Serwis zamki.name zbankrutował

Domena zamki.name jest na sprzedaż.

Oferty proszę wysyłać na adres:
oferty@zamki.name

ozdoba

Selim II
(1566-1574)

ozdoba
Selim II
Dynastia:Osmańska
Rodzice:Sulejman I
i Roksolana
Urodzony:28 maja 1524 roku
Zmarł:15 grudnia 1574 roku
17 maja 1537 17 maja 1537 roku Selim II u boku ojca wyruszył na wyprawę do Albanii. [więcej]
Lipiec 1538 W lipcu 1538 roku Selim II u boku ojca wyruszył z Konstantynopola na wyprawę zbrojną do Mołdawii. [więcej]
22 sierpnia 1541 W lecie 1541 roku Selim II razem z ojcem wyruszył w kierunku Węgier. 22 sierpnia był świadkiem, jak wojska Sulejmana I pod Budą pokonały armię Ferdynanda I. [więcej]
Październik 1553 W październiku 1553 roku z rozkazu Sulejmana I stracony został przyrodni brat Selima II Mustafa i jego syn Murad. [więcej]
Wiosna 1554 Wiosną 1554 roku Selim II u boku ojca uczestniczył w kampanii przeciwko Persji. [więcej]
1558 W 1558 roku Selim II dał się wciągnąć w intrygę Lala Mustafy, która doprowadziła do ostatecznego skłócenia go z bratem Bajazydem, i zmusiła sułtana Sulejmana I do odebrania Bajazydowi urzędu gubernatora Konyi. [więcej]
Maj 1559 Będąc przekonanym przez intrygi Lali Mustafy, że Bajazyd czyha na jego życie i tron, książę Selim II stanął na czele wojsk i ruszył na rozprawę z bratem. W maju 1559 roku doszło do bitwy pod Konyą, w której Selim II, mając u boku doświadczonego Mehmeda paszę Sokullu, pokonał wojska Bajazyda. To militarne zwycięstwo odniesione dzięki wsparciu armii sułtańskiej definitywnie przeważyło szalę sukcesji na jego korzyść. [więcej]
Jesień 1559 Po klęsce pod Konyą i nieudanej próbie pojednania, udaremnionej przez intrygę Lali Mustafy, zdesperowany Bajazyd i świadomy, że schwytanie oznacza dla niego wyrok śmierci, uciekł wraz z czterema synami do Persji. Jesienią 1559 roku został przyjęty z wielkimi honorami przez gubernatora Erywania, a niedługo później powitał go osobiście szach Tahmasp, który dostrzegł w księciu niezwykle cennego zakładnika w wielkiej grze politycznej przeciwko Imperium Osmańskiemu. [więcej]
Wrzesień 1561 We wrześniu 1561 roku los Bajazyda został ostatecznie przypieczętowany przez perfidną intrygę. Wykorzystując prowokację szambelana Mahmuda Paszy, która miała zasugerować szachowi Tahmaspowi rzekome plany zamachu na jego życie, perski władca pod pretekstem ochrony gościa nakazał aresztowanie księcia i rzeź jego wiernych żołnierzy. Chcąc zachować pozory dotrzymania przysięgi złożonej Sulejmanowi I, Tahmasp przekazał Bajazyda w ręce wysłannika Selima II, co zakończyło się natychmiastową egzekucją księcia i jego synów. [więcej]
Sierpień 1565 W sierpniu 1565 roku Selim II napisał list do sandżakbeja białogrodzkiego Hasana, nakazując ukarać naruszających przymierze polsko-tatarskie, nagrodzić szkody i uwolnić jeńców polskich. [więcej]
Wrzesień 1566 Gdy wieść o śmierci Sulejmana I rozeszła się po rodzinie, siostra Selima II Mihrümah pośpieszyła do niego z wizytą, podczas której udzieliła mu niezbędnego wsparcia finansowego w wysokości 50 tysięcy altynów. [więcej]
Wrzesień 1566 We wrześniu 1566 roku Selim II otrzymał informację o śmierci Sulejmana I, która nastąpiła podczas oblężenia Szigetváru. Wezyr Mehmed Pasza Sokullu czynił wszystko co możliwe, aby utrzymać zgon władcy w tajemnicy. [więcej]
