ozdoba

Władysław Opolczyk

ozdoba
Władysław Opolczyk
Dynastia:Piastów
Rodzice:Bolesław II Opolski
i Elżbieta
Urodzony:pomiędzy 1327 a 1336 rokiem
Zmarł:18 maja 1401
w Opolu
1327-1336 Władysław Opolczyk urodził się pomiędzy 1327 a 1336 rokiem. Imię otrzymał prawdopodobnie po Władysławie Łokietku. [więcej]
1352-1356 Prawdopodobnie pomiędzy 1352 i 1356 rokiem Władysław Opolczyk pojął za żonę Elżbietę - córkę wojewody wołoskiego Mikołaja Aleksandra Besaraba. [więcej]
21 maja 1363 21 maja 1363 roku w Krakowie Władysław Opolczyk uczestniczył w uroczystościach związanych ze ślubem wnuczki Kazimierza Wielkiego Elżbiety z Karolem Luksemburskim. [więcej]
1363 W 1363 roku bracia Władysław Opolczyk i Bolko III Opolski potwierdzili przywilej Alberta Strzeleckiego z 1324 roku o oczynszowaniu wsi Oracze na rzecz miasta Krapkowice. [więcej]
Wrzesień 1364 We wrześniu 1364 roku Władysław Opolczyk gościł w Krakowie stając się uczestnikiem zorganizowanego przez Kazimierza Wielkiego kongresu, celem którego było prawdopodobnie stworzenie zbiorowej unii państw Europy Środkowej w miejsce istniejących układów dwustronnych. Jedynym znanym ustaleniem była deklaracja chęci udzielenia ewentualnej pomocy przez uczestników zjazdu Piotrowi de Lusignan przeciwko Turkom. [więcej]
26 marca 1365 26 marca 1365 roku Władysław Opolczyk i Bolko III Opolski wystawili wspólny przywilej dla opolskich mieszczan. [więcej]
Marca 1365 - marca 1367 Po 26 marca 1365 a przed 26 marca 1367 roku doszło do podziału spuścizny Bolesława II Opolskiego pomiędzy Władysława Opolczyka i Bolka III Opolskiego. W wyniku wynegocjowanego układu Władysław otrzymał wschodnią część Opola oraz północno-wschodnią część Księstwa Opolskiego. [więcej]
Kwiecień 1365 W kwietniu 1365 roku Władysław Opolczyk razem z Bolkiem III Opolskim w Niemczech dołączyli do cesarskiego orszaku zmierzającego w kierunku Awinionu. [więcej]
26 maja 1365 26 maja 1365 roku Władysław Opolczyk w towarzystwie Bolka III Opolskiego i Karola Luksemburskiego wjechał do Awinionu. [więcej]
Lato 1365 Latem 1365 roku Władysław Opolczyk został zaangażowany przez Ludwika Węgierskiego do sfinalizowania projektu mariażu bratanicy królewskiej Elżbiety (córki Stefana Andegaweńskiego) z Wacławem Luksemburskim. [więcej]
23 października 1365 23 października 1365 roku Władysław Opolczyk i Bolko III Opolski u boku ich wuja Bolka Świdnicko-Jaworskiego znaleźli się w Pradze. Tu Karol Luksemburski potwierdził, że ich wuj przekazał im 10 tys. groszy praskich zabezpieczonych na miastach Trutnov, Dvůr Králové i Žacléř. [więcej]
20 listopada 1365 20 listopada 1365 roku Władysław Opolczyk w towarzystwie Karola Luksemburskiego dotarł do Budy. [więcej]
20 grudnia 1365 20 grudnia 1365 roku Ludwik Węgierski upoważnił Władysława Opolczyka do negocjacji z Karolem Luksemburskim w sprawie układu małżeńskiego Wacława I Luksemburskiego z Elżbietą córką Stefana Andegaweńskiego. [więcej]
5 lutego 1366 5 lutego 1366 roku Karol Luksemburski wystawił Władysławowi Opolczykowi i Bolkowi III Opolskiemu dokument, stwierdzający zastawienie im zamku i miasta Trutnov. [więcej]
20 marca 1366 20 marca 1366 roku w Pradze Władysław Opolczyk przekazał Karolowi Luksemburskiemu zgodę Ludwika Andegaweńskiego na małżeństwo Wacława I Luksemburskiego z Elżbietą córką Stefana Andegaweńskiego. [więcej]
26 marca 1366 26 marca 1366 roku w Pradze Władysław Opolczyk stał się świadkiem układu dynastycznego między Habsburgami i Luksemburgami. [więcej]
Wielkanoc 1366 Wielkanoc 1366 roku Władysław Opolczyk spędził wspólnie z bratem Bolkiem III w Opolu. [więcej]
5 kwietnia 1366 5 kwietnia 1366 roku w Opolu Władysław Opolczyk i Bolko III Opolski wystawili dokument, w którym zobowiązali się oddać Karolowi Luksemburskiemu zamek Pottenstein i miasto Kostelitz, gdy tylko ten wyda im zamek Schatzlar. [więcej]
23 maja 1366 23 maja 1366 roku Władysław Opolczyk przebywał w węgierskim Pecs. [więcej]
1366 Zapewne w 1366 roku Władysław Opolczyk i Bolko III Opolski otrzymali od Bolka Świdnickiego prawo do posiadania Wołczyna, Byczyny i Kluczborka. [więcej]
26 marca 1367 26 marca 1367 roku Władysław Opolczyk otrzymał od Karola Luksemburskiego przywilej, w myśl którego w wypadku niepozostawienia po sobie męskiego potomka opolski książę mógł przekazać swoje dziedzictwo córce Katarzynie lub innym córkom, jeśli je będzie miał. [więcej]
Kwiecień 1367 W końcu kwietnia 1367 roku Władysław Opolczyk otrzymał od Ludwika Andegaweńskiego urząd palatyna Węgier. [więcej]
Wrzesień 1368 We wrześniu 1368 roku Władysław Opolczyk u boku Ludwika Andegaweńskiego wyruszył na zbrojną wyprawę do Bułgarii. [więcej]
Grudzień 1368 W końcu listopada 1368 roku Ludwik Andegaweński powrócił do Budy. Sytuacja w Bułgarii nie była łatwa. Władysław Opolczyk podjął się negocjacji z władcami tego rejonu. W wyniku układów Iwan Stracimir został uwolniony z węgierskiej niewoli. [więcej]
1369 W 1369 roku Ludwik Andegaweński w zamian z rezygnację z godności żupana Sopron i Vas obdarował Władysława Opolczyka żupaństwem komitatu Temes wraz z kasztelanią w stołecznym zamku Temesvar. [więcej]
20 czerwca 1369 20 czerwca 1369 roku Stefan Barascai oskarżył Władysława Opolczyka o zajęcie Nagy Ugrócz leżącego w dobrach topolczańskich. [więcej]
1369 W 1369 roku Władysław Opolczyk dochodami z cła w Szent Jakob uposażył swoją siostrę Kingę, klaryskę w Starej Budzie. [więcej]
1369 Pod koniec 1369 roku Władysław Opolczyk i Bolko III zorganizowali wyprawę zbrojną, która spustoszyła terytorium Ludwika I Brzeskiego. Najeźdźcy zostali jednak pokonani pod Kluczborkiem i zmuszeni do wycofania się. [więcej]
Październik 1370 W październiku 1370 roku Władysław Opolczyk przebywał na Spiszu. [więcej]
Październik 1370 W październiku 1370 roku z powodu wieści z Krakowa donoszących o znacznym pogorszeniu zdrowia Kazimiera Wielkiego Władysław Opolczyk z polecenia Ludwika Andegaweńskiego udał się do Małopolski. [więcej]
5 listopada 1370 Po śmierci Kazimierza Wielkiego, która nastąpiła 5 listopada 1370 roku, Władysław Opolczyk wstrzymał wykonanie testamentu zmarłego króla. [więcej]
7 listopada 1370 7 listopada 1370 roku Władysław Opolczyk uczestniczył w pogrzebie Kazimierza Wielkiego. Ludwik Węgierski dotarł do Krakowa dopiero po ceremonii pochówku. [więcej]
8 listopada 1370 8 listopada 1370 roku Ludwik Węgierski wstrzymał wykonanie testamentu Kazimierza Wielkiego i polecił przenieść go do arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorii i biskupa krakowskiego Floriana z Mokrska w celu zbadania wiarygodności. Władysław Opolczyk był zapewne jednym z tych, którzy doradzali królowi podjęcie takich kroków. [więcej]
