Grzymisława Ingwarówna

Dynastia:Rurykowiczów

Urodzona:pomiędzy 1185-1194 rokiem

Zmarła:8 listopada 1258 roku

Dzieciństwo Dzieciństwo Grzymisława Ingwarówna spędziła zapewne na kniaziowskim dworze w Łucku.

1210-1211 Pomiędzy 1210 a 1211 rokiem Grzymisława Ingwarówna wyszła za mąż za polskiego księcia Leszka Białego.

21 czerwiec 1226 21 czerwca 1226 roku Grzymisława Ingwarówna urodziła w Korczynie następcę tronu. Chłopiec w spadku po wielu wyśmienitych przodkach otrzymał imię Bolesław. [więcej]

6 grudzień 1227 6 grudnia 1227 roku Grzymisława Ingwarówna pochowała w katedrze wawelskiej męża, zamordowanego w Marcinkowie koło Gąsawy. Tym sposobem stała się regentką małoletniego syna Bolesława. [więcej]

Marzec 1228 Na początku marca 1228 roku w Skaryszewie w towarzystwie małopolskich możnych Grzymisława Ingwarówna spotkała się z Konradem Mazowieckim w sprawie obsadzenia godności princepsa. [więcej]

5 maj 1228 5 maja 1228 roku do Krakowa zjechali się małopolscy dostojnicy i wspólnie z regentką małoletniego Bolesława, Grzymisławą Ingwarówną, dokonali elekcji Władysława Laskonogiego. [więcej]

7 maj 1228 7 maja 1228 roku w Krakowie Grzymisława Ingwarówna, wspierana elitą małopolskich możnych, brała udział w szczycie z Konradem Mazowieckim. Głównym wątkiem obrad była możliwość zajęcia przez mazowieckiego księcia pustego krakowskiego tronu. [więcej]

12 maj 1228 12 maja 1228 roku w Skaryszewie Grzymisława Ingwarówna jako regentka spotkała się z jednym z synów Romana II, którego imienia nie wymieniono w kronice. Mógł to być Daniel I Halicki, Wasylko lub Stefan, bliżej związany z Władysławem Odonicem. [więcej]

Maj 1228 W maju 1228 roku odbył się w Cieni wiec, na którym oficjalnie przekazano regencję nad młodym Bolesławem Władysławowi Laskonogiemu. Grzymisławę Ingwarównę reprezentowała tam delegacja krakowskich możnych. [więcej]

Lato 1228 Latem 1228 roku Grzymisława Ingwarówna wsparła Daniela I Romanowicza zbrojnym oddziałem pod dowództwem wojewody Pakosława. [więcej]

Lato 1228 Latem 1228 roku Grzymisława Ingwarówna, widząc że z jednej strony Władysław Laskonogi, zajęty walkami z Władysławem Odonicem, mało interesuje się Małopolską, a z drugiej Konrad Mazowiecki szykuje się do zajęcia krakowskiego tronu na drodze zbrojnej interwencji, postanowiła poprosić o pomoc Henryka Brodatego, który propozycję przyjął i jeszcze w tym samym roku pokonał mazowieckiego księcia w serii kilku bitew, rozegranych między innymi pod Skałą i Międzyborzem. [więcej]

1229 W 1229 roku w związku z uwięzieniem Henryka Brodatego przez Konrada Mazowieckiego, nastąpiła zmiana sił w ówczesnej Polsce. Niedługo potem ten drugi wystąpiwszy z pozycji siły podczas spotkania w Wierzbicy przy przeprawie przez Pilicę wymusił na Grzymisławie Ingwarównie oddanie Ziemi Sandomierskiej, Sieradzkiej i Łęczyckiej. Księżna musiała także wyprowadzić się z Krakowa, dokąd oddelegowany został syn mazowieckiego księcia Bolesław. Księżna osiadła wówczas w Radomiu lub w Skaryszewie. [więcej]

Listopad 1230 W listopadzie 1230 roku Grzymisława Ingwarówna wzięła udział w spotkaniu w Skaryszewie, na którym udało się załagodzić niezgodę pomiędzy oponentami. Księżna prawdopodobnie odzyskała wówczas Wiślicę. [więcej]

Listopad 1231 W listopadzie 1231 roku, po śmierci Władysława Laskonogiego i za aprobatą Grzymisławy Ingwarówny miejsce na krakowskim tronie zajął Henryk Brodaty.

