Jan V Paleolog

Dynastia:Paleologów

Rodzice:Andronik III
i Anna Sabaudzka

Urodzony:18 czerwca 1332 roku

Zmarł:16 lutego 1391 roku

Czerwiec 1341 W czerwcu 1341 roku zmarł Andronik III Paleolog. Jan V Paleolog w chwili śmierci ojca miał dziewięć lat. Z roszczeniami o regencję nad małoletnim władcą wystąpili: Jan Kantakuzen, współrządca zmarłego cesarza i Aleksy Apokaukos, przedstawiciel opozycji skupionej wokół cesarzowej wdowy. Brak płaszczyzny porozumienia pomiędzy stronami doprowadził do wojny domowej. [więcej]

1341 Podczas nieobecności Jana Kantakuzena w Konstantynopolu doszło do zamachu stanu. Władzę objęła cesarzowa Anna Sabaudzka, patriarcha Jan i Aleksy Apokaukos. Jan Kantakuzen ogłoszony został wrogiem cesarstwa, zburzono jego dom i rozgrabiono majątek. [więcej]

26 październik 1341 Dowiedziawszy się o wydarzeniach, do jakich doszło w Konstantynopolu 26 października 1341 roku w Didymotyce, Jan Kantakuzen pozwolił się obwołać cesarzem. [więcej]

1342 Pod koniec 1342 roku dyplomacja Jana V Paleologa zawarła sojusz z Serbią, wzmocniony zaręczynami siostry cesarza z synem Stefana Duszana. [więcej]

1343 W 1343 roku państwo Jana V Paleologa zostało kolejny raz okrojone. Niedawno pozyskany sojusznik Stefan Duszan kontynuując podboje zagarnął Wodenę, Kastorię i Lerinę i zakończył podbój Albanii. [więcej]

1344 W 1344 roku bułgarski watażka Momczył opuścił obóz Jana VI Kantakuzena i dołączył do grupy skupionej wokół Jana V Paleologa. Pokonał siły dawnego sprzymierzeńca i utworzył w południowych Rodopach samodzielne państewko ze stolicą w Ksanthi. [więcej]

25 wrzesień 1345 25 września 1345 roku Stefan Duszan zdobył Seres. Wówczas w jego ręce dostała się niemal cała Macedonia. Serbski władca ogłosił się wkrótce cesarzem i przyjął tytuł cesarza Serbów i Greków. [więcej]

1346 W 1346 roku matka Jana V Paleologa pozyskała z emiratu Sarukhan sześć tysięcy seldżuckich wojowników, przeznaczonych do walki z Janem VI Kantakuzenem. Najemnicy zrezygnowali z wyznaczonego im zadania i w zamian spustoszyli Bułgarię, a w drodze powrotnej splądrowali okolice Konstantynopola. [więcej]

3 luty 1347 3 lutego 1347 roku otwarto bramy Konstantynopola. Matka Jana V Paleologa Anna Sabaudzka została odsunięta od władzy, a Jana Kantakuzena uznano cesarzem. [więcej]

28 lub 29 maj 1347 28 lub 29 maja 1347 roku Jan V Paleolog poślubił Helenę, córkę Jana VI Kantakuzena. [więcej]

1350 W 1350 roku Jan V Paleolog u boku Jana VI Kantakuzena uroczyście wjechał do Tesaloniki. [więcej]

1351 W 1351 roku na soborze zebranym w pałacu Blachernos uznano hesychazm za doktrynę ortodoksyjną. [więcej]

1352 Wenecja szukająca wpływów zaproponowała Janowi V Paleologowi pożyczkę w wysokości dwudziestu tysięcy dukatów pod zastaw wyspy Tenedos. [więcej]

1352 W 1352 roku Turcy osmańscy zajęli twierdzę Cimpe (Tzympe) położoną na półwyspie Gallipoli, rozpoczynając podbój Europy. [więcej]

Jesień 1352 Jesienią 1352 roku Jan V Paleolog zachęcany przez sąsiadów podjął próbę przejęcia władzy w cesarstwie. W tym celu wyprawił się do Adrianopola, który bez oporu otworzył przed nim bramy. Niedługo potem pod Adrianopolem na czele tureckich oddziałów stanął Jan VI Kantakuzen, który pozornie opanował sytuację. Konsekwencją konfliktu dwóch współcesarzy była bitwa Osmanów i Serbów, w której przeważające siły Turków odniosły zwycięstwo. [więcej]

