Kórnik

XIV wiek Pierwotne założenie obronne w Kórniku pochodzi z XIV wieku. Ufundował je Wyszota, brat biskupa poznańskiego Mikołaja.

1370 / 1371 Na przełomie 1370 i 1371 roku Wyszota z Kórnika wziął udział w wielkopolskim poselstwie do Dijon, gdzie przebywał Władysław Biały. Zadaniem misji dyplomatycznej było skłonienie gniewkowskiego księcia do opuszczenia klasztoru i przyjęcia roli pretendenta do tronu Polski.

"...Wszyscy trzej znani nam wysłannicy pochodzili z rodów wielkopolskich. Przedpełk i Wyszota wywodzili się z rodu Łodziów. Ród ten tracił już powoli na znaczeniu w Wielkopolsce. Zapewne nie cały ród Łodziów zamierzał wspierać księcia Białego. Wszak kanclerz wielkopolski Mikołaj z Kórnika Łodzie oskarżał w 1372 r. Janka z Czarnkowa przed królową Elżbietą Łokietkówną, sprawującą w Polsce rządy w imieniu Ludwika..."

Fragment książki: Józef Śliwiński "WŁADYSŁAW BIAŁY" s. 72

1426 Z roku 1426 zachowała się umowa na budowę zamku zawarta pomiędzy inwestorem Mikołajem Górką a budowniczym Mikołajem z Poznania. Z tego wynika, że prawdopodobnie wtedy rozpoczęła się rozbudowa zamku w Kórniku.

XVI wiek W XVI wieku wojewoda poznański Stanisław Górka (1538 - 1592) dokonał całkowitej przebudowy zamku w Kórniku na renesansową rezydencję. Były to czasy świetności tego obiektu.

Październik 1507 W październiku 1507 roku w Kórniku przebywał Michał Gliński szukający stronników, którzy byliby w stanie wyjednać poparcie u Zygmunta Starego.

1592 W 1592 roku Kórnik przeszedł w ręce kasztelana santockiego Jana Czarnkowskiego herbu Nałęcz.

1610 W 1610 roku właścicielami Kórnika stali się Grudzińscy herbu Grzymała.

1623 W 1623 roku gośćmi Zygmunta Grudzińskiego na zamku w Kórniku byli król Polski Zygmunt III Waza i królewicz Władysław IV.

1657 W 1657 roku zamek w Kórniku został zdewastowany podczas potopu szwedzkiego.

1676 W 1676 roku Kórnik przeszedł w ręce rodu Działyńskich.

Położenie zamku na mapie