Konstantyn VII Porfirogeneta - kalendarium życia

Dynastia:Macedońska

Rodzice:Leon VI Filozof
i Zoe Karbonopsina

Urodzony:17 lub 18 maja 905 roku

Zmarł:9 listopada 959 roku

6 stycznia 906 6 stycznia 906 roku Konstantyn VII Porfirogeneta został ochrzczony przez patriarchę Mikołaja Mystikosa. Uroczystość odbyła się w kościele Hagia Sophia.

9 czerwca 911 9 czerwca 911 roku, dzięki inicjatywie swego ojca, Konstantyn VII Porfirogeneta został koronowany na bizantyjskiego cesarza.

913 W 913 roku Konstantyn VII w wieku siedmiu lat stał się jedynym władcą Bizancjum. Stało się to po śmierci cesarza Aleksandra, który umierając pozostawił cesarstwo w stanie wojny z Bułgarią. Rządy nad krajem przejęła rada regencyjna z patriarchą Mikołajem Mystikosem na czele. [więcej]

Sierpień 913 Na reakcje podrażnionych Bułgarów nie trzeba było długo czekać. W sierpniu 913 roku Symeon I stanął pod murami Konstantynopola. Przerażony rząd regencyjny Bizancjum uczynił władcę z północy cesarzem Bułgarii i obiecał ożenić młodego Konstantyna VII z córką Symeona I. [więcej]

Luty 914 W lutym 914 roku rząd patriarchy Mikołaja, który dopuścił się dużych ustępstw wobec Bułgarii, zaczął tracić poparcie i został obalony. Na czele nowego gabinetu stanęła matka cesarza, Zoe. [więcej]

Wrzesień 914 We wrześniu 914 roku niejaki Pankratukas wydał w ręce Symeona I zarządzany przez siebie Adrianopol. Aby odzyskać to ważne miasto, Konstantyn VII musiał za nie sowicie zapłacić bułgarskiemu władcy.

Wiosna 917 Wiosną 917 roku, po udanej kampanii przeciwko Arabom, bizantyjski rząd rozpoczął przygotowywania do wojny z Bułgarią. Wysłano do Persji poselstwo z propozycją pokoju. Delegaci udali się do Serbii, Pieczyngów i Węgrów szukając partnerów do wspólnej koalicji, skierowanej przeciwko państwu Symeona I Wielkiego. Na północne pogranicze ściągnięto ze wschodu całą armię, na czele której stanął Leon Fokas. Dowództwo nad flotą otrzymał Roman Lekapen.

20 sierpnia 917 20 sierpnia 917 roku armia Konstantyna VII została rozbita przez Bułgarów w bitwie pod Anchialos. Niedługo potem doznała kolejnej porażki pod Katasyrtami w pobliżu Konstantynopola. Car bułgarski został panem Półwyspu Bałkańskiego.

24 września 920 24 września 920 roku Konstantyn Porfirogeneta uczynił swojego teścia, Romana I, cezarem, a 17 grudnia tego samego roku wyniósł go do godności współcesarza.

921 W 921 roku Konstantyn VII zdegradowany został do roli współcesarza. Jedynym władcą cesarstwa, czyli cesarzem, został Roman I Lekapen.

924 W 924 roku car Symeon I sprzymierzył się z Arabami w celu wspólnego uderzenia na Konstantynopol. Dyplomacja bizantyjska osiągnęła duży sukces przekupując muzułmanów i nie dopuszczając do wspólnego ataku bułgarsko-arabskiego.

924 Jeszcze tego samego roku pod murami Konstantynopola stanął Symeon I. Sam, bez arabskiego wsparcia, nie był w stanie zdobyć bizantyjskiej stolicy. Doszło więc do rokowań pokojowych. Cesarstwo potwierdziło prawo bułgarskiego władcy do tytułu cesarza (cara) Bułgarów. Roman I uznał Symeona za swego brata. Dzięki temu zrównała się hierarchia obu monarchów. Wojna z Bułgarią została zakończona.

27 stycznia 945 16 grudnia 944 roku cesarz Roman I Lekapen, z rozkazu swoich synów Stefana i Konstantyna, został pojmany i uwięziony. 27 stycznia 945 roku, w obliczu ewidentnego zagrożenia utraty władzy, a być może nawet życia, Konstantyn VII rozkazał aresztować synów obalonego cesarza. [więcej]

6 kwietnia 945 6 kwietnia 945 roku Konstantyn Porfirogeneta wyniósł do godności współcesarza swego syna Romana II.

948 W 948 roku Konstantyn VII Porfirogeneta został ojcem chrzestnym dwóch węgierskich władców Bulcsu i Tormśsa. Ich pobyt w Konstantynopolu zaowocował pokojowym układem pomiędzy Bizancjum i Węgrami. [więcej]

949 W 949 roku Konstantyn VII przedsięwziął próbę zdobycia Krety, ale cały wysiłek finansowy i militarny poszedł na marne wskutek nieudolności głównodowodzącego, Konstantyna Gongylasa.

949 W 949 roku bizantyjska armia zdobyła położoną w Syrii Germanikeę.

952 W 952 roku bizantyjskie wojska przekroczyły Eufrat. [więcej]

953 W 953 roku bizantyjska dyplomacja przedłużyła układ pokojowy z Węgrami za cenę symbolicznego trybutu. Konstantyn Porfirogeneta gościł wówczas księcia Zombora, który podobnie jak jego poprzednicy został ochrzczony. Z Konstantynopola razem z węgierskim monarchą udał się do Kotliny Panońskiej biskup misyjny o imieniu Hierotheos. [więcej]

954 W 954 roku Konstantyn Porfirogeneta, wykorzystując nieobecność muzułmańskiego wodza Hassana al-Kalbi'ego, wysłał do południowej Italii silny kontyngent wojska, który zapisał na swym koncie sporo sukcesów w walkach z Saracenami. Bizantyjczycy zajęli nawet miasto Reggio, leżące opodal Messyny. Rozpoczęta wówczas wojna na morzu toczyła się do 961 roku. [więcej]

955 Pod koniec 955 roku Konstantyn Porfirogeneta, zaopatrzony w wiedzę o klęsce Madziarów w bitwie nad rzeką Lech w okolicach Augsburga, odmówił węgierskim posłom płacenia trybutu. [więcej]

Jesień 957 Jesienią 957 roku Konstantyn Porfirogeneta gościł na swym dworze ruską księżnę Olgę. [więcej]

958 W 957 roku pod murami Konstantynopola stanął węgierski książę Apor, pragnący tym sposobem wymóc na bizantyjskim władcy trybut. Konstantyn Porfirogeneta po raz kolejny odmówił i unieważnił dotychczasowe umowy handlowe z Węgrami. W konsekwencji tych działań i decyzji ustała grecka akcja chrystianizacji Madziarów. [więcej]

Konstantyn VII Porfirogeneta(913-959)

Konstantyn VII Porfirogeneta
(913-959)