Reszel

1241 W 1241 roku powstała w Reszlu pierwsza krzyżacka strażnica. Przedtem znajdowała się tutaj obwarowana pruska osada, należąca do plemienia Bartów.

1243 Od 1243 roku Reszel formalnie należał do biskupów warmińskich, ale z powodu częstych pruskich powstań musiał tutaj rezydować krzyżacki oddział rycerzy.

27 grudnia 1254 27 grudnia 1254 roku gród Reszel wymieniony został w wystawionym przez biskupa warmińskiego Anzelma dokumencie, w którym jest mowa o granicach między włościami biskupimi a terytorium podległym Zakonowi.

1261 We wrześniu 1260 roku wybuchło II powstanie pruskie. Załoga krzyżacka, nie widząc szans obrony grodu, na początku 1261 roku opuściła Reszel, niszcząc gród i strażnicę.

1300 W 1300 roku mieszczanie z Braniewa założyli przy strażnicy w Reszlu osadę handlową, która zaczęła się dosyć szybko rozwijać.

12 lipca 1337 12 lipca 1337 roku Reszel otrzymał chełmińskie prawa miejskie.

1350 W 1350 roku biskup Jan I z Miśni rozpoczął budowę zamku Reszel. Od 1355 roku inwestycję kontynuował biskup Jan II Stryprock, a dokończył w 1401 roku Henryk III Sorbom. Warownia wzniesiona została na stromym wzniesieniu lewego brzegu rzeki Sajny, na miejscu strażnicy krzyżackiej i dawnego grodu Bartów. Obiekt składał się z zamku właściwego, postawionego na rzucie prostokąta o wymiarach 45 x 43 m i niedużego przedzamcza.

1372 W 1372 roku w Reszlu rozpoczęto budowę murów obronnych, w skład których weszły trzy baszty i trzy bramy: Królewiecka, Rybacka, Wysoka.

XV wiek Na początku XV wieku zamek właściwy w Reszlu otoczono zewnętrznym murem obronnym z trzema półkolistymi basztami od strony północnej i budynkiem bramnym w narożniku południowo-wschodnim.

1410 Po grunwaldzkim triumfie zamek Reszel został na jakiś czas zajęty przez oddziały polsko-litewskie.

1414 W czasie wojny głodowej zamek w Reszlu zajęły oddziały polsko-litewskie. Spustoszono wówczas miasto i okolicę.

1454 W 1454 roku, podczas powstania antykrzyżackiego, Reszel pozostał wierny biskupowi Franciszkowi Kuhschmalzowi sojusznikowi zakonu.

1455 W sierpniu 1455 roku zamek Reszel został przejęty przez krzyżackie oddziały. Niedługo potem załoga twierdzy pod dowództwem Marcina Frodnachera z powodu niewypłaconego żołdu oraz powszechnego głodu i biedy dopuściła się grabieży na mieszkańcach grodu. Ten epizod stał się jedną z przyczyn wybuchu powstania chłopskiego.

1456 W końcu stycznia 1456 roku pod Reszlem bunt chłopski został krwawo stłumiony przez krzyżackie oddziały.

1462 W październiku 1462 roku zamek Reszel przejął biskup Paweł Legendorf.

1466 W 1466 roku w myśl postanowień toruńskiego traktatu pokojowego Reszel został wcielony w granice Polski.

1472 W 1472 roku zamek w Reszlu zaatakowany został przez zbuntowanego biskupa Mikołaja Tungena, lecz polska załoga pod dowództwem Mikołaja z Mgowa stawiła skuteczny opór i obroniła twierdzę. Uległy wówczas zniszczeniu fragmenty miasta i zewnętrzne fortyfikacje warowni.

1520 W sierpniu 1520 roku Albrecht Hohenzollern podjął się próby zdobycia zamku w Reszlu. Polska załoga pod dowództwem rotmistrza Wawrzyńca Myszkowskiego oraz Jakuba Sęcygniewskiego obroniła twierdzę.

XVI wiek W ostatniej dekadzie XVI wieku biskup Andrzej Batory przebudował zamku w Reszlu na letnią rezydencję.

XVIII wiek Po zniszczeniach wojennych z XVII i początku XVIII wieku rozebrano południowe mury obronne zamku w Reszlu.

1772 Po I rozbiorze Polski, który nastąpił w 1772 roku, władze pruskie adaptowały zamek w Reszlu na więzienie.

1806 i 1807 W latach 1806 i 1807 zamek w Reszlu uległ zniszczeniu z powodu pożarów. Uległa wypaleniu także wieża główna, w której magazynowano spirytus.

1816 W 1816 roku powstał ratusz w Reszlu.

1822-1823 W latach 1822-1823, w wyniku przebudowy wewnętrznych skrzydeł, zamek w Reszlu zaadaptowano na kościół ewangelicki, szkołę i mieszkania. W zachodnim szczycie budynku kościoła wybudowano wysoką, sześcioboczną wieżę-dzwonnicę, zwieńczoną stożkowym dachem. Rozebrano również krużganki.

1918-1939 W okresie międzywojennym w zamku w Reszlu otwarto muzeum.

Położenie zamku na mapie