9 listopada 1370 9 listopada 1370 roku Ludwik Węgierski wysłał Władysława Opolczyka do polskiego możnowładztwa z zapytaniem, czy Kazimierz Wielki miał prawo bez zgody krewnych dokonać zapisów testamentowych ziem i zamków Królestwa Polskiego. [więcej]
17 listopada 1370 9 listopada 1370 roku Ludwik Węgierski uszczuplił znacznie zapis testamentowy na rzecz Kaźka Słupskiego, oddając mu w lenno tylko Ziemię Dobrzyńską z Bydgoszczą, Wałczem i Wielatowem. To oznaczało triumf stronnictwa proandegaweńskiego, z którym w sojuszu znalazł się Władysław Opolczyk, a to oznaczało konflikt z przywódcami Małopolan, którzy wkrótce zaczęli odgrywać pierwszoplanową rolę w Polsce. [więcej]
17 listopada 1370 17 listopada 1370 roku Władysław Opolczyk otrzymał od Ludwika Andegaweńskiego w lenno Ziemię Wieluńską. [więcej]
19 listopada 1370 19 listopada 1370 roku Władysław Opolczyk uczestniczył w uroczystych egzekwiach odprawionych za zmarłego Kazimierza Wielkiego. [więcej]
1 grudnia 1370 1 grudnia 1370 roku Władysław Opolczyk u boku Ludwika Węgierskiego udał się do Wielkopolski. [więcej]
Grudzień 1370 W połowie grudnia 1370 roku Władysław Opolczyk razem z Ludwikiem Węgierskim opuściwszy Wielkopolskę udali się ponownie do Krakowa. Tu kazano spakować polskie insygnia koronacyjne, które zostały zabrane na Węgry. [więcej]
1370 / 1371 Prawdopodobnie na przełomie 1370 i 1371 roku Władysław Opolczyk ożenił się po raz drugi. Jego wybranką została Eufemia, córka Siemowita III. [więcej]
Sierpień 1371 Na początku sierpnia 1371 roku wojska węgierskie dowodzone przez Władysława Opolczyka i Piotra Czudara wkroczyły na Morawy i dokonały znacznych spustoszeń. [więcej]
7 grudnia 1371 7 grudnia 1371 roku Henryk z Czech zapewne herbu Awstacz wysłużył sobie nadanie Władysława Opolczyka w postaci wsi Radochońce, Wapowce i połowy Tarnawców. [więcej]
30 stycznia 1372 30 stycznia 1372 roku Władysław Opolczyk listownie poinformował Przemysława Noszaka, że wysłał do niego swego rycerza Heiczkona (Hinczkę), który będzie go reprezentował w negocjacjach, mających na celu wyprawowanie wstępnego projektu ugody Ludwika Węgierskiego z Karolem Luksemburskim. [więcej]
Luty 1372 Na początku lutego 1372 roku Władysław Opolczyk w imieniu króla Węgier zaprosił Przemysława Noszaka na Węgry w celu wypracowania pokojowego układu, który miał zostać wzmocniony mariażem Zygmunta Luksemburskiego z jedną z córek Ludwika Węgierskiego. [więcej]
Luty 1372 W połowie lutego 1372 roku na zaproszenie Władysława Opolczyka do Budy przybył Przemysław Noszak przywożąc ze sobą projekt ugody między Czechami i Węgrami. [więcej]
12 marca 1372 Aby dokończyć projekt węgiersko-czeskiego porozumienia, Władysław Opolczyk wspólnie z arcybiskupem ostrzyhomskim Tomaszem Telegdim udali się do Wrocławia, gdzie gościł Karol Luksemburski. Rokowania zakończyły się sukcesem. Już dwa dni później cesarz zgodził się na wynegocjowany układ i na małżeństwo Zygmunta Luksemburskiego z jedną z córek Ludwika Węgierskiego. [więcej]
15 marca 1372 15 marca 1372 roku Władysław Opolczyk otrzymał od Karola Luksemburskiego Bolesławiec z okręgiem. Cesarz zatwierdził również układ spadkowy z Henrykiem I Niemodlińskim, gwarantujący stronom w razie braku potomków męskich prawo do przejęcia połowy ich księstw. [więcej]
27 marca 1372 27 marca 1372 roku w Oleśnicy Władysław Opolczyk zawarł z Konradem II Oleśnickim przymierze, na mocy którego obaj monarchowie obiecywali sobie wzajemną pomoc w wypadku wojny. [więcej]
Kwiecień 1372 W drugiej połowie kwietnia 1372 roku Władysław Opolczyk razem z Przemysławem Noszakiem i legatem papieskim Janem wyruszyli na Węgry, aby ratyfikować porozumienie zaaprobowane przez Karola Luksemburskiego we Wrocławiu. [więcej]
7 maja 1372 7 maja 1372 roku Władysław Opolczyk dotarł do Budy. Wkrótce przystąpiono do rozmów w sprawie ratyfikacji porozumień węgiersko-czeskich, lecz obecny na sali obrad książę bawarski Stefan Wittlesbach przyjął rolę kontestatora układu, nad którym zaangażowana grupa ludzi pracowała od stycznia. W trakcie dyskusji doszło do gwałtownej sprzeczki między Władysławem Opolczykiem a bawarskim księciem. Do uszu gremium dotarły nieprzyzwoite słowa i doszło zapewne do szamotaniny, skoro sam Ludwik Węgierski musiał ich rozdzielać. [więcej]
23 maja 1372 Napięta atmosfera, jaka powstała podczas obrad w Budzie, po kilku dniach uległa złagodzeniu. 23 maja 1372 roku Ludwik Andegaweński w imieniu swoim i swych następców w Polsce zrzekł się wszelkich praw do Śląska i wyznaczył Marię do związku z Zygmuntem Luksemburskim. [więcej]
30 września 1372 Z 30 września 1372 roku pochodzi ostatni znany dokument wystawiony przez Władysława Opolczyka z tytułem palatyna węgierskiego. [więcej]
7 października 1372 7 października 1372 roku w Hodoninie na Morawach Władysław Opolczyk razem z Janem I Opawskim podjęli się roli arbitrów w sporze Konrada II Oleśnickiego z Przemysławem Noszakiem. [więcej]
10 października 1372 10 października 1372 roku Władysław Opolczyk prawdopodobnie z powodu nieudanych negocjacji z Karolem Luksemburskim utracił godność palatyna. W zamian Ludwik Węgierski uczynił go gubernatorem Rusi. [więcej]
22 października 1372 W 1372 roku Władysław Opolczyk próbował wydać za mąż swoją córkę Elżbietę za margrabiego morawskiego Jodoka. 22 października 1372 roku Karol Luksemburski zatwierdził układ małżeński, w myśl którego Władysław Opolczyk zobowiązał się wypłacić posag w wysokości 12 000 florenów. Małżeństwo nie doszło do skutku, ponieważ Elżbieta zmarła przed 19 marca 1374 roku. [więcej]
Listopada-grudnia 1372 W listopadzie 1372 roku Władysław Opolczyk udał się na Ruś. W skład terytorium, które dostało się pod jego rządy, weszły następujące obszary: Ziemia Lwowska, Ziemia Sanocka, Ziemia Przemyska, Ziemia Halicka. [więcej]
12 listopada 1372 12 listopada 1372 roku Władysław Opolczyk nadał Jaśkowi Kmicie wołość buską (zamek i miasto Busk oraz 35 wsi). [więcej]
8 grudnia 1372 8 grudnia 1372 roku Władysław Opolczyk wystawił akt prawny znoszący przeszkody czynione kupcom pruskim i toruńskim na terenie Rusi. [więcej]
9 grudnia 1372 9 grudnia 1372 roku w Starzowie Władysław Opolczyk wystawił dokument, na mocy którego Lwów otrzymał 100 łanów frankońskich. Obszar ten ciągnął się od murów miejskich i od Stefanowej Góry, po obu brzegach Pełtwi, aż do młyna znajdującego się przy kościele św. Maryi Panny i do niego należącego. [więcej]
9 - 14 grudnia 1372 Między 9 a 14 grudnia 1372 roku Władysław Opolczyk mianował Piotra Gumprechta starostą generalnym Rusi. [więcej]
10 grudnia 1372 10 grudnia 1372 roku Jasiek Mazowita uzyskał od Władysława Opolczyka wsie Milatycze i Jaryczów. [więcej]