8 września 1566 8 września 1566 roku machina osmańskiej dezinformacji pracowała pełną parą. Sokullu Mehmed Pasza, dbając o utrzymanie pozorów, zorganizował naradę Dywanu i wysłał do najważniejszych monarchów sygnowane pieczęcią zmarłego sułtana listy z ogłoszeniem zwycięstwa. Selim II wyruszył na zachód, aby przejąć władzę po zmarłym ojcu. [więcej]
Listopad 1566 W Belgradzie Selim II spotkał się z wielkim wezyrem, by obejrzeć ciało zmarłego ojca. Dopiero wówczas Mehmed pasza Sokullu pozwolił, by prawda wyszła na jaw. W nocy przed cesarskim namiotem lektorzy Koranu zaintonowali pieśń o przemijalności władzy i wiecznym trwaniu Boga. O świcie, w aurze pełnego smutku i powagi, nowy sułtan Selim II ukazał się armii odziany w czerń. [więcej]
Listopad 1566 Po uroczystościach związanych ze śmiercią władcy w obozie znów zawrzało. Żołnierze zaczęli głośno gardłować, domagając się tradycyjnego daru należnego im przy zmianie władcy i grożąc Selimowi II. Choć wypłacone po dwóch dniach nagrody zostały uznane przez janczarów za niewystarczające, ostatecznie zdołano opanować nastroje na tyle, by orszak mógł bezpiecznie kontynuować podróż. [więcej]
Listopad 1566 Dzień przybycia sułtana do Konstantynopola przyniósł gwałtowną eskalację napięcia. Pod wpływem alkoholu janczarzy zablokowali orszak, dopuszczając się fizycznej napaści na wysokich rangą dygnitarzy. Pod naciskiem rozwścieczonego tłumu, który wtargnął do Seraju, Selim II został zmuszony do wyrażenia zgody na podwyższenie żołdu. [więcej]
Listopad 1566 Po burzliwym procesie sukcesji i niespokojnym wkroczeniu Selima II do stolicy zabalsamowane ciało Sulejmana I zostało złożone do miejsca, które sułtan sam dla siebie przygotował. Był nim wzniesiony przez słynnego architekta Sinana grobowiec, znajdujący się w pobliżu meczetu Süleymaniye. [więcej]
Grudzień 1566 Zapewne w grudniu 1566 roku Selim II wysłuchał posła Zygmunta Augusta, który zapewniał sułtana o podjętych przez władcę Polski i Litwy działaniach mających na celu powstrzymanie Olbrachta Łaskiego przed zorganizowaniem ewentualnej wyprawy zbrojnej do Mołdawii. [więcej]
Wiosna 1567 Wiosną 1567 roku Selim II otrzymał od Zygmunta Augusta list ze skargami na mołdawskiego hospodara Aleksandra Lăpușneanu, który wspólnie z Tatarami rok wcześniej spustoszył Podole. [więcej]
Kwiecień 1568 Na początku kwietnia 1568 roku w Stambule pojawił się poseł Zygmunta Augusta, który miał załagodzić napięcia wynikłe z powodu napadów kozackich z poprzednich lat. [więcej]
17 lutego 1568 17 lutego 1568 roku w Adrianopolu Selim II zawarł ośmioletni rozejm z Maksymilianem II. [więcej]
Styczeń 1569 Na początku 1569 roku Selim II wysłał do Polski posła, który miał skłonić Zygmunta Augusta do wspólnego uderzenia na Moskwę. [więcej]
1569 W 1569 roku przedstawiciele Selima II poinformowali francuskiego ambasadora o projekcie małżeństwa Henryka Walezego z Anną Jagiellonką. [więcej]
Wiosna 1569 Wiosną 1569 roku Selim II wspomógł wyprawę zbrojną Tatarów Krymskich, która we wrześniu obległa Astrachań. [więcej]
Wiosna 1569 Wiosną 1569 roku Selim II poinformował Zygmunta Augusta, że rozkazał swemu wojsku maszerującemu na Astrachań, aby nie pustoszyli ziem należących do Polski i Litwy. [więcej]
1569 W 1569 roku wielki wezyr Selima II Mehmed pasza Sokolović dążył do ekspansji Imperium Osmańskiego w stronę Rosji i Azji Środkowej. Jego ambitny plan zakładał zdobycie Astrachania i budowę kanału łączącego Wołgę z Donem. Przedsięwzięcie to zakończyło się jednak klęską. [więcej]
Sierpień 1569 W sierpniu 1569 roku Selim II skarżył się Zygmuntowi Augustowi na Michała Wiśniowieckiego, który pobił i obrabował kupców tureckich jadących do Moskwy. [więcej]
