Henryk I Brodaty

Dynastia:Piastów

Urodzony:pomiędzy 1165-1170

Zmarł:19 marca 1238 roku
w Krośnie Odrzańskim

1201 W grudniu 1201 roku, po śmierci ojca, Henryk I Brodaty stał się władcą księstwa wrocławskiego.

1202 W 1202 roku na Ziemię Opolską wkroczył jego stryj Mieszko IV Plątonogi. Henryk I Brodaty stawił opór, lecz potyczkę przegrał. Zmuszony został oddać spuściznę po Jarosławie Opolskim i zapłacić tysiąc grzywien srebra trybutu. [więcej]

1206 W 1206 roku Henryk I Brodaty dał schronienie arcybiskupowi Kietliczowi oraz Władysławowi Odonicowi, wypędzonym z wielkopolskiej dzielnicy przez Władysława Laskonogiego.

1207 W 1207 roku Henryk I Brodaty w zamian za Ziemię Kaliską oddał Władysławowi Laskonogiemu Ziemię Lubuską. [więcej]

1207 W 1207 roku Henryk I Brodaty oddał Władysławowi Odonicowi Ziemię Kaliską. [więcej]

1207 W 1207 roku Henryk I Brodaty wsparł zbrojnie Władysława Odonica w wojnie z Władysławem Laskonogim. [więcej]

Boże Narodzenie 1208 W Boże Narodzenie 1208 roku Henryk I Brodaty zorganizował w Głogowie rodzinne spotkanie z okazji chrzcin swego najmłodszego syna. W trakcie zjazdu doprowadził do pogodzenia zwaśnionych wielkopolskich Władysławów: Laskonogiego i Odonica. W Głogowie nastąpiło pojednanie Władysława Laskonogiego z arcybiskupem Kietliczem. Oprócz tego udało się Brodatemu załatwić zrzeczenie się przez Władysława Laskonogiego pretensji do krakowskiego tronu. [więcej]

Maj 1209 W marcu 1209 roku Władysław Laskonogi utracił Ziemię Lubuską na rzecz margrabiego Dolnych Łużyc Konrada. Henryk I Brodaty drogą dyplomacji podjął próby odzyskania terytorium. W tym celu na początku maja 1209 roku do przebywającego w Altenburgu Ottona IV wysłał posłów ze skargą na Konrada. Układne próby rozwiązania konfliktu nie przyniosły pożądanych skutków, pozostało więc utraconą krainę odebrać siłą. [więcej]

9 czerwiec 1210 9 czerwca 1210 roku, w związku z petycją bliżej nieokreślonego księcia śląskiego, Innocenty III wydał bullę, w której nawoływał do przestrzegania w Polsce zasady senioratu i dawał do zrozumienia, że nieszanowanie tej reguły grozi ekskomuniką. Jest bardzo prawdopodobne, że tym księciem był Henryk I Brodaty, który w owym czasie był drugi pod względem starszeństwa po swym stryju Mieszku Plątonogim, będącym po sześćdziesiątce. [więcej]

29 lipiec 1210 29 lipca 1210 roku Henryk I Brodaty wziął udział w zwołanym przez arcybiskupa Kietlicza synodzie w Borzykowej. Zaproszenie na szczyt przyjęli także: Leszek Biały, Władysław Odonic i Konrad Mazowiecki. [więcej]

Jesień 1210 W maju 1210 roku, nie pozostawiając męskiego potomka, zmarł margrabia Dolnych Łużyc Konrad, który rok wcześniej Władysławowi Laskonogiemu zbrojnie odebrał Ziemię Lubuską. Między sierpniem 1210 a marcem 1211 Henryk Brodaty wkroczył na utracone terytorium i po krótkiej kampanii powiększył swój stan posiadania o te tereny oraz Łużyce. [więcej]

16 maj 1211 16 maja 1211 roku w Krakowie zakończył życie Mieszko Plątonogi. Zgodnie z testamentem Krzywoustego krakowski tron po zmarłym powinien otrzymać Henryk I Brodaty. Niestety stało się inaczej. Fakt zaangażowania śląskiego księcia w działania związane z odzyskaniem Lubusza wykorzystał Leszek Biały i ponownie objął ster rządów w stolicy.

