Henryk II Święty

Dynastia:Ludolfingów

Rodzice:Henryk Kłótnik
i Gizela Burgundzka

Urodzony:6 maja 973 lub 978 roku

Zmarł:13 lipca 1024 roku
w Grone

978 W 978 roku jako dziecko został wysłany do Hildesheim i przeznaczony do kariery duchownej. Duży wpływ na tę decyzję miał fakt, że jego ojciec został więźniem politycznym w Utrechcie. Jak to często bywa, życie napisało zupełnie inny scenariusz dla człowieka, który miał stać się w przyszłości biskupem, a być może nawet i papieżem. [więcej]

995 W roku 995 został księciem Bawarii.

Styczeń 1001 Pod koniec stycznia 1001 roku, jeszcze jako Henryk IV bawarski, pomagał cesarzowi Ottonowi III stłumić bunt w Rzymie.

7 czerwiec 1002 W 1002 roku, po śmierci Ottona III, kandydatów do tronu Niemiec było trzech. Henryk II, czyli książę Bawarii, margrabia Miśni Ekkehard oraz książę Szwabii Herman. Najsprawniej działał Henryk. Uwięził biskupa Heriberta, aby przejąć insygnia królewskie. 30 kwietnia w Pöhlde, w Saksonii, zamordowany został Ekkehard - kandydat, który miał duże poparcie. Czy maczał w tym palce Henryk? Do końca nie wiadomo. Następnie Henryk przekupił odpowiedniego arcybiskupa i 7 czerwca 1002 roku kazał się koronować w Moguncji, czyli niezgodnie z tradycją, ponieważ poprzedni władcy intronizowani byli w Akwizgranie (Aachen).

W ten sposób Herman został zdystansowany i postawiony przed faktem dokonanym, lecz nie poddał się i rozpoczął walkę ze stronnikami Henryka. W pierwszej kolejności kazał splądrować i spalić katedrę w Strasburgu. W obliczu tego, co się wydarzyło, Henryk musiał zacząć działać. Zebrał więc oddział zbrojnych i ruszył do Konstancji, aby skłonić Hermana do poddania się. I co ciekawego? Nie uległ namowom, aby zaatakować rezydencję przeciwnika w ramach rewanżu za dewastację Strasburga. Herman nie wykazał odwagi i nie wyszedł naprzeciw. Henryk nie chciał otwartego konfliktu, więc się wycofał. Postanowił działać na płaszczyźnie dyplomacji. [więcej]

24 lipiec 1002 24 lipca 1002 roku Henryk II przybył do Merseburga w Saksonii. Sytuacja była o tyle niezręczna, że Sasi nie uznawali go jeszcze jako króla. Dzień później Henryk wyszedł im naprzeciw, przystrojony we wszystkie insygnia władzy królewskiej. Lekko zdziwiony książę Bernhard zapytał udekorowanego Henryka, czy jako król będzie respektować przywileje Saksonii. Henryk tylko na to czekał. Uroczyście zagwarantował im, że saskie zwyczaje prawne będą przestrzegane, a następnie złożył królewskie przyrzeczenie. Potem nie pozostało mu nic innego, jak tylko przyjąć hołdy lenne.

25 lipiec 1002 Na tym zjeździe w Merseburgu Henryk II wydał rozkaz zamordowania dwóch niewygodnych mu ludzi: Bolesława Chrobrego i Henryka ze Szwejnfurtu, którzy dzięki sprzyjającym okolicznościom wyszli cało z opresji. [więcej]

8 wrzesień 1002 8 września 1002 roku Henryk II odebrał w Duisburgu hołd od Lotaryńczyków.

1 październik 1002 Hołdy zbierane przez Henryka II w różnych częściach kraju sprawiły, że rola szwabskiego Hermana straciła rację bytu. 1 października 1002 roku zjawił się on przed nowym królem Niemiec boso i ze skruszoną miną błagał o przebaczenie. Henryk po cesarsku przebaczył i uczynił go swym przyjacielem. [więcej]

Wielkanoc 1003 W czasie Wielkanocy 1003 roku Henryk II sprzymierzył się z Lucicami. To przymierze z poganami nie spodobało się w chrześcijańskim kraju. [więcej]

Sierpień 1003 W sierpniu 1003 roku Henryk II rozpoczął w Bawarii działania wojenne przeciwko Henrykowi ze Szwejnfurtu. We wrześniu Bawaria już była w rękach niemieckiego króla.

Luty 1004 W lutym 1004 roku Henryk II zorganizował łupieską wyprawę odwetową na kraj Milczan, zajęty w tym czasie przez Bolesława Chrobrego.

