Ludwik I Pobożny

Dynastia:Karolingów

Rodzice:Karol I Wielki
i Hildegarda

Urodzony:w czerwcu 778 roku
w Casseuil-sur-Garonne

Zmarł:20 czerwca 840 roku
w Ingelheim

781 W 781 roku Ludwik Pobożny jako trzyletnie dziecko dzięki staraniom jego ojca został królem Akwitanii. [więcej]

785 W 785 roku młody Ludwik odwiedził swojego ojca w Paderborn. [więcej]

790 W 790 roku Ludwik Pobożny spędził zimę u swego ojca w Wormacji.

791 Zimą 791 roku Ludwik Pobożny był z wizytą u swego ojca w Ratyzbonie.

793 W 793 roku Ludwik Pobożny wspólnie z bratem Pepinem uczestniczył w wyprawie zbrojnej do Italii.

795 W 795 roku Ludwik Pobożny przyjął posłów Bahlula ibn Marzuga, który prosił o pokój.

797 W roku 797 Ludwik Pobożny z własnej inicjatywy zaatakował z sukcesem Leridę i Hueskę.

799 W 799 roku Ludwik Pobożny uczestniczył w zjeździe możnych w Paderbornie w Saksonii.

800 W 800 roku Ludwik Pobożny bronił wybrzeża Akwitanii przed najazdem wikingów.

800 W 800 roku Ludwik Pobożny przedsięwziął wyprawę za Pireneje. Największym sukcesem tej wyprawy było zakończone w 801 roku zdobycie Barcelony. [więcej]

804 W 804 roku Ludwik Pobożny uczestniczył w wyprawie do Saksonii.

13 wrzesień 813 13 września 813 roku Ludwik Pobożny został koronowany na współcesarza. Sam Karol Wielki osobiście włożył mu koronę na głowę.

814 W 814 roku władca Dalmacji Borna potwierdził swą wierność Ludwikowi Pobożnemu.

814 W 814 roku w Akwizgranie Ludwik Pobożny został koronowany na króla Franków i cesarza. [więcej]

815 W 815 roku Ludwik Pobożny wysłał Sasów i Obodrzyców na misję do Danii w celu przywrócenia tronu Haraldowi Klakowi. [więcej]

816 W 816 roku plemię Serbów odmówiło podporządkowania się władzy Franków. Oręż Saksonii i wschodnich Franków sprawił, że zrozumieli, jak bardzo się mylili.

5 październik 816 5 października 816 roku w Reims Ludwik Pobożny otrzymał cesarską koronę z rąk papieża Stefana IV. [więcej]

817 W 817 roku na zjeździe w Akwizgranie udało się Ludwikowi przeforsować słynne Ordinatio imperii, czyli sposób dziedziczenia korony Franków przez jego trzech synów.

817 Niedługo po ogłoszeniu Ordinatio imperii bunt w Italii wskrzesił bratanek Ludwika Pobożnego - Bernard. Przyczyną niesubordynacji było z pewnością to, że został pominięty w testamencie. Rebelia trwała do 818 roku. Wszyscy przywódcy włącznie z Bernardem zostali oślepieni i pozbawieni majątków. [więcej]

818 W 818 roku rozbłysł płomień buntu słowiańskiego plemienia Obodrzyców. [więcej]

818 W 818 roku Ludwik Pobożny wyruszył z Vannes na wyprawę wojenną do Bretanii.

819 W 819 roku Ludwik Pobożny z pomocą Obodrytów pomógł powrócić Haraldowi na duński tron.

820 - 822 W latach 820 - 822 z powodu buntów Liudewita wojska Franków zmuszone były do interwencji zbrojnych w chorwackiej Panonii. [więcej]

822 W 822 roku Ludwik Pobożny wysłał wyprawę zbrojną do zbuntowanej Bretanii.

Maj 823 W maju 823 roku Ludwik Pobożny na zgromadzeniu we Frankfurcie rozstrzygnął spór o władzę nad słowiańskim plemieniem Luciców. [więcej]

824 W 824 roku Ludwik Pobożny przyjął bułgarskich posłów cara Omurtaga. Celem spotkania było ustalenie granic pomiędzy obszarami wpływów. [więcej]

824 W 824 roku Ludwik Pobożny wyruszył z Rennes na wyprawę zbrojną do Bretanii.

11 listopad 824 11 listopada 824 roku powstała Constitutio romana, uchwała, która uregulowała stosunki między imperium Karolingów a papiestwem. Traktat ten gwarantował cesarzowi między innymi prawo głosu przy wyborze papieża, nadzór nad rzymskim wymiarem sprawiedliwości oraz narzucał przysięgę lojalności papieża wobec cesarzy. Rozporządzenie to wyznacza szczytowy punkt pozycji cesarzy względem papieży.

825 W 825 roku Ludwik Pobożny wysłał oddziały wojsk do Bretanii, w której opozycja ponownie dawała znać o sobie.

826 w 826 roku duński król Harald Klak stał się lennikiem Ludwika Pobożnego oraz przyjął chrzest.

827 — 829 W latach 827 — 829 państwo Ludwika Pobożnego utraciło na rzecz bułgarskiego władcy Omurtaga tereny Timoczan i Braniczewców. [więcej]

829-830 W latach 829-830 przeciwko Ludwikowi Pobożnemu zbuntowali się jego najstarsi synowie: Lotar I i Pepin. [więcej]

830 W 830 roku Ludwik Pobożny polecił zorganizować wyprawę na nieposłusznych Obodrzyców i Wieletów.

831 W 831 roku Ludwik Pobożny uczynił Bretończyka Nominoe jedynym władcą Bretanii.

833 W 833 roku Ludwik Pobożny spotkał się z papieżem Grzegorzem IV. [więcej]

833 W 833 roku ponownie doszło do buntu najstarszych synów władcy Franków. Na czele rebelii stanął Lotar I. Ludwik Pobożny znalazł się w areszcie domowym najstarszego potomka rodu. [więcej]

Luty 834 W lutym 834 roku Ludwik Pobożny odzyskał wolność dzięki inicjatywie Ludwika Niemieckiego. Wkrótce potem podjęto zbrojną wyprawę przeciwko przywódcy rebelii - Lotarowi I - który poddał się bez walki.

837 W 837 roku Ludwik Pobożny w porozumieniu z najstarszymi synami uposażył swojego najmłodszego syna Karola II przekazując mu ziemie na zachód od rzeki Mozy: Burgundię, Chartres oraz Paryż. [więcej]

840 W 840 roku Ludwik Pobożny zarządził ekspedycję na wschodnie rubieże królestwa. Zbuntował się tam jego syn Ludwik II. Do buntu przyłączyły się plemiona Obodrzyców, Serbów i Wieletów. Wyprawa zakończyła się pełnym sukcesem. Syn królewski został przywołany do posłuszeństwa.
W trakcie drogi powrotnej Ludwik Pobożny zmarł 20 czerwca 840 roku w Ingelheim. [więcej]

Ludwik I Pobożny(814-840)

Ludwik I Pobożny
(814-840)