1354 W 1354 roku Turcy Osmańscy zajęli Galipolis. [więcej]

1354 W 1354 roku Jan V Paleolog zawarł z Iwanem Aleksandrem sojusz wzmocniony mariażem córki cara Marii Kyraci z synem cesarza Andronikiem IV Paleologiem. [więcej]

6 sierpień 1354 6 sierpnia 1354 roku ambasador Wenecji w Konstantynopolu donosił doży Andreasowi Dandolo, że jest przekonany, iż Bizantyjczycy, zagrożeni przez Turków i Genueńczyków, skłonni są poddać się jednej z trzech potęg: Wenecji, Serbii bądź Węgrom. [więcej]

Listopad 1354 W listopadzie 1354 roku spiskowcy, wynajęci przez Jana V Paleologa, pod dowództwem genueńskiego korsarza Francesca Gattilusia pojmali Jana VI Kantakuzena i zmusili go do abdykacji. [więcej]

1355 W 1355 roku Bizancjum zawarło pokój z Genuą. [więcej]

Maj / czerwiec 1355 W 1355 roku Jan V Paleolog otrzymał od nowego cesarza rzymskiego Karola Luksemburskiego list napisany na przełomie maja i czerwca w Pizie. Nadawca gratulował w nim adresatowi zwycięstwa w starciu z Janem VI Kantakuzenem. [więcej]

15 grudzień 1355 15 grudnia 1355 roku Jan V Paleolog wysłał do papieża Innocentego VI prośbę o pomoc militarną. W zamian oferował wprowadzenie rzymskiego wyznania w Bizancjum. Aby wzmocnić powagę swej obietnicy, zobowiązał się wysłać na wychowanie do Awinionu swojego syna Manuela II, który w przypadku, gdyby rzymskiego wyznania nie udało się wdrożyć w Konstantynopolu, miał objąć rządy pod okiem papieża. [więcej]

1356 W grudniu 1355 roku zmarł władca Serbii Stefan Duszan. Jego państwo rozpadło się na szereg mniejszych małych państewek. Jan V Paleolog zdecydował się wykorzystać tę sprzyjającą sytuację i kazał zająć pasy wybrzeża od ujścia Strymonu aż do Chrysopolis. W jego ręce dostały się nadbrzeżne miasta, lecz wnętrze terytorium pozostało w rękach Serbów. Na tym jednak zakończyły się ich działania zaczepne. Bizancjum po przebytych wojnach domowych było zbyt słabe, aby kontynuować wojnę. [więcej]

1356 W 1356 roku w Konstantynopolu Jan V Paleolog gościł Henryka V Żelaznego, który w imieniu Karola Luksemburskiego podjął się negocjacji zmierzających do unii kościołów. [więcej]

1357 W 1357 roku pojmany został utrzymujący władzę w Rodopach Mateusz Kantakuzen. Jan V Paleolog zmusił go do zrzeczenia się pretensji do tronu. [więcej]

1359 W 1359 roku oddziały wojsk osmańskich po raz pierwszy znalazły się pod murami Konstantynopola. [więcej]

1361 W 1361 roku Turcy osmańscy zajęli Didymotykę. [więcej]

1362 W 1362 roku Jan V Paleolog utracił Adrianopol na rzecz Turków osmańskich. [więcej]

1364 W 1364 roku doszło do wojny pomiędzy Bizancjum a Bułgarią. W wyniku działań zbrojnych Jan V Paleolog zajął port czarnomorski Anchialos. [więcej]

1365 W 1365 roku Jan V Paleolog szukając pomocy, która miałaby uwolnić go od żywiołu tureckiego, po raz kolejny zwrócił się z petycją do papieża Urbana V, licząc na wsparcie wyprawy krzyżowej, na czele której stanął król Cypru Piotr I. [więcej]

Wiosna 1366 Wiosną 1366 roku w poszukiwaniu sojusznika do walki z Turkami Jan V Paleolog udał się z wizytą na Węgry. Ludwik I Wielki w rozmowach z bizantyjskim władcą przyjął strategię papieża, czyli najpierw unia kościołów, a dopiero potem pomoc w walce muzułmanami. [więcej]