Styczeń 1570 W styczniu 1570 roku agent francuski w Stambule Claude du Bourg de Guérines ostrzegł władze Republiki Weneckiej przed osmańską inwazją. [więcej]
27 lutego 1570 27 lutego 1570 roku w Wenecji zjawiło się poselstwo Selima II, które zażądało oddania Imperium Osmańskiemu Cypru. Po odrzuceniu tych żądań przez Signorię w marcu 1570 roku sułtan podjął decyzję o rozpoczęciu działań wojennych. [więcej]
1570 W 1570 roku Selim II zabronił chanowi krymskiemu Dewlet Girejowi napadów na Rzeczpospolitą Obojga Narodów. [więcej]
17 kwietnia 1570 17 kwietnia 1570 roku w związku z zarządzoną przez Selima II inwazją na Cypr ze Stambułu wypłynęła flota bojowa dowodzona przez Piali paszę, a miesiąc później (16 maja) wyruszył konwój zaopatrzeniowy pod dowództwem kapudana paszy Muezzinzade Alego, mający dostarczyć niezbędne wyposażenie wojskowe. [więcej]
27 maja 1570 27 maja 1570 roku Wenecja zwróciła się do Zygmunta Augusta z wezwaniem o pomoc przeciw Turkom. Dbając o utrzymanie poprawnych relacji z Polską i Litwą, Selim II wydał chanowi tatarskiemu surowy zakaz organizowania łupieżczych wypraw. [więcej]
5 czerwca 1570 Do walki z Turkami przystąpiła również Malta. Jej pięć okrętów pod dowództwem Francesco de San Clemente zostało jednak zaskoczonych 5 czerwca 1570 roku u wybrzeży Sycylii przez eskadrę Uhudż Alego. Mimo że flagowa jednostka „Santa Anna” zdołała poważnie uszkodzić okręt admirała Selima II i bezpiecznie powrócić do bazy, pozostałe cztery maltańskie jednostki zostały zatopione lub zdobyte, a sam San Clemente poniósł śmierć. [więcej]
12 czerwca 1570 12 czerwca 1570 roku Girolamo Zane przybył na czele 70 galer na Korfu, rozpoczynając serię weneckich operacji zaczepnych na Morzu Śródziemnym. W tym czasie admirał Sebastiano Veniero odniósł sukces, zdobywając po trzydniowym ostrzale forty Sopoto oraz przejściowo opanowując kilka punktów w Dalmacji, podczas gdy eskadra Zany nękała tureckie wyspy na Morzu Egejskim. [więcej]
27 czerwca 1570 27 czerwca 1570 roku armada Selima II pożeglowała z Rodos w stronę Cypru. [więcej]
Lato 1570 Latem 1570 roku Selim II przyjął posła Iwana IV Iwana Nowosilcewa, który przybył w celu uzgodnienia pokoju między Rosją i Turcją. [więcej]
Lipiec 1570 W lipcu 1570 roku wojska Selima II przystąpiły do walki o zdobycie weneckiego Cypru. [więcej]
30 lipca 1570 Po desancie floty Selima II na Cypr, 30 lipca 1570 roku Lala Mustafa Pasza rozpoczął pod Nikozją prace ziemne, rozpoczynając tym samym przygotowania do regularnego oblężenia.
30 sierpnia 1570 Ruchy floty chrześcijańskiej spotkały się z natychmiastową reakcją strony tureckiej. Piali Mehmed pasza, dowodzący 100 galerami, wyruszył z Cypru w stronę Rodos w poszukiwaniu przeciwnika. Po rozpoznaniu, że siły weneckie w pobliżu Krety oczekują na wsparcie hiszpańskie i nie stanowią bezpośredniego zagrożenia, około 30 sierpnia 1570 roku zawrócił swoje jednostki w stronę Cypru, podczas gdy bezpieczeństwo tureckiej operacji desantowej zapewniała flota Mamzy, beja Rodosu. [więcej]
9 września 1570 9 września 1570 roku padła Nikozja. Wojska tureckie dopuściły się masakry ludności w katedrze greckiej. Grabież miasta trwała osiem dni. Zdobyte łupy załadowano na trzy okręty; jeden z nich eksplodował w wyniku podpalenia magazynu prochowego, natomiast pozostałe dwa dotarły bezpiecznie do Stambułu.
9 września 1570 15 września 1570 roku Lala Mustafa Pasza dokonał triumfalnego wjazdu do Nikozji, gdzie w katedrze łacińskiej złożył podziękowania Allahowi.