Czerwiec 1211 Pod koniec czerwca 1211 roku posłowie Henryka I Brodatego spotkali się z delegacją Władysława Odonica. Podczas zjazdu usankcjonowano elekcję kanonika wrocławskiego Pawła na stanowisko biskupa poznańskiego oraz doszło do nadania jeziora w pobliżu Śremu i wsi Mechlin, uczynionego przez kaliskiego księcia kościołowi pw. Najświętszej Marii Panny na Piasku we Wrocławiu. [więcej]

22 luty 1217 W związku z działaniami przedsięwziętymi przez Henryka I Brodatego 22 lutego 1217 roku papież Honoriusz III wydał bullę, w której zobowiązał Władysława Odonica do oddania Ziemi Kaliskiej wrocławskiemu księciu. [więcej]

1217 W 1217 roku Henryk I Brodaty na jednym z wystawionych przez siebie dokumentów użył tytułu księcia śląskiego i krakowskiego. To stało się przyczyną konfliktu z Leszkiem Białym. Aby zażegnać spór, obaj władcy spotkali się w Dankowie pod Częstochową i zawarli przymierze.

1217 Po koniec 1217 lub na początku 1218 roku w Sądowlu nad Baryczą Henryk I Brodaty zawarł z Władysławem Laskonogim układ, regulujący wzajemne stosunki między księstwami oraz stan posiadania władców. Na mocy porozumienia do wielkopolskiego monarchy powrócił dożywotnio Lubusz. [więcej]

1217/1218 Na przełomie 1217 i 1218 roku Henryk I Brodaty zawarł z Przemysłem Ottokarem I przymierze, wzmocnione ślubem córki czeskiego króla Anny z Henrykiem Pobożnym.

1218 W 1218 roku Henryk I Brodaty wysłał na krucjatę do Prus swych rycerzy pod dowództwem biskupa wrocławskiego Wawrzyńca i swego szwagra księcia czeskiego Dypolda III Borzywoja. [więcej]

Sierpień 1219 W sierpniu 1219 roku w Trzebnicy Henryk I Brodaty wziął udział w zjeździe, na którym pojawili się także biskup pruski Chrystian oraz biskup kujawski Barton. Tematem rozmów była zbrojna pomoc księcia śląskiego w walce przeciwko Prusom.

5 sierpień 1222 W 1222 roku Henryk I Brodaty razem z Konradem Mazowieckim i Leszkiem Białym wziął udział w ekspedycji przeciwko Prusom. Wyprawa, która nie przyniosła wymiernych efektów, zakończyła się 5 sierpnia 1222 roku wiecem w Lonyz (Łowicz lub Łońsk albo Łążyn na Kujawach). Tu ustalono konieczność kolejnej krucjaty, którą miały poprzedzić intensywne przygotowania, a termin jej przesunięto na przyszły rok. Oprócz tego Henryk I Brodaty zgodził się, aby Chełmno obsadzono śląską załogą. [więcej]

Lipiec 1223 W lipcu 1223 roku Henryk I Brodaty, Konrad Mazowiecki, Leszek Biały oraz władcy Pomorza Świętopełk i Warcisław wzięli udział w kolejnej ekspedycji przeciwko Prusom. 23 lipca 1223 roku w Brzeźnie odbył się wiec, który był przedostatnim etapem krucjaty, ponieważ tydzień później zgromadzenie możnych w uszczuplonym gronie, bez przedstawicieli Pomorza, przeniosło się do Wierdzelewa. Tam prawdopodobnie doszło do poważnego konfliktu między księciem śląskim a monarchą małopolskim. [więcej]

6 sierpień 1223 6 sierpnia 1223 roku Henryk Brodaty wziął udział w zjeździe, w którym uczestniczyli również Konrad Mazowiecki, Leszek Biały i biskup krakowski Iwon. [więcej]

1225 W 1225 roku Henryk I Brodaty wystosował do papieża Honoriusza III skargę na biskupa wrocławskiego Wawrzyńca, który wbrew prawu pod fasadą pobierania dziesięcin obciążał kolonistów, sprowadzanych do zagospodarowania kraju. [więcej]

