Ludwik VI Gruby - kalendarium życia

Dynastia:Kapetyngów

Rodzice:Filip I i Berta Holenderska

Urodzony:1 grudnia 1081 roku
w Paryżu

Zmarł:1 sierpnia 1137 roku
na zamku Bethisy

1108 W 1108 roku, po śmierci ojca, Ludwik VI został królem Francji.

1108-1109 W latach 1108-1109 Ludwik VI brał udział w kampanii w Berry przeciwko Aimonowi. [więcej]

1109 W 1109 roku Ludwik VI, wspierany przez hrabiego Andegawenii i hrabiego Blois Tybalda, zajął normandzką część Vexin. Rozpoczęta w ten sposób wojna trwała cztery lata. [więcej]

1113 W 1113 roku Ludwik VI podpisał z księstwem Normandii pokój, na mocy którego Ludwik uznawał zwierzchnictwo Henryka I nad Maine i Bretanią.

1118 W 1118 roku udało się Ludwikowi VI pojmać Hugona du Puiset, który od dawna zajmował się rozbojem w regionie Beauce i wokół Chartres. [więcej]

1119 Począwszy od 1116 roku, Ludwik VI aktywnie wspierał normandzkich buntowników, co doprowadziło do serii wyczerpujących oblężeń i potyczek z siłami Henryka I. Kres rebelii położyło dopiero zwycięstwo angielskiego monarchy w bitwie pod Brémule w 1119 roku. Upokorzony kolejną porażką, Ludwik VI w akcie odwetu nakazał spalić Chartres. Miasto ocalało niemal cudem – jedynie dzięki żarliwemu wstawiennictwu kapituły tamtejszej katedry Notre-Dame, która zdołała ubłagać króla o litość. [więcej]

Październik 1119 W październiku 1119 roku Ludwik VI wziął udział w synodzie, który odbył się w Reims. Żalił się na nim papieżowi na władcę Anglii Henryka I, lecz Kalikst oprócz wezwania do pojednania nie uczynił nic więcej w tej sprawie.

1120 W 1120 roku doszło do formalnego zbliżenia. Ludwik VI przyjął hołd lenny z Księstwa Normandii od syna Henryka I Wilhelma Adelina. Tym samym król Francji ostatecznie uznał prawa Anglików do spornego zamku w Gisors, co przypieczętowało chwilowy pokój między monarchami.

1122 W 1122 roku Ludwik VI wziął udział w kampanii przeciwko Wilhelmowi VI, hrabiemu Owernii. [więcej]

1123 W 1123 roku Ludwik VI podjął kolejną próbę podważenia władzy Henryka I w Normandii. Mimo wsparcia udzielonego lokalnym buntownikom, przedsięwzięcie zakończyło się klęską sił opozycyjnych. [więcej]

1124 W 1124 roku zagrożenie przybrało na sile, gdy do granic Francji zbliżyły się wojska samego cesarza Henryka V. Ludwik VI zdołał jednak zmobilizować tak potężną armię, jednocząc pod swoim sztandarem licznych wasali, że niemiecki władca, zaskoczony skalą oporu, zrezygnował z walki i zarządził odwrót bez wydania bitwy. [więcej]

1126 W 1126 roku Ludwik VI, aby zmusić hrabiego Owernii Wilhelma VI do stawienia się przed sądem królewskim, spalił Montferrand.

1127 W 1127 roku Ludwik VI usunął ze stanowiska kanclerza Stefana de Garlande, archidiakona katedry Notre-Dame w Paryżu. Zarzucił mu brak lojalności i zbytnią apodyktyczność. Jego miejsce zajął Suger, opat Saint-Denis.

1127 W 1127 roku Ludwik VI podjął zbrojną interwencję we Flandrii. Powodem był brutalny mord na hrabim Karolu Dobrym, którego zgładzono podczas modlitwy w kościele św. Donacjana w Brugii. Król Francji, jako zwierzchnik lenny, wkroczył do hrabstwa, aby ukarać morderców i narzucić Flandrii nowego władcę Wilhelma Clito. [więcej]

1130 W 1130 roku wspólnie z hrabią Vermandois Raulem Ludwikowi VI udało się ująć, nieprzestrzegającego od dawna prawa, Tomasza de Marle. [więcej]

Lato 1130 Latem 1130 roku Ludwik VI zwołał w Étampes zgromadzenie baronów, na którym roztrząsano bardzo aktualną sprawę obediencji rzymskich papieży.

Styczeń 1131 W styczniu 1131 roku w opactwie Fleury, w Saint-Benoît-sur-Loire, Ludwik VI spotkał się z wypędzonym z Rzymu papieżem Innocentym II. [więcej]

1131 W 1131 roku zginął tragicznie pierworodny syn Ludwika VI Filip. Jedno ze źródeł relacjonuje, że na drogę nagle wybiegła świnia, płosząc wierzchowca w tak niefortunny sposób, że Filip spadł i uderzył głową o kamień. Inne źródło nadmienia, że Filip dla zabawy gonił po ulicach Paryża giermka, upadł i połamał kończyny, a następnego dnia zmarł.

1132 W 1127 roku doszło do gwałtownego zerwania ze Stefanem de Garlande, który po utracie wpływów na dworze wszczął wieloletni bunt przeciwko koronie. Krwawy spór, angażujący nawet siły zewnętrzne, zakończył się dopiero w 1132 roku Wówczas Ludwik VI, w ramach politycznego kompromisu, przywrócił go na urząd kanclerza, choć Stefan nigdy nie odzyskał już swojej dawnej, niemal absolutnej władzy.

1137 W kwietniu 1137 roku śmierć księcia Akwitanii Wilhelma X, wywołała polityczne trzęsienie ziemi. Pozostawił on po sobie dziedziczkę, córkę Eleonorę, czyniąc ją najcenniejszą partią w królestwie. Ludwik VI, natychmiast dostrzegłszy dziejową szansę na włączenie przebogatej Akwitanii do domeny królewskiej, postanowił działać bez zwłoki. Był to ruch, którego nie mógłby sobie darować jako władca. Niezwłocznie zaaranżował więc małżeństwo swej dziedziczki z synem i następcą tronu, przyszłym Ludwika VII. [więcej]

25 lipca 1137 25 lipca 1137 roku w Bordeaux odbył się ślub syna Ludwika VI Ludwika z Eleonorą. Związek ten stał się ostatnim wielkim triumfem umierającego monarchy, który odszedł zaledwie kilka dni po ślubie syna.

Ludwik VI Gruby(1108-1137)

Ludwik VI Gruby
(1108-1137)