Władysław Legnicki

Dynastia:Piastów

Urodzony:6 czerwca 1296 roku

Zmarł:13 stycznia po 1352 roku

1296 Władysław Legnicki był synem pogrobowym. Urodził się ponad trzy miesiące po śmierci swego ojca. Jego opiekunowie, nie chcąc rozdrabniać spuścizny po zmarłym rodzicu, zdecydowali o przeznaczeniu młodego Władysława do kariery duchownej.

11 czerwiec 1311 11 czerwca 1311 roku w morawskim Ołomuńcu Władysław Legnicki był świadkiem porozumienia zawartego pomiędzy Bolesławem Rozrzutnym i Janem Luksemburskim w sprawie przynależności Księstwa Opawskiego. [więcej]

1311 W 1311 roku młodsi bracia wymusili na Bolesławie III Rozrzutnym podział ojcowizny. Księstwo wrocławsko-legnickie zostało wówczas podzielone na trzy części: wrocławską, legnicką i brzeską. W związku z tym, że dzielnica brzeska była najuboższa, jej właściciel w ramach rekompensaty miał otrzymać od pozostałych po 32000 grzywien srebra. Pierwszeństwo wyboru było związane ze starszeństwem. Najwcześniej urodzony wybierał pierwszy. Bolesław III Rozrzutny niespodziewanie zdecydował się na księstwo brzeskie i przynależną mu gotówkę, Henryk VI Dobry dzielnicę wrocławską, Najmłodszemu Władysławowi Legnickiemu pozostała Ziemia Legnicka. [więcej]

1312 W 1312 roku Bolesław III Rozrzutny odebrał Władysławowi Legnickiemu jego dzielnicę z powodu braku możliwości spłaty 32 000 grzywien srebra, które należały się starszemu bratu, na mocy układu z 1311 roku w wyniku którego doszło do podziału spadku po Henryku V Brzuchatym. [więcej]

1312 W 1312 roku Władysław Legnicki został subdiakonem, a potem kanonikiem wrocławskim. [więcej]

1314 W 1314 roku Władysław Legnicki zrezygnował z ojcowizny za kwotę 32000 grzywien srebra, czyli taką, jaką sam zobowiązany był wypłacić Bolesławowi III. Wówczas Władysław Legnicki zdecydował się zająć karierą duchowną, więc objął godność kanonika wrocławskiego.

1325 Po 1325 roku Władysław Legnicki zrzucił sutannę, aby ożenić się z córką księcia Bolesława II Mazowieckiego. [więcej]

Grudzień 1328 6 grudnia 1328 roku Władysław Legnicki przybył do Wrocławia, gdzie dołączył do wojsk Jana Luksemburskiego zmierzających w kierunku Królewca, gdzie zaplanowano koncentrację wojsk przed wyruszeniem na krucjatę przeciwko Litwie. [więcej]

1329 W 1329 roku Władysław Legnicki sprzedał swoje prawa do Legnicy Janowi Luksemburskiemu. [więcej]

Po 1329 Po 1329 roku Władysław Legnicki wystąpił zbrojnie przeciwko Bolesławowi Rozrzutnemu. Wojna zakończyła się ugodą, w myśl której ten drugi zatrzymał Legnicę, lecz zobowiązał się do corocznego wypłacania daniny temu pierwszemu. To jednak nie zadowoliło Władysława Legnickiego, więc zdecydował się przejść na drogę zbójnictwa. Konsekwencją jego decyzji było ponowne uwięzienie, a potem tułacze życie. [więcej]