegii.

15 lipca 1442 15 lipca 1442 roku w Oslo Krzysztof Bawarski (syn siostry Eryka Pomorskiego) został koronowany na króla Norwegii.

1442-1449 Po 1442 roku Erykowi Pomorskiemu została tylko Gotlandia, którą utrzymywał dzięki wiernym sobie dowódcom. Na wyspie zamierzał stworzyć morskie, zamożne królestwo, wprowadzając opłaty nakładane na wszystkie statki przepływające przez jego strefę – niezależnie od kierunku. Ci, którzy odmówili płacenia, tracili cały swój majątek. Tym sposobem Eryk Pomorski stał się groźnym przywódcą piratów. Jego działalność była tak niebezpieczna, że Chrystian I Oldenburg postawił sobie za cel usunięcie go z wyspy. W tej sytuacji Eryk zdecydował się sprzedać Gotlandię i powrócić na Pomorze.

1449 Do 1449 roku Eryk Pomorski przebywał na wyspie Gotlandia. Stąd przeniósł się na stałe do Darłowa.

Maj 1449 W maju 1449 roku Eryk Pomorski przeniósł się na stałe do Darłowa. Były władca Danii, Szwecji oraz Norwegii – i objął władzę w Księstwie Słupskim. W skarbcu złożył ogromne kosztowności, które przywiózł z Danii i rozpoczął rozbudowę oraz proces umacniania nowej siedziby. Rządy sprawował wspólnie z wdową po księciu Bogusławie IX Marią.

1459 Eryk Pomorski zmarł pomiędzy 3 maja a 16 czerwca 1459 roku w Darłowie. Pochowany został w darłowskim kościele parafialnym NMP.

Eryk XIII Pomorski(1396–1439)

Eryk XIII Pomorski
(1396–1439)