14 grudnia 1372 14 grudnia 1372 roku Franczek z Marszowic (k/Oławy) uzyskał od Władysława Opolczyka nadanie wsi Nowosiedlce koło Jarosławia. [więcej]
Styczeń 1373 W styczniu 1373 roku Władysław Opolczyk wyprawił się w rodzinne strony. [więcej]
1373 Być może wiosną 1373 roku udało się Władysławowi Opolczykowi przejąć we władanie Ziemię Lubliniecką, która przypadła mu po śmierci Alberta Strzeleckiego. [więcej]
Maj 1373 W maju 1373 roku Władysław Opolczyk powrócił na Ruś. [więcej]
24 maja 1373 24 maja 1373 roku Jan Goły ze Strzegowa (k/Strzelina), dziedzic Denkowa herbu Sztembark należący do rodziny Kühschmalzów za zasługi otrzymał od Władysława Opolczyka wieś Lutoryż. [więcej]
31 maja 1373 31 maja 1373 roku szlachcic pochodzący z ziemi łęczyckiej Przybysław syn Fała za zasługi otrzymał od Władysława Opolczyka wieś Jabłonicę (obecnie Jabłonka Ruska k/Dynowa). [więcej]
23 października 1373 23 października 1373 roku papież Grzegorz XI wystosował do Władysława Opolczyka apel o dołożenie starań, mających na celu chrystianizację Litwy. [więcej]
11 listopada 1373 11 listopada 1373 roku Jakub Radwan herbu Ślepowron (protoplasta Dachnowskich) otrzymał od Władysława Opolczyka wieś Dachnów, leżącą na granicy Ziemi Przemyskiej i Bełskiej. [więcej]
6 grudnia 1373 6 grudnia 1373 roku Henryk de Stakov obdarowany został przez Władysława Opolczyka wsiami Zagwóźdź i Pasieczne. [więcej]
15 grudnia 1373 15 grudnia 1373 roku Władysław Opolczyk powierzył wieś Gwoździec Chodkowi Łojowiczowi z Wyżnian . [więcej]
5 stycznia 1374 5 stycznia 1374 roku Władysław Opolczyk przebywał w Budzie. [więcej]
19 stycznia 1374 19 stycznia 1374 roku Władysław Opolczyk przebywał w Pradze, by stąd udać się na opolskie włości. [więcej]
19 marca 1374 W 1374 roku ułożono małżeństwo Agnieszki - siostry Władysława Opolczyka - z Jodokiem z Moraw - późniejszym antykrólem Niemiec. Zgodnie z postanowieniami ugody Władysław Opolczyk zobowiązywał się wypłacić posag w wysokości 12 000 florenów. 19 marca 1374 roku Wacław Luksemburski potwierdził małżeński kontrakt. [więcej]
1374 W 1374 roku Władysław Opolczyk wydał zezwolenie na budowę kuźnicy nad rzeką Kostrzynią. [więcej]
6 lipca 1374 6 lipca 1374 roku Władysław Opolczyk przebywał w Krakowie. [więcej]
9 września 1374 9 września 1374 roku Władysław Opolczyk przebywał we Lwowie. W jego otoczeniu znaleźć można było między innymi Jaśka Kmitę. Było to zapewne miejsce koncentracji wojsk na wyprawę zbrojną do Mołdawii. [więcej]
9 września 1374 9 września 1374 roku Bieniek z Kuchar doczekał się od Władysława Opolczyka nadania wsi Żabokruki i Branice. [więcej]
17 września 1374 Gdy 17 września 1374 roku w Koszycach Ludwik Węgierski wydawał przywilej koszycki, Władysław Opolczyk przebywał w Mołdawii. [więcej]
19 października 1374 19 października 1374 roku Władysław Opolczyk przebywał w Haliczu, będąc w drodze powrotnej z wyprawy do Mołdawii, gdzie wskutek tej interwencji udało się osadzić na mołdawskim tronie niejakiego Jerzego. Tego dnia potwierdził prawo magdeburskie Haliczowi, przeznaczając trzecią część dochodów na przebudowę miasta. [więcej]
23 listopada 1374 23 listopada 1374 roku Herburt (Herbord) i Frydrusz Füllsteinowie przodkowie Herburtów w służbie u Władysława Opolczyka dochrapali się nadania 9 wsi: Dobromil, Smolnica, Starzawa, Suszyca (dzisiaj Suszyca Wielka i Mała), Chyrów, Grodowice, Laszki (dzisiaj Laszki Murowane), Chlipie, Sąsiadowice. Otrzymali również pozwolenie na lokację i obwarowanie miasta oraz zgodę na wzniesienie tam zamku. Tym sposobem wkrótce powstał zamek Felsztyn. [więcej]
23 listopada 1374 23 listopada 1374 roku w Sanoku Wawrzyniec ze Świeborowic dostał od Władysława Opolczyka wieś Kozielniki w dystrykcie lwowskim. [więcej]
23 listopada 1374 23 listopada 1374 roku Wacław z Ossowa otrzymał od Władysława Opolczyka wsie: Łoboczyce, Brześć i Koniuszki. [więcej]
6 grudnia 1374 6 grudnia 1374 roku papież Grzegorz XI udzielił dyspensy na zawarcie małżeństwa Zygmunta Luksemburskiego z jedną z córek Ludwika Andegaweńskiego. Wówczas Władysław Opolczyk otrzymał od węgierskiego króla zadanie doprowadzenia układów małżeńskich do końca. [więcej]
13 lutego 1375 W bulli z 13 lutego 1375 roku papież Grzegorz XI na prośbę Władysława Opolczyka podniósł kościół halicki do godności metropolii. [więcej]
3 marca 1375 W lutym 1375 roku Władysław Opolczyk wystosował do papieża Grzegorza XI suplikę, z prośbą o przeniesienie metropolii z Halicza do Lwowa. Biskup Kościoła Rzymskiego 3 marca 1375 roku polecił zbadanie tej sprawy arcybiskupowi gnieźnieńskiemu, biskupowi krakowskiemu i biskupowi płockiemu. [więcej]
14 kwietnia 1375 Dzięki aktywności Władysława Opolczyka udało się 14 kwietnia 1375 roku zorganizować w Brnie zjazd polskich możnowładców, którzy złożyli Karolowi Luksemburskiemu przysięgę, oznaczającą zgodę na małżeństwo Zygmunta Luksemburskiego z Marią Andegaweńską. Tego samego dnia Władysław Opolczyk uzyskał od cesarza dokument potwierdzający zakup Żor, Pszczyny i Mikołowa z przyległościami, które nabył od księcia opawsko-raciborskiego Jana I. [więcej]
Maj 1375 Po powrocie z Czech Władysław Opolczyk przebywał w opolsko-wieluńskich domenach. [więcej]
Sierpień 1375 W sierpniu 1375 roku Władysław Opolczyk zawitał na Ruś. W dużej mierze pochłonęły go sprawy związane z reorganizacją kościoła katolickiego na Rusi. [więcej]
Sierpień 1375 Pod koniec sierpnia 1375 roku przebywający na Rusi Władysław Opolczyk spotkał się z Szymonem z Ruszkowa, późniejszym podkanclerzym Królestwa Polskiego. [więcej]
16 sierpnia 1375 16 sierpnia 1375 roku Władysław Opolczyk nadał Jaśkowi, Cewlejkowi i Jakuszowi braciom z Łabęd trzy wsie: Duszanów, Buszcze i Żuków. [więcej]
27 sierpnia 1375 27 sierpnia 1375 roku Władysław Opolczyk nadał biskupowi kijowskiemu Jakubowi ogród i plac, które były położone poza murami Lwowa. [więcej]
31 sierpnia 1375 31 sierpnia 1375 roku Gleb Dworskowicz uzyskał od Władysława Opolczyka wieś Buszkowice. [więcej]
31 sierpnia 1375 31 sierpnia 1375 roku Jasiek z Kornic (k/ Raciborza) przyjął od Władysława Opolczyka wieś Bybło i sołectwo wraz z dworem w Dobrowodzie. [więcej]
3 września 1375 3 września 1375 roku Dymitr ze Skomorochów otrzymał od Władysława Opolczyka Żelibory i Rakowiec. [więcej]
7 grudnia 1375 7 grudnia 1375 roku Władysław Opolczyk wydał ponownie przywilej prawa magdeburskiego dla miasta Jarosławia. [więcej]
9 grudnia 1375 9 grudnia 1375 roku Waszek Teptukowicz otrzymał od Władysława Opolczyka wieś Strzelice. [więcej]
9 grudnia 1375 9 grudnia 1375 roku Waszek Teptukowicz otrzymał od Władysława Opolczyka wieś Mikityńce i Wierzbiąż. [więcej]
