Teofano

Dynastia:Bizantyjska

Rodzice:Konstantyn Skleros
i Zofia Fokaina

Urodzona:pomiędzy 955-960 rokiem
w Konstantynopolu

Zmarła:15 czerwca 991 roku
w Nijmegen

Zgodnie ze swym życzeniem została pochowana w klasztorze św. Pantaleona w Kolonii.

14 kwiecień 972 W kwietniu 972 roku Teofano została przywieziona przez arcybiskupa Gerona do Italii, aby po raz pierwszy ujrzeć swego przyszłego małżonka, a następnie wyjść za niego za mąż. W Benewencie przyjął ją biskup Metz Dytryk. Olbrzymie wiano, które przypłynęło z nią, z pewnością ucieszyło jej teścia. W zamian Otton I nadał jej liczne ziemie położone w Italii oraz w Rzeszy. Choć nie była tą właściwą księżniczką, czyli "urodzoną w purpurze", to, mimo wszystko, 14 kwietnia 972 roku w Rzymie została cesarzową, przynosząc w posagu oprócz złota również pokój w południowej Italii. [więcej]

Sierpień 972 W sierpniu 972 roku Teofano wraz z mężem i teściem przybyła do Niemiec. Nieprzychylny jej Alpert z Metz napisał o niej, że: Teofano rozmawia za dużo, nosi drogie szaty i kąpie się każdego dnia, a na domiar złego przy jedzeniu używa nieznanego i ekstrawaganckiego przyrządu z dwoma szpikulcami. [więcej]

Czerwiec 978 W czerwcu 978 roku Teofano przebywała wraz z mężem w Akwizgranie. Niespodziewanie miasto zaatakował Lotar I, który liczył na pojmanie Ottona II. Szybka reakcja małżonków, którzy ratowali się ucieczką, ocaliła im wolność. [więcej]

Listopad 980 W listopadzie 980 roku Teofano udała się wraz z mężem i malutkim Ottonem III do Italii. [więcej]

Kwiecień 982 Kwiecień 982 roku Teofano spędziła u boku męża w obozie wojskowym pod Tarentem.

7 grudzień 983 Dzień śmierci swego małżonka Teofano spędziła w Rzymie przy umierającym. Potem zadbała o spokój jego duszy obdarowując bogatymi datkami biskupa Pragi Wojciecha, który zatrzymał się w Wiecznym Mieście podczas swojej pielgrzymki do Jerozolimy. Duchowny w swoich modlitwach obiecał wspominać zmarłego cesarza.

29 Czerwca 984 W połowie 984 roku, po kilkuletnim pobycie w Italii, Teofano przybyła do Niemiec ratować syna, zabranego przez Henryka Kłótnika. [więcej]

984 W 984 roku Teofano zatrudniła w roli nauczycieli młodego Ottona III dwóch znakomitych mężów z Saksonii: grafa Hoikę oraz grafa, a zarazem duchownego, Bemwarda, późniejszego biskupa Hildesheim. Pierwszy z nich miał zapewne szkolić Ottona w posługiwaniu się bronią i edukować go w rozmaitych dworskich i rycerskich sprawnościach, drugi zaś był odpowiedzialny za kształcenie duchowe i ogólne wychowanie króla.

985 W 985 roku Teofano wzięła czynny udział w łagodzeniu konfliktu w Lotaryngii po tym, jak Lotar I zdobył Verdun i uwięził kilku dostojników. [więcej]

986 W czasie Wielkanocy roku 986 Teofano brała udział w ponownej koronacji swojego syna w Kwedlinburgu. Po uroczystościach oficjalnie przejęła regencję nad małoletnim. [więcej]

988 W 988 roku Teofano brała udział w mediacjach mających na celu pokojowe zakończenie sporu pomiędzy królem Francji Hugonem Kapetem i Karolem Lotaryńskim. Arbitraż, niestety, zakończył się fiaskiem.

989 Jesienią 989 roku Teofano, sama, bez syna, udała się w podróż do Rzymu. Starała się zapobiec słabnięciu wpływów cesarskich w Italii.

990 Wczesnym latem Teofano wróciła z Italii do Niemiec.

990 W 990 roku Teofano wsparła oddziałem zbrojnych polskiego księcia Mieszka I, lecz infantylne zachowanie niemieckich dowódców o mało nie doprowadziło do tragedii. [więcej]