Marzec-kwiecień 1004 W marcu 1004 Henryk II wyruszył z Augsburga na czele armii do Italii, aby skłonić do współpracy króla Longobardów Arduina. Pomimo zasadzek udało mu się w okolicach Trydentu przekroczyć Alpy. Wjechał do Werony. Potem udał się do Brescii, następnie do Bergamo, by na koniec znaleźć się w Pawii. [więcej]

14 maj 1004 14 maja 1004 roku w Pawii Henryk II został koronowany na króla Italii, lecz w trakcie uroczystości doszło tam do zamieszek. Król Niemiec chyba się wystraszył, ponieważ postanowił powrócić do Niemiec. [więcej]

Wrzesień 1004 We wrześniu 1004 roku Henryk II wszedł na czele niemieckiej armii do niebronionej Pragi i posadził na czeskim tronie Jaromira. Potem, wzmocniony czeskimi wojami, wyruszył na Budziszyn, który zdobył po ciężkim oblężeniu. [więcej]

Sierpień 1005 W sierpniu 1005 roku Henryk II zorganizował kolejną wyprawę przeciwko Polsce. Połączone siły niemiecko-czesko-lucickie rozpoczęły marsz w głąb słowiańskiego kraju. Król Polski unikał wielkiego starcia z tak liczną armią, nękając jedynie najeźdźców w trakcie ich pochodu przez słowiańskie ziemie. [więcej]

22 wrzesień 1005 22 września 1005 roku, w pogoni za Bolesławem Chrobrym, Henryk II znalazł się w Międzyrzeczu, gdzie świętował rocznicę Thebaidzkiego Legionu.

Październik 1005 Do większej bitwy doszło dopiero w październiku 1005 roku pod Poznaniem, gdzie rozproszone wojsko niemieckiego króla poniosło znaczne straty. Henryk II widząc, że ma do dyspozycji zmęczoną armię, a naprzeciwko siebie godnego rywala, nie zdecydował się na oblężenie Poznania i przystąpił do rozmów pokojowych. [więcej]

1006 W 1006 roku Henryk II spotkał się z królem Francji Robertem II, aby zawrzeć pakt przyjaźni. Do wymiany serdeczności pomiędzy władcami doszło na granicznej rzece Mozie.

Kwiecień 1007 W kwietniu 1007 roku Henryk II przyjął posłów Czech, Luciców i Wolinian. [więcej]

1007 W 1007 roku Henryk II, zajęty tłumieniem powstań we Flandrii, stracił na rzecz Bolesława Chrobrego Milsko i Łużyce. [więcej]

1008 W 1008 roku Henryk II zmagał się z buntem braci żony: księciem Bawarii Henrykiem, biskupem Metzu Teodorykiem oraz Adalberonem. Do stłumienia powstania użył lucickich sprzymierzeńców. [więcej]

1009 W 1009 roku Henryk II wydał bardzo srogi werdykt w sprawie Gunzelina, który wdał się w zatarg z synami zmarłego brata. [więcej]

1009 W 1009 roku, w związku z buntem biskupa Metzu, Henryk II podążył do Lotaryngii, wspierany pogańskimi Lucicami.

1010 Wiosną 1010 roku Henryk II przedsięwziął kolejną wyprawę przeciwko Polakom. Doszedł aż do Głogowa, lecz do walnej bitwy nie doszło, zadowolił się więc złupieniem terenów Milczan, Łużyczan oraz Ślężan. [więcej]

Wrzesień 1010 We wrześniu 1010 roku było już po wyprawie. Król z wielmożami spotkał się w Merseburgu, aby uczcić ekspedycję do kraju Chrobrego i podzielić łupy.

Lipiec-sierpień 1012 Lipiec i sierpień 1012 roku Henryk II spędził na obleganiu Metzu.

Październik 1012 W październiku 1012 roku uwięził czeskiego władcę Jaromira i przekazał władzę w Czechach Ołdrzychowi. [więcej]

6 styczeń 1013 6 stycznia 1013 roku, w Allstedt, Henryk II przyjął poselstwo Bolesława Chrobrego z propozycją pokoju. [więcej]

2 luty 1013 2 lutego 1013 roku, w Magdeburgu, Henryk II przyjął poselstwo Mieszka II. [więcej]

1013 W 1013 roku Henryk II dosyć mocno się rozchorował. Ten incydent spowodował, że władca Niemiec inaczej spojrzał na ludzki los i sens życia. [więcej]

5 kwiecień 1013 Wielkanoc 5 kwietnia 1013 roku spędził Henryk II w Paderbornie.

24 maj 1013 W czasie Zielonych Świąt Henryk II przebywał w Merseburgu. Tam 24 maja 1013 roku przyjął hołd od Bolesława Chrobrego, a w zamian oddał mu we władanie Milsko i Łużyce.