12 marca 1376 12 marca 1376 roku Rajnold i Nynotek zyskali na mocy nadania Władysława Opolczyka wsie Nowy Siedlec i Porudno koło Sądowej Wiszni. [więcej]
15 marca 1376 15 marca 1376 roku w Sanoku Władysław Opolczyk wydał zezwolenie na lokację nowego miasta na prawie magdeburskim. Miasto nazwane zostało od jego imienia Władysławowem, około 1415 roku zmieniło nazwę na Rymanów. [więcej]
24 marca 1376 24 marca 1376 roku Malian Szachamowicz otrzymał od Władysława Opolczyka wieś Pieczychwosty z młynem. [więcej]
Marzec 1376 W końcu marca 1376 roku Władysław Opolczyk opuścił Ruś i udał się na Śląsk. [więcej]
25 kwietnia 1376 25 kwietnia 1376 roku w Opolu Władysław Opolczyk regulował sprawy związane z dalszą przebudową miasta. [więcej]
Maj 1376 Wiosną 1376 roku Władysław Opolczyk wysłał swoich rycerzy na generalną wyprawę przeciw Władysławowi Białemu poprowadzoną przez Sędziwoja z Szubina. [więcej]
22 lipca 1376 22 lipca 1376 roku Władysław Opolczyk ofiarował braciom Füllstein dobra w Ziemi Lwowskiej i Przemyskiej. [więcej]
Listopad 1376 W listopadzie 1376 roku Władysław Opolczyk powrócił na Ruś, która w tym czasie najechana została przez litewskie oddziały Kiejstuta Giedyminowicza. [więcej]
23 listopada 1376 23 listopada 1376 roku w Sanoku Władysław Opolczyk wystawił dokument lokacyjny miasta Lubaczowa. [więcej]
7 grudnia 1376 7 grudnia 1376 roku w Krakowie świta węgierska skupiona przy Elżbiecie Łokietkównie w ulicznym zamieszaniu zabiła starostę krakowskiego Jaśka Kmitę. To stało się powodem do zbrojnego wystąpienia Polaków zamieszkujących stolicę. Doszło do straszliwej w skutkach rzezi Węgrów. Zabijano każdego, kto się napatoczył, nie oglądając się na płeć, wiek i stanowisko. [więcej]
22 lutego 1377 22 lutego 1377 roku Mikołaj Żelazna Głowa wyjednał u Władysława Opolczyka pozwolenie na założenie wsi Radymno, gdzie otrzymał sołectwo. [więcej]
27 lutego 1377 27 lutego 1377 roku Władysław Opolczyk przebywał w Rozenbergu. Dzień później spotkał się z Ludwikiem Węgierskim w Zwolinie. Zapewne głównym tematem wizyty był ostatni atak litewski na Ruś. [więcej]
28 lutego 1377 Prawdopodobnie 28 lutego 1377 roku podczas spotkania z Ludwikiem Węgierskim w Zwolinie Władysław Opolczyk dowiedział się o istotnych zmianach na szczytach władzy w Polsce. W tym czasie między innymi starosta wielkopolski Sędziwój z Szubina został przesunięty na starostwo krakowskie, a nowym starostą wielkopolskim został Domarat z Pierzchna. [więcej]
12 marca 1377 12 marca 1377 roku Władysław Opolczyk przebywał w Opolu. [więcej]
Marzec 1377 W drugiej połowie marca 1377 roku w Wielkopolsce Władysław Opolczyk spotkał się ze starostami Domaratem z Pierzchna i Sędziwojem z Szubina. [więcej]
23 marca 1377 23 marca 1377 roku w Pyzdrach Władysław Opolczyk w imieniu Ludwika Węgierskiego wystawił dokument potwierdzający sprzedaż domu w Krakowie, dokonaną przez Mikołaja z Kórnika, biskupa poznańskiego, mieszczaninowi krakowskiemu Janowi Panczerowi. Część pieniędzy z tej transakcji przeznaczona została na wyprawę organizowaną przeciwko Litwinom na Rusi. [więcej]
Wiosna 1377 Wiosną 1377 roku nastąpił kolejny atak Litwinów na Ruś Halicką. Książę Lubart, zapewne z pomocą księcia bełskiego Jerzego Narymuntowicza zajął część terytorium należącego do Ludwika Andegaweńskiego. Prawdopodobnie wówczas dostał się do niewoli litewskiej jeden z zaufanych rycerzy Władysława Opolczyka Jasiek Mazowita, którego dobra leżały niedaleko Lwowa. [więcej]
23 kwietnia 1377 23 kwietnia 1377 roku w Vizsoly w pobliżu Koszyc Władysław Opolczyk razem z delegacją możnowładców polskich spotkał się na Węgrzech z Ludwikiem Węgierskim. [więcej]
9 czerwca 1377 9 czerwca 1377 roku Władysław Opolczyk przebywał w Krakowie. [więcej]
24 czerwca 1377 24 czerwca 1377 roku wójt lwowski Libing otrzymał od Władysława Opolczyka wieś Kozielniki. [więcej]
26 czerwca 1377 26 czerwca 1377 roku Władysław Opolczyk przebywał w Sanoku oczekując na przybycie Ludwika Andegaweńskiego. [więcej]
15 lipca 1377 Od połowy lipca 1377 roku Władysław Opolczyk u boku Ludwika Węgierskiego uczestniczył w oblężeniu Bełza. [więcej]
5 sierpnia 1377 5 sierpnia 1377 roku Władysław Opolczyk razem z podskarbim Dymitrem z Goraja i podkanclerzym Szymonem z Ruszkowa przebywali w Gródku. [więcej]
8 września 1377 Na początku września 1377 roku Władysław Opolczyk znowu uczestniczył w oblężeniu Bełza. Stał się świadkiem kapitulacji Jerzego Narymuntowicza, który przed 8 września poddał zamek. [więcej]
Wrzesień 1377 Po zakończonej kampanii we wrześniu 1377 roku Władysław Opolczyk rozpoczął objazd swego ruskiego władztwa. W tym czasie odwiedził między innymi Lwów, Gródek, Sanok i Przemyśl. [więcej]
4 października 1377 4 października 1377 roku Władysław Opolczyk zunifikował obowiązujące we Lwowie prawo podatkowe, ustanawiając przepis prawny, w myśl którego wszyscy duchowni, którzy mieliby nabyć dom we Lwowie, będą zobowiązani płacić podatki i ponosić ciężary wynikające z prawa miejskiego. [więcej]
5 października 1377 5 października 1377 roku w Gródku Władysław Opolczyk wydał przywilej na lokację na prawie niemieckim miasta Bełz. [więcej]
14 października 1377 14 października 1377 roku Władysław Opolczyk dokonał nadań za zasługi. Obdarowanymi byli: pochodzący spod Ropczyc w Małopolsce Jan Pustkowski (herbu Gryf), który otrzymał Pisarowce i górę Sczodrę (k/Sanoka) oraz Piotr syn Gruszki, który doczekał się nadania wsi Grabowiec (dzisiaj Grabownica) koło Brzozowa. [więcej]
10 listopada 1377 10 listopada 1377 roku Władysław Opolczyk nadał Nowoszyce i Stupnicę, leżące na rzeką Bystrzycą, wojewodzie wołoskiemu Dziordziowi, protoplaście Stupnickich herbu Sas. [więcej]
Stycznia - lutego 1378 Prawdopodobnie w styczniu lub w lutym 1378 roku Władysław Opolczyk otrzymał od Ludwika Węgierskiego nominację na namiestnika w Polsce. [więcej]
1378 Na początku 1378 roku Bartosz Wezenborg z Odolanowa spustoszył okolice Olesna, należącego do Władysława Opolczyka. [więcej]
28 marca 1378 28 marca 1378 roku w Gnieźnie doszło do zjazdu wielkopolskiej szlachty, która po obradach zażądała od Ludwika Węgierskiego odwołania Władysława Opolczyka z funkcji regenta. Podstawą prawną postulatu był zapis pochodzący z przywileju koszyckiego, zabraniający książętom piastowania urzędu namiestnika w Królestwie Polskim. [więcej]
9 kwietnia 1378 9 kwietnia 1378 roku w Krzepicach doszło do przerwania konfliktu Władysława Opolczyka z Bartoszem z Odolanowa. [więcej]
30 kwietnia 1378 30 kwietnia 1378 roku Władysław Opolczya dokonał nadań w Ziemi Halickiej. Między innymi swemu pisarzowi Leonowi ofiarował wieś Czeraki. [więcej]