21 września 1570 Wieczorem 21 września 1570 roku, po dotarciu wiadomości o upadku Nikozji, dowódcy chrześcijańscy podjęli na burzliwej radzie wojennej decyzję o odwrocie, rezygnując z prób odsieczy dla broniącej się Famagusty. Piali Mehmed pasza, wycofując większość sił Selima II do portów macierzystych, pozostawił pod Famagustą jedynie niewielki kontyngent siedmiu galer, kończąc tym samym główny etap działań operacyjnych w tym rejonie. [więcej]
23 września 1570 23 września 1570 roku żołnierze Selima II przystąpili do prac oblężniczych pod Famagustą, przygotowując stanowiska artyleryjskie naprzeciw wieży arsenału.
4 października 1570 Mimo wycofania głównych sił obu stron do baz oraz niesprzyjających warunków pogodowych, lokalne starcia na Morzu Śródziemnym trwały nadal. W pobliżu Malty eskadra joannitów pod dowództwem Pietro Giustinianiego w starciu z przeważającymi siłami tureckimi utraciła dwa okręty, a 4 października doszło do kolejnej potyczki, w której jedna z dwóch weneckich galer została zdobyta przez Turków. [więcej]
25 stycznia 1571 Wzmocnione weneckie siły na Krecie podjęły skuteczną próbę przełamania blokady, wysyłając konwój z posiłkami, który 25 stycznia 1571 roku z powodzeniem wysadził desant na Cyprze. Sukces ten spotkał się z gwałtowną reakcją sułtana Selima II, który w porywie złości nakazał egzekucję swoich dowódców. [więcej]
Wiosna 1571 Wiosną 1571 roku negocjatorzy Selima II prowadzili z Wenecją tajne rozmowy, mające na celu wypracowanie pokojowego zakończenia wojny. [więcej]
Kwiecień 1571 Na początku kwietnia 1571 roku z rozkazu Selima II wyruszyła eskadra dowodzona przez Piali Mehmeda paszę. Jej celem było uderzenie na flotę chrześcijańską zmierzającą na odsiecz obleganej Famaguście (Cypr). [więcej]
Kwiecień 1571 W maju 1571 roku Selim II przyjął wysłannika Iwana IV, który przybył do Konstantynopola z prośbą o pokój. [więcej]
Kwiecień 1571 W kwietniu 1571 roku potężna armada Selima II dowodzona przez Piali Mehmeda paszę dotarła ze Stambułu do Negroponte. Ta kluczowa baza na Morzu Egejskim stała się wielkim punktem zaopatrzeniowym, gdzie na okręty ładowano ogromne zapasy prowiantu. [więcej]
Kwiecień 1571 W kwietniu 1571 roku Selim II przyjął posła Stefana Batorego, który przybył z prośbą o poparcie jego kandydatury na wojewodę Siedmiogrodu. [więcej]
20 maja 1571 Po zakończeniu negocjacji, 20 maja 1571 roku dyplomaci Hiszpanii, Wenecji oraz papiestwa podpisali akt powołujący Ligę Świętą, co oficjalnie ogłoszono pięć dni później w bazylice św. Piotra w Rzymie. Liga została zawiązana jako 12-letni sojusz ofensywno-obronny skierowany przeciwko Turcji oraz jej lennikom (Algier, Trypolis, Tunis). [więcej]
25 maja 1571 25 maja 1571 roku na sejmie w Alba Iulia dzięki poparciu Selima II Stefan Batory został wybrany władcą Siedmiogrodu. [więcej]
15 czerwca 1571 15 czerwca 1571 roku flota Selima II dotarła do zatoki Suda, pustosząc po drodze nadbrzeżne miejscowości, a następnie przypuściła atak na port Kanea. Choć Turcy uderzyli dwukrotnie, obie próby przełamania obrony zostały odparte dzięki silnej artylerii zamkowej. [więcej]
Lipiec 1571 W drugiej połowie lipca 1571 roku, wykorzystując nieobecność głównych sił weneckich, wojska Selima II rozpoczęły brutalną kampanię wzdłuż wybrzeży Dalmacji. Desanty osmańskie opanowały m.in. Sopoto, Dulcigno, Antivari i Lesinę, a desperackie próby zdobycia Curzoli spotkały się z zażartym oporem mieszkańców. [więcej]