1232 W 1232 roku na mocy postanowień traktatu zawartego na zjeździe w Sandomierzu, w którym wzięli również udział Henryk Brodaty i Konrad Mazowiecki, Grzymisława Ingwarówna odzyskała Ziemię Sandomierską, natomiast Łęczyca i Sieradz pozostały w rękach Konrada Mazowieckiego. [więcej]

1233 W 1233 roku Grzymisława Ingwarówna została podstępnie zwabiona, pojmana, następnie publicznie spoliczkowana przez Konrada Mazowieckiego. Na koniec wtrącono ją do więźnia początkowo w Czersku, a później przewiedziona do Sieciechowa zajęła miejsce w tamtejszym areszcie. [więcej]

1233 Prawdopodobnie pod koniec lata 1233 roku Grzymisławie udało się uciec z aresztu ulokowanego w klasztorze w Sieciechowie, skąd bezpośrednio udała się na Śląsk pod ochronę Henryka Brodatego, a potem wraz z dworem została przewieziona do warowni w Skale. [więcej]

Październik 1233 W październiku 1233 roku Grzymisława Ingwarówna prawdopodobnie wzięła udział w zgromadzeniu w przygotowanym w Chełmie na Ziemi Krakowskiej, gdzie za pośrednictwem arcybiskupa Pełki zaprzysiężono nowy układ pokojowy pomiędzy zwaśnionymi stronami z Małopolski, Mazowsza i Śląska. [więcej]

1234 W 1234 roku, pomimo będącego w mocy traktatu pokojowego z Chełmna, Konrad Mazowiecki zaatakował zbrojnie terytorium należące Grzymisławy Ingwarówny i powiększył stan swego posiadania o Prandocin, Skalbmierz i Jędrzejów. [więcej]

Sierpień 1234 W sierpniu 1234 roku w Luchani nad Wartą Grzymisława Ingwarówna brała udział w zgromadzeniu zorganizowanym przez arcybiskupa Pełkę, na którym jej syn otrzymał południową część Ziemi Sandomierskiej. Wypracowany tam układ luchański papież Grzegorz IX zatwierdził w czerwcu 1235 roku. [więcej]

1235 W 1235 roku pełna obaw i strachu z powodu agresywnej postawy Konrada Mazowieckiego Grzymisława Ingwarówna schroniła się na zamku w Skale, oddając się pod protekcję Henryka Brodatego. [więcej]

Marzec 1238 W marcu 1238 roku, po śmierci Henryka Brodatego, rządy w Krakowie i opiekę nad Grzymisławą Ingwarówną roztoczył jego syn Henryk Pobożny.

9 lipiec 1239 9 lipca 1239 roku Grzymisława Ingwarówna wraz z synem wzięła udział w zjeździe prominentów w Przedborzu, na którym Konrad Mazowiecki zrezygnował z roszczeń do Ziemi Sandomierskiej. [więcej]

1239 W 1239 roku w Wojniczu Grzymisława Ingwarówna, oczekująca przybycia z Węgier Kingi, narzeczonej swego syna, wydała dokument lokacyjny dla tej miejscowości.

1241 W 1241 roku w związku ze zbliżającą się nawałnicą mongolsko-tatarską Grzymisława Ingwarówna ciężar obrony księstwa powierzyła doświadczonemu dowódcy, wojewodzie Włodzimierzowi Świętosławowicowi z rodu Łabędziów. [więcej]

Marzec 1241 W marcu 1241 roku po klęsce małopolskiego rycerstwa w bitwie pod Chmielnikiem Grzymisława Ingwarówna wraz z synem i synową opuściła Kraków i udała się na Śląsk, potem na Węgry, a na koniec na Morawy. [więcej]

1243 Na początku 1243 roku Grzymisława Ingwarówna powróciła z synem do Krakowa. Już w maju Bolesław Wstydliwy odniósł wspaniałe zwycięstwo nad wojskami Konrada Mazowieckiego w bitwie pod Suchodołem i umocnił swą władzę w stolicy Małopolski. Sukcesy syna Grzymisławy spowodowały, że księżna mogła usunąć się w cień wielkiej polityki. Pomimo ograniczenia aktywności księżna często zaznaczała swą obecność w dokumentach, wydawanych przez jej syna.

Sierpień 1243 Na początku sierpnia 1243 roku nad rzeczką Mirawą w Ziemi Kieleckiej Grzymisława Ingwarówna spotkała się z Konradem Mazowieckim, który drogą dyplomacji podjął wysiłek odzyskania władzy w Małopolsce. [więcej]

1245/1246 Zimą na przełomie 1245 i 1246 roku Grzymisława Ingwarówna uczestniczyła w zgromadzeniu możnych w Łęczycy. Oprócz niej znaleźli się tam także Konrad Mazowiecki i Bolesław Wstydliwy. [więcej]

1247 W 1247 roku Grzymisława Ingwarówna wspólnie z synem brała udział w wiecu nad rzeką Mierzawą. W obradach uczestniczyli książęta mazowieccy: Konrad Mazowiecki, Siemowit I i Kazimierz Kujawski.

31 sierpień 1247 31 sierpnia 1247 roku zmarł Konrad Mazowiecki. Jego synowie nie wykazywali takiego jak on impetu do walki o władzę w Krakowie. Grzymisława Ingwarówna i jej syn mogli spokojnie odetchnąć.

1253 W 1253 roku Grzymisława Ingwarówna zaznaczyła swój udział w lokowaniu miasta Bochni.

1257 W 1257 roku Grzymisława Ingwarówna została wymieniona w dokumencie lokacyjnym miasta Krakowa. [więcej]

7 listopad 1257 7 listopada 1257 roku Grzymisława Ingwarówna wzięła udział w wiecu w Kurowie.