Sierpień 1225 W sierpniu 1225 roku, zapewne za namową dyskryminowanych w Małopolsce Gryfitów, Henryk I Brodaty, wykorzystując nieobecność Leszka Białego, zaatakował Kraków. Oblężenie małopolskiej stolicy nie trwało długo, ponieważ Lubusz został zajęty przez landgrafa Turyngii Ludwika IV i śląski książę zarządził odwrót. Po drodze, nad rzeką Dłubnią, krakowski książę go doścignął. Doszło do rokowań. Obaj monarchowie wypracowali pokojowy układ, uświetniony wystawną ucztą. [więcej]

Wrzesień 1225 W sierpniu lub we wrześniu 1225 roku w Krakowie Henryk I Brodaty spotkał się z Konradem Mazowieckim i Leszkiem Białym. Podjęto wówczas temat obrony granic z Prusami. Jest wielce prawdopodobne, że wtedy wykiełkował pomysł zaangażowania do tej sprawy Krzyżaków, wyrzuconych z Węgier. [więcej]

Jesień 1225 Jesienią 1225 roku Henryk I Brodaty zaangażowany był w walkach o odzyskanie Lubusza, zajętego w sierpniu przez landgrafa Turyngii Ludwika IV. Ile obszaru śląski książę wówczas odzyskał, dokładnie nie wiadomo między innymi z tego powodu, że w walki w tych okolicach zaangażowany był również Władysław Odonic. [więcej]

1227 W 1227 roku ogłoszono wyrok w sporze Henryka Brodatego z biskupem wrocławskim Wawrzyńcem o dziesięciny, które zdaniem księcia niesłusznie były nakładane przez duchownego na kolonistów, sprowadzanych do zagospodarowania kraju. Werdykt okazał się niekorzystny dla monarchy i osadników. [więcej]

Listopad 1227 W listopadzie 1227 roku Henryk Brodaty przebywał w Gąsawie na zgromadzeniu, zwołanym przez Leszka Białego. Oprócz księcia śląskiego i małopolskiego stawili się tam również Konrad Mazowiecki, Świętopełk Gdański i Władysław Odonic. [więcej]

23-24 listopad 1227 Rankiem 23 lub 24 listopada 1227 roku korzystający z łaźni Henryk Brodaty i Leszek Biały zostali zaatakowani. W wyniku zamachu princeps Leszek Biały stracił życie, a śląski książę został ranny. [więcej]

1227 / 1228 Zimę przełomu 1227 i 1228 roku ranny Henryk Brodaty spędził we Wrocławiu. [więcej]

Czerwiec 1228 W czerwcu 1228 roku Henryk Brodaty został poproszony przez Grzymisławę Ingwarównę o pomoc w odparciu spodziewanego ataku ze strony Konrada Mazowieckiego. Tym sposobem śląski władca objął w Małopolsce rządy w imieniu Władysława Laskonogiego, który w tym czasie zajęty był przygotowaniami do starcia z Władysławem Odonicem. [więcej]

Czerwiec 1228 W czerwcu 1228 roku Henryk Brodaty wziął udział w poświęceniu nowego klasztoru cysterskiego w Henrykowie. Uroczystość celebrowali biskup wrocławski Wawrzyniec oraz biskup poznański Paweł.

Lipiec 1228 W połowie lipca 1228 roku do Małopolski na czele zbrojnych oddziałów przybył Konrad Mazowiecki. Henryk Brodaty z synem Henrykiem Pobożnym dzielnie stawili mu czoła. Książę mazowiecki został rozbity w kilku potyczkach między innymi pod Skałą, Wrocieryżem i w okolicach Międzyborza. [więcej]

1229 Na początku 1229 roku na wiecu w Spytkowicach nad Wisłą Henryk Brodaty został porwany przez Konrada Mazowieckiego, a następnie uwięziony w Płocku. Śląski książę odzyskał wolność dopiero po interwencji żony, która osobiście spotkała się z władcą Mazowsza. Ceną za możliwość opuszczenia aresztu było zrzeczenie się przez Henryka pretensji do krakowskiego tronu. [więcej]

1229 W 1229 roku Henryk Brodaty, wykorzystując zaangażowanie arcybiskupa Albrechta z Käfernburga w walki z Brandenburgią, zorganizował wyprawę zbrojną, mającą na celu odzyskanie Lubusza. Miejscem koncentracji wojsk stało się Krosno Odrzańskie. [więcej]