6 maja 1378 6 maja 1378 roku Jan Schoff otrzymał od Władysława Opolczyka zamek Toplin i wieś Skomlin koło Wielunia. [więcej]
6 czerwca 1378 6 czerwca 1378 roku w Kaliszu doszło do wynegocjowania ugody w sporze Władysława Opolczyka z Bartoszem z Odolanowa. [więcej]
25 sierpnia 1378 25 sierpnia 1378 roku Władysław Opolczyk razem z Sędziwojem z Szubina przebywali we Lwowie. [więcej]
25 sierpnia 1378 25 sierpnia 1378 roku Wracław ze Śląska herbu Trąba obdarowany został przez Władysława Opolczyka wsiami: Uherce, Radłowice i Kornalowice. [więcej]
Wrzesień 1378 We wrześniu 1378 roku Władysław Opolczyk został odwołany z urzędu regenta w Polsce. Jego miejsce ponownie zajęła Elżbieta Łokietkówna. [więcej]
1-10 listopada 1378 Na początku listopada 1378 roku we Lwowie odbył się zjazd możnowładców. Oprócz Władysława Opolczyka wzięli w nim udział marszałek Jan Schoff, starosta ruski Andrzej, Sędziwój z Szubina, marszałek Przedbór z Brzezia i kasztelan zawichojski Mikołaj Bogoria. [więcej]
1 listopada 1378 1 listopada 1378 roku przebywający we Lwowie Władysław Opolczyk przychylił się do prośby mieszczanina Grzegorza (Jerzega) Stechera o zamianę gruntów. [więcej]
7 listopada 1378 7 listopada 1378 roku Władysław Opolczyk nadał lwowskim mieszczanom wójtostwo. [więcej]
Grudzień 1378 W grudniu 1378 roku Ludwik Węgierski zwolnił Władysława Opolczyka ze stanowiska gubernatora Rusi w zamian czyniąc go namiestnikiem Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw Inowrocławskich. [więcej]
11 grudnia 1378 11 grudnia 1378 roku Władysław Opolczyk otrzymał od Ludwika Andegaweńskiego Księstwo Gniewkowskie, nabyte w marcu 1377 roku od Władysława Białego. [więcej]
Grudzień 1378 Pod koniec grudnia 1378 roku Władysław Opolczyk opuścił Ruś i przez Przemyśl, Niżankowice i Bachórz udał się do Księstwa Opolsko-Wieluńskiego. [więcej]
13 stycznia 1379 13 stycznia 1379 roku w Wieluniu Władysław Opolczyk wydał uniwersał do urzędników i ludności Rusi, zwalniający wszystkich z obowiązków wierności i posłuszeństwa wobec siebie i oddający ich pod panowanie króla. [więcej]
Styczeń 1379 Od stycznia 1379 roku Władysław Opolczyk posługiwał się tytułem księcia kujawskiego i dobrzyńskiego. [więcej]
Lipiec 1379 W lipcu 1379 roku w Płocku Władysław Opolczyk zapewne uczestniczył w uroczystościach ślubnych Henryka VII z Blizną i Małgorzaty córki Siemowita III. [więcej]
28 lipca 1379 28 lipca 1379 roku Władysław Opolczyk przyjął rolę arbitra w sprawie, celem której było rozstrzygnięcie problemu dziedziczenia 2000 grzywien groszy praskich posagu zapisanego przez Siemowita III córce Małgorzacie. W skład gremium arbitrów weszli również Ludwik I Brzeski, Przemysław Noszak i Ruprecht I Legnicki. [więcej]
21 sierpnia 1379 21 sierpnia 1379 roku w Koszycach Władysław Opolczyk reprezentował Siemowita III w sporze z arcybiskupem gnieźnieńskim Januszem. W roli arbitra wystąpił wówczas Ludwik Węgierski, wydając wyrok, mocą którego nakazał, aby w sprawie klucza łowickiego obie strony przestrzegały dawnych przywilejów. [więcej]
7 września 1379 7 września 1379 roku Władysław Opolczyk przebywał w Krakowie, gdzie Elżbieta Łokietkówna potwierdziła wyrok Ludwika Andegaweńskiego z 21 sierpnia 1379 roku.
Listopad 1379 Późną jesienią 1379 roku księżna Małgorzata córka Siemowita III została spłacona, więc Władysław Opolczyk mógł przejąć we władanie resztę Kujaw i Ziemi Dobrzyńskiej. [więcej]
12 lutego 1380 12 lutego 1380 roku w Zwoleniu Władysław Opolczyk z Siemowitem III poręczyli układ małżeński między Wilhelmem Habsburgiem i Jadwigą Andegaweńską. [więcej]
Lutego-marca 1380 W drugiej połowie lutego 1380 roku Władysław Opolczyk opuścił Węgry i podążył na Kujawy Inowrocławskie. [więcej]
28 marca 1380 Z 28 marca 1380 roku pochodzi pierwszy znany dokument wystawiony przez Władysława Opolczyka w Ziemi Kujawskiej. Był nim przywilej dla tkaczy inowrocławskich nadający im prawo sprzedaży sukna na łokcie i jego wywóz poza granice ziemi. [więcej]
3 kwietnia 1380 Z 3 kwietnia 1380 roku pochodzi pierwszy znany dokument wystawiony przez Władysława Opolczyka w Ziemi Dobrzyńskiej. [więcej]
Kwiecień 1380 Władysław Opolczyk po przejęciu Ziemi Dobrzyńskiej ustanowił trzech starostów: dobrzyńskiego, inowrocławskiego (kujawskiego) i złotoryjskiego. [więcej]
15 maja 1381 15 maja 1381 roku na zamku w Złotorii Władysław Opolczyk zawarł ugodę w sporze z biskupem płockim Dobiesławem w sprawie nadzwyczajnego poradlnego niesłusznie w 1380 roku nałożonego na dobra biskupie. [więcej]
Maj 1381 Po ustanowieniu porozumienia z biskupem płockim Dobiesławem Władysław Opolczyk udał się do Księstwa Opolsko-Wieluńskiego, gdzie spędził resztę roku. [więcej]
17 lipca 1381 17 lipca 1381 roku Władysław Opolczyk pragnąc powiększyć dochody Mikołaja Mroczkowica z Marszowic nadał mu czynsz w wysokości 4 grzywien i garniec dobrego miodu od kmieci ze wsi Chudoba. [więcej]
Marzec 1382 Po koniec marca 1382 roku gościem Władysława Opolczyka w Inowrocławiu był marszałek Królestwa Polskiego Przedbór z Brzezia. [więcej]
17 kwietnia 1382 17 kwietnia 1382 roku na zjeździe w Radomsku dostojnicy królestwa potwierdzali nadanie Władysławowi Opolczykowi Ziemi Dobrzyńskiej, Inowrocławskiej i Bydgoskiej. [więcej]
Maj 1382 W maju 1382 roku Władysław Opolczyk czynił usilne starania o obsadzenie Jana Kropidły na stanowisku biskupa poznańskiego. [więcej]
9 sierpnia 1382 9 sierpnia 1382 roku Władysław Opolczyk dokonał fundacji klasztoru jasnogórskiego w Częstochowie. [więcej]
21 października 1382 21 października 1382 roku Władysław Opolczyk wydał zgodę na lokację na prawie chełmińskim miasta Wyszogród. [więcej]
25 listopada 1382 25 listopada 1382 roku Władysław Opolczyk uczestniczył w zjeździe możnowładców w Radomsku, gdzie próbował przeforsować kandydaturę Zygmunta Luksemburskiego na króla Polski. [więcej]
1382 / 1383 Na przełomie 1382 i 1383 roku Władysław Opolczyk za 11 tysięcy grzywien groszy praskich nabył pozostałą część spuścizny po Henryku I Niemodlińskim, w skład której weszły Prudnik, Gryżów i Sośnicowice. [więcej]
28 marca 1383 28 marca 1383 roku Władysław Opolczyk wziął udział w drugim ogólnopolskim zjeździe w Sieradzu. Tam arcybiskup gnieźnieński Bodzanta wysunął kandydaturę księcia Siemowita IV na króla Polski. Władysław Opolczyk jako jeden z pierwszych zaprotestował przeciwko szwagrowi, za co rzekomo został pojmany przez zwolenników księcia płockiego i na krótko uwięziony. [więcej]
18 kwietnia 1383 18 kwietnia 1383 roku Władysław Opolczyk na spotkaniu z Janem Kropidłą zgodził się sprzedać swoim bratankom Ziemię Sośnicowicką. [więcej]