1 sierpnia 1571 1 sierpnia 1571 roku poddała się Famagusta. Tym sposobem armia Selima II opanowała cały Cypr.
8 sierpnia 1571 8 sierpnia 1571 roku Lala Mustafa Pasza triumfalnie wjechał do Famagusty. Złupiono miasto i zbezczeszczono świątynie, w tym katedrę św. Mikołaja. Zniszczono nawet grobowce dostojników.
27 września 1571 27 września 1571 roku flota Selima II podpłynęła pod Lepanto. [więcej]
3–4 października 1571 3 i 4 października 1571 roku na flagowym okręcie „Sultan” odbyła się turecka narada wojenna pod przewodnictwem Muezzinzade Ali paszy, który podjął decyzję o wydaniu walnej bitwy. Swojego sceptycznego doradcę potraktował w sposób obraźliwy, ignorując argumenty o potrzebie lepszego rozpoznania sił Ligi Świętej. [więcej]
6 października 1571 6 października 1571 roku flota Selima II opuściła Lepanto, ale po przebyciu krótkiego dystansu została zablokowana przez połączone siły Ligi Świętej. [więcej]
7 października 1571 7 października 1571 roku flota Selima II zmiażdżona została przez siły Ligi Świętej w bitwie pod Lepanto.
8 października 1571 Wieść o klęsce pod Lepanto wywołała w Stambule ogromny wstrząs i paraliżujący strach. Wielki wezyr Mehmed pasza Sokolović zareagował skrajną rozpaczą, a Selim II – obawiając się ataku na stolicę – nakazał natychmiastowe zabezpieczenie Dardaneli i popadł w głęboką żałobę. [więcej]
Październik 1571 Po klęsce pod Lepanto sułtan Selim II, pogrążony w gniewie i rozpaczy, szukał winnych porażki wśród swoich dowódców. W ramach represji usunął ze stanowisk Perteva Mahmeda paszę i swojego przyjaciela Dżelala Czelebiego. [więcej]
1571 / 1572 W ciągu zimy przełomu 1571 i 1572 roku Imperium Osmańskie dokonało spektakularnej odbudowy floty, tworząc niemal 150 nowych jednostek. Nowy dowódca Uḥudż Ali zadbał o ich modernizację, zwiększając liczbę armat oraz wprowadzając więcej rusznic. Mimo imponującego tempa odbudowy floty, nowa potęga morska Turcji była tylko cieniem poprzedniej. [więcej]
Styczeń 1572 W styczniu 1572 roku Selim II wysłał do Zygmunta Augusta list informujący o wielkiej ilości wojska polskiego, które rzekomo wkroczyło do Mołdawii i z tego powodu wyraził swoje niezadowolenie. [więcej]
Styczeń 1572 Na początku 1572 roku na prośbę Stefana Batorego Selim II wydał uroczysty dyplom, uznający zamek Huszt za własność skarbu Siedmiogrodu. [więcej]
Marzec 1572 Wiosną 1572 roku po zamachu stanu w Mołdawii Selim II przysłał na miejsce wygnanego Bogdana IV Lăpușneanu Jana III Okrutnego, który z poparciem mołdawskich bojarów wkroczył do Jass i zasiadł na hospodarskim tronie.
Lato 1572 Latem 1572 roku po śmierci Zygmunta Augusta Selim II wysłał do Jerzego Jazłowieckiego list, w którym zapewniał o swym przyjaznym stosunku do Polski i Litwy. Upominał jednak, by nie wybierano na króla nikogo z nieprzyjaciół Turcji. [więcej]
7 sierpnia 1572 7 sierpnia 1572 roku w pobliżu wysp Cerfs i Dragonesia, niedaleko Cerigo, doszło do starcia. Chrześcijańska flota natknęła się na siły Selima II dowodzone przez wybitnego wodza Uḥudża Alego. Po początkowych wymianach ognia Turcy wycofali się do Malvasii. Choć 10 sierpnia doszło do wznowienia starć, Uḥudż Ali ponownie uniknął decydującej klęski, skutecznie przełamując próby zablokowania jego sił. [więcej]