Maj 1230 13 maja 1230 roku zmarł książę Kazimierz Opolski. Niedługo potem Henryk Brodaty rozpoczął starania o opiekę nad małoletnimi synami, zakończone pełnym sukcesem. [więcej]

1230 Na wrzesień 1230 roku Henryk Brodaty zaplanował przeciwko arcybiskupowi Albrechtowi z Käfernburga kolejną wyprawę zbrojną, misją której była obrona lub odzyskanie Lubusza. [więcej]

Listopad 1230 W listopadzie 1230 roku Henryk Brodaty wziął udział w szczycie w Skaryszewie, który miał na celu ostudzić konflikt pomiędzy poróżnionymi uczestnikami. Grzymisława Ingwarówna prawdopodobnie odzyskała wówczas Wiślicę. [więcej]

Wiosna 1231 Wiosną 1231 roku Henryk Brodaty udzielił zbrojnego wparcia Władysławowi Laskonogiemu w walce przeciwko Władysławowi Odonicowi.

Listopad 1231 3 listopada 1231 roku dokonał żywota Władysław Laskonogi. Henryk Brodaty, w myśl postanowień traktatu ze zmarłym oraz za zgodą Grzymisławy Ingwarówny, zajął Kraków. [więcej]

2 październik 1232 2 października 1232 roku Henryk Brodaty przebywał w Opolu.

Jesień 1232 Jesienią 1232 roku, prawdopodobnie w Sandomierzu, Henryk Brodaty uczestniczył w zgromadzeniu, na którym zawarto układ kończący wojnę z Konradem Mazowieckim. Traktat gwarantował Brodatemu panowanie w Krakowie, a Grzymisławie Ingwarównej odzyskanie Ziemi Sandomierskiej. [więcej]

Wiosna 1233 Wiosną 1233 roku Henryk Brodaty wspólnie z synem Henrykiem Pobożnym uderzył na Wielkopolskę. Niestety walki zakończyły się zwycięstwem Władysława Odonica. [więcej]

21 lipiec 1233 21 lipca 1233 roku w Kaliszu, za pośrednictwem przedstawicieli Kościoła, zawarto pokój pomiędzy władcami Wielkopolski i Śląska. Henryk Brodaty i jego syn Henryk Pobożny zrzekli się praw do dzielnicy Władysława Odonica. [więcej]

1233 W 1233 roku, po uwięzieniu Grzymisławy Ingwarówny i jej syna Bolesława Wstydliwego przez Konrada Mazowieckiego, Henryk I Brodaty wystosował apel do papieża Grzegorza IX. [więcej]

Październik 1233 Na początku października 1233 roku Henryk I Brodaty wziął udział w zjeździe zorganizowanym w Chełmie w Małopolsce. Głównym tematem plenum było zażegnanie długotrwałego konfliktu, jaki rozpalił się pomiędzy Piastowiczami. W układach pośredniczył arcybiskup Pełka. Rokowania zakończyły się pełnym sukcesem, którego wyrazem stała się wspólna wyprawa Śląska, Mazowsza, Pomorza Gdańskiego i Krzyżaków przeciwko Prusom, zorganizowana na przełomie 1234 i 1235 roku i zakończona zwycięską bitwą nad rzeką Dzierzgonią. [więcej]

1234 Latem 1234 roku Henryk I Brodaty, posiadając poparcie wielkopolskich możnych, przedsięwziął kolejną wyprawę przeciwko Władysławowi Odonicowi. Przewaga militarna i świetnie przygotowana kampania stała się przyczyną druzgoczącej klęski bratanka Władysława Laskonogiego. [więcej]

1234 W 1234 roku Henryk I Brodaty ponownie zmuszony został do interwencji w Małopolsce. Pomimo pokojowego układu z Chełma Konrad Mazowiecki znowu najechał terytorium należące do Grzymisławy Ingwarówny i Bolesława Wstydliwego. [więcej]

Sierpień 1234 W sierpniu 1234 roku Henryk I Brodaty uczestniczył w wiecu zorganizowanym przez arcybiskupa Pełkę w Luchani nad Wartą. Wynegocjowany tam układ luchański w czerwcu 1235 roku zatwierdził papież Grzegorz IX, na prośbę arcybiskupa. [więcej]