Sierpień 1383 Pod koniec sierpnia 1383 roku, gdy wojska Zygmunta Luksemburskiego zaatakowały terytorium Siemowita IV, Władysław Opolczyk przebywał w swoich dobrach kujawsko-dobrzyńskich. [więcej]
25 września 1383 25 września 1383 roku wojska Zygmunta Luksemburskiego rozpoczęły oblężenie Brześcia Kujawskiego zajętego przez Siemowita IV. [więcej]
6 października 1383 6 października 1383 roku dzięki mediacjom Władysława Opolczyka doszło do zawarcia zawieszenia broni pomiędzy Siemowitem IV i Zygmuntem Luksemburskim. [więcej]
11 października 1383 Przed 10 października 1383 roku Piotr Lóben otrzymał od Władysława Opolczyka Osiek koło Rypina. Ten pochodzący ze Śląska rycerz dał początek rodzinie Leblów. [więcej]
Październik 1383 W październiku 1383 roku w obozie pod Brześciem Kujawskim Władysław Opolczyk spotkał się z arcybiskupem gnieźnieńskim Bodzętą. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że powstał wówczas projekt przesunięciu Jana Kropidły z biskupstwa poznańskiego na bogatsze biskupstwo włocławskie. [więcej]
10 listopada 1383 W listopadzie 1383 roku Władysław Opolczyk zawitał w swoich opolsko-wieluńskich włościach. 10 listopada 1383 roku uregulował z bratankami sprawy spadkowe po zmarłym w 1382 roku Henryku I Niemodlińskim. W wyniku losowania przeprowadzonego wówczas synowie Bolesława II Opolskiego Bolko IV Opolski, Henryk i Bernard otrzymali część terytorium z Niemodlinem, a Władysław Opolczyk pozostały obszar z Głogówkiem. [więcej]
2 marca 1384 2 marca 1384 roku w Radomsku Władysław Opolczyk uczestniczył w ogólnopolskim zjeździe, który miał stać się remedium na przeciągające się bezkrólewie w Polsce. Podjęto tam szereg uchwał, wśród których znalazło się również postanowienie wysłania posłów na Węgry po Jadwigę Andegaweńską. Sam Władysław Opolczyk stał się gwarantem postanowień tam uchwalonych i opiekunem Królestwa Polskiego. [więcej]
8 maja 1384 8 maja 1384 roku Władysław Opolczyk prawdopodobnie uczestniczył w ogólnopolskim zjeździe, który odbył się w Sączu. Postanowiono tam między innymi zaprzestać dalszego paktowania z dworem węgierskim i wyznaczono elekcję polskiego monarchy na 22 września w Sieradzu. [więcej]
21 sierpnia 1384 21 sierpnia 1384 roku Władysław Opolczyk Dobrodzień otrzymał dwie wsie o nazwie Ligota, za co zarząd miasta miał księciu wypłacać coroczny czynsz w wysokości 20 grzywien groszy praskich. [więcej]
31 sierpnia 1384 31 sierpnia 1384 roku klasztorowi jasnogórskiemu w Częstochowie Władysław Opolczyk przekazał obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, który pochodził z bełskiego zamku. [więcej]
22 września 1384 22 września 1384 roku Władysław Opolczyk zapewne uczestniczył w ogólnopolskim zjeździe wielmożów w Sieradzu, na którym miała się odbyć elekcja polskiego władcy. [więcej]
16 października 1384 16 października 1384 roku w Krakowie koronowana została Jadwiga Andegaweńska. Nie ma pewności, lecz istnieje duże prawdopodobieństwo, że Władysław Opolczyk uczestniczył w ceremonii. [więcej]
26 grudnia 1384 26 grudnia 1384 roku Władysław Opolczyk przebywał w Budzie. W obecności królowej Elżbiety Bośniaczki zawarł ugodę w sporze z palatynem węgierskim Mikołajem Garą. [więcej]
Styczeń 1385 Zapewne w styczniu 1385 roku Władysław Opolczyk nabył od księcia raciborskiego Jana II Żelaznego Karniów, gdzie spędził początek roku. [więcej]
19 stycznia 1385 19 stycznia 1385 roku Władysław Opolczyk podczas pobytu w Częstochowie dokonał reorganizacji uposażenia klasztoru jasnogórskiego. [więcej]
27 lutego 1385 27 lutego 1385 roku w Karniowie Władysław Opolczyk udzielił zgody rajcom miejskim na zakup pobliskiej wsi. [więcej]
10 czerwca 1385 10 czerwca 1385 roku w Krakowie Władysław Opolczyk spotkał się z Jadwigą Andegaweńską. Wówczas na jego prośbę władze miejskie ułaskawiły dwóch więźniów z ciemnicy ratuszowej. [więcej]
Lato 1385 Z Krakowa Władysław Opolczyk udał się na Węgry. [więcej]
Lato 1385 Podczas pobytu w Budzie Władysław Opolczyk został przez Marię Andegaweńską i jej matkę-regentkę zobowiązany do doprowadzenia do skutku małżeństwa Jadwigi Andegaweńskiej z Wilhelmem Habsburgiem. [więcej]
Lato 1385 Pomimo tego iż Władysław Opolczyk zobowiązał się doprowadzić do końca projekt mariażu Jadwigi Andegaweńskiej z Wilhelmem Habsburgiem, nie był w stanie wywiązać się z tego zadania. [więcej]
11 stycznia 1386 Posłowie polscy, którzy 11 stycznia 1386 roku w Wołkowysku spotkali się z Jagiełłą, posiadali między innymi listy wierzytelne Władysława Opolczyka. Posłem reprezentującym księcia był zapewne Hińcza z Roszkowic. [więcej]
20 stycznia 1386 20 stycznia 1386 roku Władysław Opolczyk przebywał w Strzelcach Opolskich. [więcej]
17 lutego 1386 17 lutego 1386 roku Władysław Opolczyk przebywał w Woźnikach. Tu rycerz Marek Jochs z Markowa za wierną służbę otrzymał od księcia warownię pod Woźnikami. [więcej]
10 marca 1386 10 marca 1386 roku Władysław Opolczyk przebywał w Inowrocławiu. [więcej]
11 marca 1386 11 marca 1386 roku Władysław Opolczyk swojego sokolnika Henryka zwanego Polakiem obdarował trzema łanami w Jaksicach na Kujawach. [więcej]
Czerwiec 1386 W czerwcu 1386 roku Władysław Opolczyk powrócił z Kujaw na swoje opolskie włości. [więcej]
11 lipca 1386 11 lipca 1386 roku w Krakowie Władysław Opolczyk spotkał się z Władysławem Jagiełłą. Doszło wówczas do zawarcia małżeńskiego układu, w myśl którego brat króla Polski Wigunt-Aleksander miał pojąć za żonę córkę opolskiego księcia Jadwigę. [więcej]
15 lipca 1386 15 lipca 1386 roku w Lublińcu Władysław Opolczyk, tytułując się panem Rusi, wystawił dokument, w którym nadał wieś Dunajów, leżącą w dystrykcie lwowskim, niejakiemu Denhardowi. [więcej]
20 lipca 1386 20 lipca 1386 roku Władysław Opolczyk przebywał w Opolu. [więcej]
21 lipca 1386 21 lipca 1386 roku Władysław Opolczyk sprzedał trzy wsie w Ziemi Dobrzyńskiej Hanuszowi i Piotrowi ze Sztembarku (Stangenbergu) herbu Kot Morski. [więcej]
25 lipca 1386 25 lipca 1386 roku Władysław Opolczyk przebywał we Lwowie, gdzie spotkał się ze starostą generalnym Andrzejem z Bobolic. [więcej]
1386 Po wizycie Władysława Opolczyka we Lwowie zaczęto emitować nowe półgrosze ruskie o niespotykanym do tej pory stemplu, bowiem na awersie miały górnośląskiego orła, a na rewersie lwa Romanowiczów. [więcej]
14 sierpnia 1386 14 sierpnia 1386 roku Władysław Opolczyk przebywał w Głogówku. [więcej]
1386 W 1386 roku, po śmierci wdowy po Bolesławie Pierworodnym Eufemii, Władysław Opolczyk przejął w zarząd Głogówek. [więcej]
6 lutego 1387 6 lutego 1387 roku w Częstochowie Władysław Opolczyk wydał apel do mieszkańców Rusi, w którym między innymi obwieścił, że w przypadku gdyby królowa Jadwiga wtargnęła z wojskiem na Ruś, a jej mieszkańcy ponieśliby z tego tytułu jakieś szkody, to on zobowiązuje się im to wynagrodzić. [więcej]