Lato 1366 W drodze powrotnej z Węgier Jan V Paleolog został zatrzymany w Widyniu przez Bułgarów, którzy nie wydali pozwolenia na przejazd przez swoje terytorium. Z opresji władcę z Konstantynopola uratował Amadeusz Sabaudzki, który w lecie 1366 roku przybył na czele oddziału krzyżowców z pomocą. Doprowadził do uwolnienia cesarza i zmusił Bułgarów do wydania w ręce Bizantyjczyków Mesembrii i Sozopolis. [więcej]

23 sierpień 1366 23 sierpnia 1366 roku armia Amadeusza Sabaudzkiego odebrała Turkom Galipolis. [więcej]

Czerwiec 1367 W czerwcu 1367 roku Jan V Paleolog przywitał przybyłego do Konstantynopola legata papieskiego Pawła. Wizyta wysłannika miała na celu uzgodnienie formy połączenia kościołów. Na czele bizantyjskiego zespołu negocjującego stanął Jan VI Kantakuzen. [więcej]

Sierpień 1369 W sierpniu 1369 roku Jan V Paleolog podążył do Rzymu, gdzie wyrzekł się wiary swych ojców. [więcej]

Październik 1369 W październiku 1369 roku w Rzymie Jan V Paleolog przyjął wiarę obowiązującą w stolicy zachodniego Kościoła. [więcej]

Wiosna 1370 Na wiosnę 1370 roku poszukujący sprzymierzeńców do walki z Turkami Jan V Paleolog opuścił Rzym i udał się do Wenecji. Tam udało mu się pozyskać środki finansowe w wyniku umowy handlowej, zgodnie z którą miał otrzymać 25 000 dukatów, odzyskać zastawione przez matkę przed trzydziestoma laty klejnoty koronne oraz sześć statków transportowych. W zamian miał oddać Wenecjanom wyspę Tenedos. Niestety na drodze sfinalizowania transakcji stanął syn Jana V Andronik IV, który nie zgodził się na przekazanie wyspy Wenecjanom. Jan V Paleolog pozbawiony środków na powrotną podróż pozostał w Wenecji. [więcej]

26 wrzesień 1371 Ubogie i okrojone Cesarstwo Bizantyjskie zostało wystawione na pastwę Turków. Jan V Paleolog zdawał sobie sprawę, że bez wsparcia z zewnątrz nie ma szans przeciwstawić się muzułmańskiemu żywiołowi. W tym czasie jedynym optymistą okazał się sprawujący władzę w Seres despotes Jan Ugliesza, który rozpoczął intensywną dyplomatyczną kampanię wzywającą wszystkich, aby podnieśli broń i przyłączyli się do walki. W szeregach jego armii stanął jego brat król Wukaszyn. Zebrane przez niego oddziały wyruszyły w kierunku Adrianopola. 26 września 1371 roku doszło do bitwy w okolicach Czernomenu, nad Maricą. Turcy osmańscy odnieśli pełne zwycięstwo. Na polu bitwy zakończyli swój żywot przywódcy powstania Ugliesza i Wukaszyn. [więcej]

Październik 1371 Dopiero w październiku 1371 roku dzięki pomocy Manuela II Jan V Paleolog powrócił do Konstantynopola. [więcej]

Jesień 1371 Niedługo po upadku Uglieszy i Wukaszyna Jan V Paleolog, aby zakłócić blask pustki w skarbcu, polecił skonfiskować bizantyjskim klasztorom połowę ich ziem. [więcej]

Jesień 1371 Jesienią 1371 roku Jan V Paleolog stał się wasalem Turków osmańskich. Jak przystało na pełnoprawnego wasala, zgodził się płacić trybut i dostarczać wojskowe posiłki. [więcej]

Listopad 1371 Wykorzystując klęskę Uglieszy i Wukaszyna Jan V Paleolog kazał zająć opuszczone przez nich terytorium. [więcej]

Wiosna 1373 Wiosną 1373 roku Jan V Paleolog jako przykładny wasal wyruszył u boku sułtana Murada I na wyprawę do Azji Mniejszej. [więcej]