16 września 1572 16 września 1572 roku doszło pod Modonem do bitwy, która mogła stać się decydującym momentem całej kampanii. Choć flota chrześcijańska pod dowództwem Don Juana de Austria odniosła sukces taktyczny, zmuszając przeciwnika do odwrotu pod osłonę dział fortecznych, to prawdziwa szansa na zwycięstwo została zmarnowana w wyniku błędnej oceny sytuacji. [więcej]
7 marca 1573 7 marca 1573 roku Selim II wyraził zgodę na zawarcie pokoju z Wenecją. Warunki podyktowane przez Turków były upokarzające dla zwycięzców spod Lepanto. Między innymi Republika Świętego Marka odstąpiła Cypr oraz zdobyte miasta w Dalmacji, a także zwróciła zdobycze w Albanii. [więcej]
Październik 1573 W październiku 1573 roku Selim II przyjął daninę od posłów Stefana Batorego. Wraz z należnością wojewoda siedmiogrodzki przesłał zapewnienia o swojej wierności oraz ostrzeżenie przed Kacprem Bekieszem. Choć akcja Batorego zakończyła się sukcesem, Turcy bezwzględnie wykorzystali to zamieszanie, podnosząc roczny podatek dla Siedmiogrodu. [więcej]
Styczeń 1574 Na początku 1574 roku Selim II oddał mołdawski tron Piotrowi V Kulawemu. Nie pogodził się z tą decyzją doczasowy hospodar Jan III Okrutny (Iwonia), który zaczął czynić zaciągi wojska, aby siłą odzyskać odebrany mu stolec. [więcej]
Marzec 1574 W marcu 1574 roku wojska Selima II i Piotra V Kulawego rozbite zostały pod Rokszanami przez oddziały byłego hospodara Jana III Okrutnego (Iwonię). [więcej]
Kwiecień 1574 W kwietniu 1574 roku Jan III Okrutny (Iwonia) najechał Wołoszczyznę. Zajął Bukareszt i twierdzę Bendery (Tehinię). [więcej]
Maj 1574 W maju 1574 roku dowódca Jana III Okrutnego (Iwonii) Jan Świerczowski na czele wojsk kozacko-mołdawskich rozbił kilkutysięczny oddział turecko-tatarski w pobliżu Białogrodu. [więcej]
10 czerwiec 1574 7 czerwca 1574 roku doszło do bitwy pod Vulcănești (nad jeziorem Cahul). Armia Selima II pokonała oddziały Jana III Okrutnego (Iwonii). Ten ostatni po przegranym starciu przez trzy dni dzielnie się bronił zza dobrze usypanych i wysokich szańców. Wódz turecki, rozumiejąc dramatyzm tej sytuacji, rozpoczął rokowania z Iwonią. Zgodnie z wynegocjowanymi warunkami kapitulacji Turcy mieli pozwolić na swobodne odejście Kozaków, a Iwonia miał zostać przekazany żywy sułtanowi. Dnia 11 czerwca Jan III Okrutny poszedł bez broni do obozu tureckiego, a tam został zamordowany. Wychodzących z obozu Mołdawian i Kozaków, nic nie wiedzących o losie Iwonii, zaatakowali Turcy i prawie wszystkich wymordowali.
8 września 1574 8 września 1574 roku przed polskim senatem stawił się wysłannik Selima II, który zaproponował, aby na władcę Rzeczpospolitej Obojga Narodów wybrać sojusznika Turcji. [więcej]
Jesień 1574 Jesienią 1574 roku pojawił się w Stambule wysłannik Stefana Batorego Piotr Rac. Rozgłaszał w stolicy Imperium Osmańskiego kontrolowane plotki o tym, że Polacy zamierzają wybrać na króla Iwana IV lub jednego ze znienawidzonych przez Turcję Habsburgów. [więcej]

Szukaj:

Zapisz się na bezpłatny newsletter:

Poprzednik:

Sulejman I

Żony i potomstwo:

Żoną Selima II została Nurbanu.

  1. Murad III
  2. Ismihan
  3. Gevherhan
  4. Şah
  5. Fatma
  6. Abdullah
  7. Osman
  8. Mustafa
  9. Mehmed
  10. Cihangir
  11. Mahmud

Następca:

Murad III


Copyright © 2006-2026 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

1056

Nasz serwis, podobnie jak inne warownie w sieci, używa ciasteczek w celach statystycznych oraz aby serwować Ci reklamy (Google AdSense) dopasowane do Twoich zainteresowań. Dzięki temu możemy dbać o renowację naszych treści. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.