Lutego / marca 1387 W lutym i marcu 1387 roku Jadwiga Andegaweńska odebrała hołd od większości miast Rusi Halickiej. Władysław Opolczyk prawdopodobnie dał swojemu staroście generalnemu Andrzejowi swobodę działania w podejmowaniu decyzji, które miały być uzależnione od rozwoju sytuacji. [więcej]
17 kwietnia 1387 17 kwietnia 1387 roku w Brnie Władysław Opolczyk wystawił Wacławowi Luksemburskiemu dokument, którym oddał swoje dobra położone na Węgrzech i Rusi, pod opiekę czeskiego monarchy. [więcej]
1 maja 1387 1 maja 1387 roku Władysław Opolczyk od Wacława Luksemburskiego otrzymał na prawie lennym Namysłów. [więcej]
30 stycznia 1388 30 stycznia 1388 roku w Toruniu Władysław Opolczyk z ramienia Władysława Jagiełły uczestniczył w pertraktacjach polsko-krzyżackich. [więcej]
27 lutego 1388 27 lutego 1388 roku Władysław Opolczyk nadał Prudnikowi dochody z czynszów i sądownictwa miejskiego oraz wieś Aldem Koczem (Alt Kotzen; dziś Chocim) w zamian za roczny czynsz w wysokości 50 grzywien. [więcej]
12-22 kwietnia 1388 Między 12 i 22 kwietnia 1388 roku pod Toruniem toczyły się kolejne negocjacje polsko-krzyżackie. Władysław Opolczyk w tym czasie przebywał w otoczeniu Władysława Jagiełły, goszcząc między innymi w Raciążku, w którym gospodarzem był Jan Kropidło. [więcej]
25 czerwca 1388 25 czerwca 1388 roku Wacław Luksemburski potwierdził posag Władysława Opolczyka dla córki Katarzyny, która wyszła za mąż za Henryka VIII Wróbla. Ślub narzeczonych odbył się prawdopodobnie w czerwcu 1388 roku. [więcej]
1388 W 1388 roku Władysław Jagiełło pozyskał do antykrzyżackiego sojuszu książąt słupskich. Warcisław VII, Bogusław VIII i Barnim V złożyli hołd lenny królowi Polski i zobowiązanie do służby wojskowej z setką kopii. W zamian mieli otrzymać Bydgoszcz, która w tym czasie należała do Władysława Opolczyka. To stało się przyczyną pogorszenia relacji między monarchami. [więcej]
29 grudnia 1388 29 grudnia 1388 roku paulini przejęli szpital i kościół szpitalny pod wezwaniem św. Mikołaja. Założenie to stało się bazą fundacji klasztoru dokonanej przez Władysława Opolczyka. [więcej]
8 stycznia 1389 8 stycznia 1389 roku w Hotzenplotz Władysław Opolczyk przystąpił do przymierza z margrabią Jodokiem i biskupem ołomunieckim Mikołajem. [więcej]
19 marca 1389 Na początku 1389 roku Władysław Opolczyk skupił swoje działania na wprowadzeniu na arcybiskupstwo gnieźnieńskie Jana Kropidłę. Akcja wpływowego księcia zakończyła się sukcesem. 19 marca 1389 roku papież Urban VI udzielił prowizji książęcemu bratankowi. Jego miejsce na biskupstwie włocławskim zajął Henryk VIII Legnicki. [więcej]
14 maja 1389 14-16 maja 1389 roku Władysław Opolczyk przybył do Niepołomic na zaproszenie królewskiej pary. Podczas spotkania z Władysławem Jagiełłą dowiedział się o kategorycznym sprzeciwie króla, dotyczącym objęcia arcybiskupstwa gnieźnieńskiego przez Jana Kropidłę. [więcej]
16 maja 1389 16 maja 1389 roku wieczorem Władysław Opolczyk opuścił Niepołomice i skierował się do Krakowa. [więcej]
17 maja 1389 W nocy z 16 na 17 maja 1389 roku Władysław Opolczyk został pojmany na krakowskim zamku. Rano przewieziono go do Mogiły na spotkanie z Władysławem Jagiełłą. [więcej]
18 maja 1389 18 maja 1389 roku Władysław Opolczyk z polecenia Władysława Jagiełły odzyskał wolność. [więcej]
Grudzień 1389 Pod koniec 1389 roku Władysław Opolczyk poręczył Władysławowi Jagielle pożyczkę w wysokości 500 grzywien zaciągniętą u krakowskiego Żyda Lewka. [więcej]
Styczeń 1390 W styczniu 1390 roku Władysław Opolczyk wydał za mąż swoją córkę Jadwigę. Zięciem został książę kiernowski Wigunt-Aleksandr, brat Władysława Jagiełły. [więcej]
23 stycznia 1390 23 stycznia 1390 roku w Oleśnie Władysław Opolczyk zapisał w posagu córce Jadwidze oraz jej mężowi Aleksandrowi-Wiguntowi Kujawy Inowrocławskie, na które składały się Ziemia Tucznowska, Inowrocławska i Bydgoska. [więcej]
12 lutego 1390 12 lutego 1390 roku w Kamieńcu Litewskim Władysław Jagiełło potwierdził nadanie Ziemi Dobrzyńskiej dokonane przez Władysława Opolczyka na rzecz Aleksandra-Wigunta. Okazuje się, że było to nadużycie ze strony króla, ponieważ było to niezgodne z wcześniejszymi ustaleniami. [więcej]
28 lutego 1390 28 lutego 1390 roku Władysław Opolczyk sprzedał margrabiemu Jodokowi Karniów z przynależnościami. [więcej]
12 maja 1390 12 maja 1390 roku w Inowrocławiu Władysław Opolczyk oficjalnie przekazał Kujawy Aleksandrowi-Wiguntowi. [więcej]
1390 W 1390 roku relacje Władysława Opolczyka z Władysławem Jagiełłą układały się poprawnie. Świadczyć o tym z pewnością może fakt, że posłowie opolskiego księcia przybywający do Krakowa byli utrzymywani na koszt miasta. [więcej]
Jesień 1390 Jesienią 1390 roku opolskie terytorium Władysława Opolczyka zostało z rozkazu Wacława Luksemburskiego spustoszone przez oddziały margrabiego Prokopa. [więcej]
31 października 1390 W liście z 31 października 1390 roku wielki mistrz zakonu krzyżackiego donosił Władysławowi Opolczykowi o zamiarze Władysława Jagiełły najazdu na Prusy i prosił opolskiego księcia o pomoc. [więcej]
6 grudnia 1390 W liście z 6 grudnia 1390 roku wielki mistrz zakonu krzyżackiego wzywał Władysława Opolczyka do dawnej przyjaźni. [więcej]
14 marca 1391 14 marca 1391 roku w Opolu Władysław Opolczyk razem z żoną zapisali klasztorowi franciszkanów młyn położony poza murami miasta po stronie zamku. [więcej]
Kwiecień 1391 W kwietniu 1391 roku Władysław Opolczyk udał się na Kujawy. [więcej]
7 maja 1391 7 maja 1391 roku w Toruniu Władysław Opolczyk zastawił Krzyżakom zamek w Złotorii i 5 przynależnych do niego wsi. [więcej]
1 czerwca 1391 1 czerwca 1391 roku Władysław Opolczyk oddał Krzyżakom zaległy dług, wykorzystując do tego celu środki pochodzące z kolejnej pożyczki wziętej pod zastaw Złotorii. [więcej]
3 czerwca 1391 3 czerwca 1391 roku kanclerz księcia Władysława Opolczyka Jerzy Zuchorz z Tarnowa wykupił u mincerza toruńskiego Jana Leppera złotą koronę księcia. [więcej]
22 czerwca 1391 22 czerwca 1391 roku Władysław Opolczyk przebywał w Ostrzeszowie. [więcej]
13 lipca 1391 Przed 13 lipca 1391 roku do Władysława Opolczyka dotarli posłowie królowej Jadwigi z prośbą wytłumaczenia, z jakiego powodu książę zastawił Złotorię Krzyżakom. [więcej]
Lipiec 1391 Na początku lipca 1391 roku Władysław Opolczyk udał się na Węgry. [więcej]
Lipca / sierpnia 1391 Między 13 lipca a 15 sierpnia 1391 roku oddziały sprzymierzone z Władysławem Jagiełłą obległy zamek w Kruszwicy, a następnie zajęły warownię w Raciążku. Był to początek wojny Władysława Opolczyka z Władysławem Jagiełłą .