Maj 1373 W maju 1373 roku podczas nieobecności Jana V Paleologa jego syn Andronik IV Paleolog w porozumieniu z synem Murada I księciem Saudżi Czelebim wszczęli rewoltę i przejęli władzę w Konstantynopolu.
To stało się powodem natychmiastowego powrotu obu władców z Azji Mniejszej. Muradowi I dość szybko udało się opanować sytuację i dzięki temu władza powróciła w ręce starszych monarchów. Następnym krokiem było ukaranie przywódców zamachu stanu, w wyniku czego Saudżi Czelebi podczas pozbawiania go gałek ocznych stracił życie, a Andronik IV Paleolog został uwięziony. [więcej]

25 wrzesień 1373 25 września 1373 roku Jan V Paleolog uczynił swojego syna Manuela II współcesarzem. [więcej]

12 sierpień 1376 W lipcu 1376 roku przy pomocy Genueńczyków z więzienia zbiegł Andronik IV Paleolog. Niebawem na czele silnej armii stanął pod murami Konstantynopola i rozpoczął oblężenie, które po 32 dniach zakończyło się sukcesem. Jan V Paleolog pojmany przez żołnierzy syna został wraz z Manuelem II zamknięty w więzieniu. [więcej]

Październik 1376 Po przejęciu władzy w Konstantynopolu Andronik IV Paleolog przekazał wyspę Tenedos Genueńczykom. Tą samą, którą w 1370 roku zabronił oddać Wenecjanom. Nieoczekiwanie Tenedos dochowało wierności Janowi V Paleologowi i w październiku 1376 roku poddało się Wenecjanom, trwającym w sojuszu ze starym cesarzem. [więcej]

1 lipiec 1379 Po ucieczce z więzienia, zorganizowanej dzięki pomocy Wenecjan, Jan V Paleolog wraz z synem Manuelem II uzyskali poparcie sułtana Murada I i 1 lipca 1379 roku wkroczyli do Konstantynopola ponownie przejmując władzę. [więcej]

1380 Władza Kantakuzenów utrzymała się w Morei, gdzie do 1380 roku rządził syn Jana VI Manuel Kantakuzen. Po jego śmierci Jan V Paleolog zgodził się na przejecie tamtejszych rządów przez Mateusza Kantakuzena. [więcej]

8 sierpień 1381 8 sierpnia 1381 roku pokojem zawartym w Turynie zakończyła się wojna Wenecji z Genuą o wyspę Tenedos (Bozca), tę samą, którą najpierw wiosną 1370 roku w zamian za pożyczkę próbował przekazać Wenecjanom Jan V Paleolog, a która potem w 1376 roku dzięki inicjatywie Andronika IV Paleologa miała przejść na własność Genueńczyków w zamian za pomoc w przejęciu władzy w Konstantynopolu.
Obie walczące strony nic nie zyskały, ponieważ żadna z walczących republik wyspy Tenedos nie przejęła. Zdecydowano zburzyć jej fortyfikacje, ludność przesiedlić na Kretę i Eubeę, a zdemilitaryzowaną w ten sposób wyspę przekazać jako mandat hrabiemu Sabaudii. [więcej]

2 listopad 1382 Żądza władzy członków rodziny Paleologów doprowadziła do kolejnego rozdrobnienia Cesarstwa Bizantyjskiego. 2 listopada 1382 roku zawarto układ, na mocy którego Jan V Paleolog zatrzymał władzę w Konstantynopolu, Andronik IV Paleolog otrzymał w zarząd miasta położone nad brzegami Morza Marmara, a Manuel II Paleolog objął rządy w Tesalonice. [więcej]

14 kwiecień 1390 14 kwietnia 1390 roku Jan V Paleolog usunięty z konstantynopolitańskiego tronu. Skutecznym uzurpatorem okazał się jego wnuk Jan VII Paleolog, który skorzystał ze wsparcia sułtana Turków osmańskich Bajazyda I. [więcej]

17 wrzesień 1390 Rządy Jana VII Paleologa w Konstantynopolu nie potrwały długo. 17 września 1390 roku Jan V Paleolog i Manuel II Paleolog wspólnymi siłami wyparli rywala i na tronie ponownie zasiadł stary cesarz. [więcej]

16 luty 1391 Jan V Paleolog zmarł 16 lutego 1391 roku. Władzę w Konstantynopolu przejął po nim jego syn Manuel II Paleolog. [więcej]

Jan V Paleolog(1341–1391)

Jan V Paleolog
(1341–1391)