Wrzesień 1013 We wrześniu 1013 roku, po śmierci władcy Włoch - Jana Krescencjusza, Henryk II opuścił Saksonię i wyruszył w kierunku Rzymu. [więcej]

Grudzień 1013 W grudniu 1113 roku Henryk II znalazł się w Pawii.

Styczeń 1014 W styczniu 1014 roku przyszły cesarz przebywał w Rawennie. [więcej]

14 luty 1014 14 lutego 1014 roku Henryk II dotarł do Rzymu. Tam sześciu brodatych i sześciu bezbrodych senatorów zaprowadziło go na cesarską koronację. Uroczystość celebrował papież Benedykt VIII. [więcej]

24 kwiecień 1014 24 kwietnia 1014 roku Henryk II gościł w Pawii.

Zielone Świątki 1014 Zielone Świątki 1014 roku Henryk II spędził w Bambergu.

Czerwiec 1014 Na początku czerwca Henryk II rezydował w Bawarii.

24-26 grudzień 1014 Boże Narodzenie spędził Henryk II w Pöhlde. Tutaj chciał się spotkać z Bolesławem Chrobrym i z Udalrykiem, ale żaden z nich zaproszenia nie przyjął. [więcej]

7 kwiecień 1015 7 kwietnia 1015 roku Henryk II wziął udział w Sejmie Rzeszy w Merseburgu. [więcej]

24 czerwiec 1015 24 czerwca 1015 roku Henryk II przebywał w Goslarze. Potem udał się do Magdeburga.

Lipiec 1015 W lipcu 1015 roku Henryk II wyruszył w kierunku granicy z Polską, lecz wojna ta zakończyła się remisem. [więcej]

1015 Pod koniec 1015 roku Henryk II wybrał się na lustrację zachodnich granic swego państwa.

1016 W 1016 roku Henryk II próbował przejąć Burgundię na mocy układu z królem tego księstwa, Rudolfem, ale wyprawa zakończyła się porażką. [więcej]

Styczeń 1017 W styczniu 1017 roku Henryk II przebywał w Allstedt. Stąd zawiadomił Bolesława Chrobrego o chęci do rozmów pokojowych i ogłosił zawieszenie broni. Następnie udał się do Merseburga, gdzie oczekiwał wizyty Bolesława Chrobrego. Jak się potem okazało, do spotkania nie doszło. [więcej]

Lipiec 1017 W lipcu 1017 roku Henryk II przekroczył granicę z Polską, rozpoczynając wojnę zakończoną nieudanym oblężeniem Niemczy. [więcej]

30 styczeń 1018 30 stycznia 1018 roku, w Budziszynie, zawarto długo oczekiwany pokój z Polakami. [więcej]

Maj 1018 W maju 1018 roku, na wiecu Rzeszy, doszło do małej rebelii, którą sprokurował Henryk II w związku ze sprawą Balderyka, który oskarżony był o zatrucie grafa Wichmana III z rodu Billungów. [więcej]

Boże Narodzenie 1018 W 1018 roku Henryk II tak krzepko się zawziął na Ottona z Hammerstein, że z powodu długotrwałego oblegania tam właśnie spędził święta Bożego Narodzenia. [więcej]

Wielkanoc 1019 Wielkanoc 1019 roku Henryk II świętował w Bambergu w towarzystwie papieża Benedykta VIII. Było to swego rodzaju kuriozum, ponieważ od 833 roku żaden papież nie przekroczył Alp i nie przybył osobiście prosić swego protektora o pomoc. Po 186 latach historia zatoczyła krąg.

Maj 1019 W maju 1019 roku Henryk II i Benedykt VIII odwiedzili Fuldę, gdzie cesarz odnowił Ottonianum, dokument wystawiony przez Ottona I, a nawet rozszerzył go o pewne przywileje dla papieża.

Listopad 1021 W 1021 roku Henryk II wysłuchał próśb papieża, zorganizował pospolite ruszenie i podążył do Italii, aby w listopadzie tego samego roku dotrzeć do Apulii. Wydał rozkazy, wojsko się rozdzieliło, a sam rozpoczął oblężenie Troi. [więcej]

1022 W 1022 roku, po przedłużającym się oblężeniu Bari, Henryk II przerwał je i zdecydował się powrócić do kraju. [więcej]

1023 W 1023 roku Henryk II spotkał się z królem Francji Robertem II. Spotkanie to miało wymiar symboliczny i oznaczało podział cesarstwa karolińskiego na część zachodnią, czyli Cesarstwo Rzymskie i Królestwo Niemieckie, oraz wschodnią, czyli Francję. Oznaczało to również, że władca jednej z nich nie ma prawa do rządzenia drugą.

Henryk II Święty(1002-1024)

Henryk II Święty
(1002-1024)