22 wrzesień 1234 22 września 1234 roku, za pośrednictwem arcybiskupa Pełki, Henryk I Brodaty zawarł układ kończący wojnę z Władysławem Odonicem, na mocy którego podzielono Wielkopolskę na dwie części wzdłuż Warty. Odonic zajął tereny po prawej stronie rzeki z wyjątkiem Śremu i Santoka, a pozostała część Wielkopolski weszła w skład posiadania księcia śląskiego. Następnie przyznał kasztelanię śremską swemu siostrzeńcowi Borzywojowi Dypoldowiczowi, w zamian za obowiązek strzeżenia granicy z dzielnicą Władysława Odonica. Pozostałą część Wielkopolski Bordaty oddał swemu synowi Henrykowi Pobożnemu. [więcej]

Jesień 1234 W związku ze skargą wysłaną do papieża w 1233 roku przez Wiolę, wdowę po Kazimierzu Opolskim, Henryk I Brodaty, aby zachować dobre stosunki z kościołem, jesienią 1234 roku oddał wdowie i jej dzieciom Ziemię Kaliską oraz Rudzką, jednocześnie zatrzymując dla siebie Opole. [więcej]

1234 / 1235 Na przełomie 1234 i 1235 roku Henryk I Brodaty wspólnie z synem wziął udział w wielkiej wyprawie przeciwko Prusom, w której uczestniczyli również władcy Mazowsza, Pomorza i Krzyżacy. Kampania zakończyła się wspaniałym zwycięstwem w bitwie nad rzeką Dzierzgonią [więcej]

26 czerwiec 1235 26 czerwca 1235 roku papież Grzegorz IX oficjalnie zatwierdził warunki pokoju z ubiegłego roku zawartego pomiędzy Henrykiem I Brodatym i Władysławem Odonicem.

1235 W 1235 roku Władysław Odonic przekroczył granice terytorium Henryka I Brodatego i podstępem opanował Śrem. W walkach zginął książę Borzywój Dypoldowicz. [więcej]

Jesień 1235 Jesienią 1235 roku Henryk I Brodaty wspomógł zbrojnie Daniela Romanowicza w walkach o Halicz. Polskie posiłki na Ruś poprowadził Pakosław Młodszy, wojewoda sandomierski.

Grudzień 1235 Pod koniec 1235 roku do Rzymu wpłynęła seria skarg na Henryka I Brodatego. Autorami zażaleń byli arcybiskup Pełka oraz biskup wrocławskiego Tomasz. [więcej]

Wiosna 1236 Wiosną 1236 roku Henryk Brodaty przedsięwziął wyprawę odwetową do Wielkopolski za bezprawne zajęcie Śremu przez Władysława Odonica. Śląski książę po odebraniu grodu zdecydował się na oblężenie Gniezna, lecz operacja ta nie zakończyła się powodzeniem.

Czerwiec 1236 W czerwcu 1236 roku Henryk I Brodaty brał udział w zjeździe w Dankowie. Zawarł tam bliżej nie sprecyzowane porozumienie z Konradem Mazowieckim. Przypuszczalnie mogło tam dojść do zwrotu Ziemi Radomskiej Bolesławowi Wstydliwemu. Jest także wielce prawdopodobne, że uzgadniano tam warunki małżeństwa Bolesława Mazowieckiego z wnuczką Brodatego - Gertrudą.

1236 W 1236 roku papież Grzegorz IX próbował wywrzeć presję na Henryka Brodatego, by ten zadośćuczynił za szkody wyrządzone arcybiskupowi Pełce. [więcej]

1236-1238 Pomiędzy rokiem 1236 a 1238 Henryk I Brodaty nawiązał kontakty z cesarzem Fryderykiem II, których celem było zdobycie królewskiej korony dla Henryka Pobożnego. [więcej]

1237 W 1237 roku Henryk I Brodaty w ramach odwetu zaatakował terytorium Władysława Odonica. Wyprawa dotarła pod Giecz. [więcej]

1237 W 1237 roku, dzięki usilnym staraniom Władysława Odonica, na Henryka I Brodatego nałożona została ekskomunika. [więcej]

19 marzec 1238 Henryk I Brodaty zmarł 19 marca 1238 roku w Krośnie Odrzańskim. [więcej]

Henryk I Brodaty(1225-1238)

Henryk I Brodaty
(1225-1238)