Wrzesień 1391 We wrześniu 1391 roku wojska Władysława Jagiełły zajęły Ziemię Gniewkowską i Ziemię Dobrzyńską. Większość mieszkańców zajętego terytorium złożyła hołd królowi. Wierni Władysławowi Opolczykowi pozostali jedynie: marszałek Iwan z Radomina, kasztelan dobrzyński Andrzej z Radzików i Woli i jego brat Piotr z Lubina i Umienia, miecznik dobrzyński oraz kasztelan rypiński Piotr ze Strzyg. [więcej]
15 września 1391 W drugiej połowie września 1391 roku wojska Władysława Jagiełły wkroczyły do Księstwa Wieluńskiego i tu przeniósł się teatr wojny. W tym czasie Władysław Opolczyk nadal przebywał na Węgrzech. [więcej]
Jesień 1391 Jesienią 1391 roku zakończyła się wojna z Władysławem Jagiełłą, w wyniku której Władysław Opolczyk utracił Księstwo Wieluńskie i Ziemię Dobrzyńską. W tym czasie Władysław Opolczyk przebywał na Węgrzech, gdzie doszło do uzgodnienia z Zygmuntem Luksemburskim umowy, w myśl której Ziemia Dobrzyńska i Kujawy miały być sprzedane Krzyżakom.
13 stycznia 1392 Zapewne 13 stycznia 1392 roku w Bratysławie miało miejsce spotkanie Władysława Opolczyka, Zygmunta Luksemburskiego i margrabiego Jodoka Wtedy powstał projekt rozbioru Polski. [więcej]
Wiosna 1392 Wiosną 1392 roku Władysław Opolczyk powrócił z Węgier do Księstwa Opolskiego. [więcej]
5 maja 1392 5 maja 1392 roku do przebywającego w Malborku wielkiego mistrza Konrada Wallenroda dotarł poseł Władysława Opolczyka i Zygmunta Luksemburskiego Herman Schoff z ofertą sprzedaży Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw. Krzyżacki monarcha odmówił, twierdząc że nie ma pewności co do przynależności tych ziem. [więcej]
28 czerwca 1392 28 czerwca 1392 roku w Wilnie zmarł zięć Władysława Opolczyka Wigunt-Aleksander. Na mocy kontraktu małżeńskiego ze stycznia 1390 roku Kujawy Inowrocławskie powinny były wrócić do Władysława Opolczyka, lecz tak się nie stało. Posag córki opolskiego księcia zajął Władysław Jagiełło. [więcej]
25 lipca 1392 W związku z tym, że wielki mistrz Konrad Wallenrod nie wyraził zainteresowania kupnem Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw, Władysław Opolczyk w przebraniu kupca udał się w podróż do Malborka, osiągając cel ekspedycji 25 lipca 1392 roku. [więcej]
27 lipca 1392 27 lipca 1392 roku Władysław Opolczyk zawarł z wielkim mistrzem Konradem Wallenrodem umowę, w myśl której za kwotę 50 tysięcy florenów węgierskich zastawił Krzyżakom Ziemię Dobrzyńską. [więcej]
10 sierpnia 1392 10 sierpnia 1392 roku Władysław Opolczyk i Konrad Wallenrod przybyli do Bobrownik i tu książę opolski zwolnił swoich poddanych z przysięgi wierności, a wielki mistrz taką przysięgę przyjął. [więcej]
Sierpnia / września 1392 Między 15 sierpnia a 8 września 1392 roku pieniądze z zastawu Ziemi Dobrzyńskiej Władysław Opolczyk kazał przewieźć z Malborka do Torunia i zdeponować w skarbcu rady miejskiej miasta. [więcej]
Wrzesień 1392 We wrześniu 1392 roku Władysław Opolczyk przedstawił Konradowi Wallenrodowi jeszcze jedną ofertę, w myśl której Zakon Krzyżacki miałby przystąpić do antypolskiej koalicji, w skład której weszli Zygmunt Luksemburski, margrabia Jodok, Jan Zgorzelecki, Albrecht III Habsburg i Wacław Luksemburski. Zadaniem syndykatu było obalenie Władysława Jagiełły i podział Królestwa Polskiego. [więcej]
19 września 1392 Szykujący się do drogi powrotnej Władysław Opolczyk uzyskał dla siebie od Konrada Wallenroda list żelazny. W zamian 19 września 1392 roku wystawił wielkiemu mistrzowi dokument zawierający deklarację, że gdyby w czasie podróży coś mu się złego przytrafiło, to nie będzie rościł do Zakonu żadnych pretensji. [więcej]
30 września 1392 30 września 1392 roku Władysław Opolczyk pokwitował obiór pieniędzy z zastawu Ziemi Dobrzyńskiej, a następnie udał się w kierunku Frankfurtu nad Odrą. [więcej]
15 listopada 1392 15 listopada 1392 roku Władysław Opolczyk z żoną wystawili kapelanowi Bernardowi z Gronowic pełnomocnictwo do odebrania ze skarbca rady miejskiej Starego Miasta Torunia pierwszej raty pieniędzy pochodzących z zastawu Ziemi Dobrzyńskiej. [więcej]
3 listopada 1392 3 listopada 1392 roku w Weissenkirchen (Ujvar) Władysław Opolczyk spotkał się z Zygmuntem Luksemburskim i zdał mu relację ze spotkania z wielkim mistrzem krzyżackim Konradem Wallenrodem. [więcej]
23 grudnia 1392 23 grudnia 1392 roku w związku z niespłaconymi długami Władysława Opolczyka rajcy krakowscy przejęli 300 grzywien od jego wierzycieli Goczeina i Jana Warschów. [więcej]
24 grudnia 1392 24 grudnia 1392 roku w Malborku poseł Władysława Opolczyka i Zygmunta Luksemburskiego złożył Konradowi Wallenrodowi ofertę sprzedaży Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw. [więcej]
21 stycznia 1393 Niedługo po 21 stycznia 1393 roku rozpoczęła się druga wojna Władysława Opolczyka z Władysławem Jagiełłą. [więcej]
Marzec 1393 W połowie marca 1393 roku podczas działań zbrojnych drugiej wojny z Władysławem Jagiełłą Władysław Opolczyk utracił Ostrzeszów. [więcej]
26 lipca 1393 26 lipca 1393 roku w Nowym Mieście Korczynie Władysław Opolczyk zawarł z Władysławem Jagiełłą rozejm, który miał potrwać do 15 sierpnia tego roku. [więcej]
11 września 1393 11 września 1393 roku w Śintavie Władysław Opolczyk spotkał się z Zygmuntem Luksemburskim. Tam opolski książę otrzymał dokument, uznający jego pełne prawa do Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw Inowrocławskich. [więcej]
7 października 1393 7 października 1393 roku Władysław Opolczyk wydał zgodę na lokację na prawie niemieckim wsi Pucov. [więcej]
26 października 1393 Straty na Opolszczyźnie, jakie spowodowały wojska królewskie po 22 sierpnia 1393 roku w ramach wojny z Władysławem Jagiełłą były zapewne na tyle znaczne, że Władysław Opolczyk, aby zatrzymać bratanków przy sobie, zapisał im wszystkie swoje posiadłości. Dokument poświadczający rozporządzenie powstał 26 października 1393 roku w Opolu. [więcej]
17 lutego 1394 17 lutego 1394 roku w Toruniu zaufany wysłannik Władysława Opolczyka Bernard z Gronowic pokwitował toruńskim rajcom odebranie kolejnej części zdeponowanych tam pieniędzy pochodzących z zastawu Ziemi Dobrzyńskiej. [więcej]
10 kwietnia 1394 10 kwietnia 1394 roku w Głogówku Władysław Opolczyk, Jan Kropidło i Bolko IV Opolski podpisali z reprezentantami Władysława Jagiełły zawieszenie broni, które zakończyło drugą wojnę monarchów. [więcej]
7 maja 1394 7 maja 1394 roku wielki mistrz Konrad von Jungingen prosił rajców toruńskich o wydanie kolejnej raty pieniędzy pochodzących z zastawu Ziemi Dobrzyńskiej. Przed 25 maja 1394 roku w Toruniu Bernard z Gronowic odebrał trzecią już część zdeponowanych tam florenów i przetransportował je do Władysława Opolczyka. [więcej]
21 maja 1394 21 maja 1394 roku dokumentem wystawionym w Głogówku Władysław Opolczyk potwierdził zaciągnięcie u krzyżaków kolejnej pożyczki, którą zabezpieczył ponownie Ziemią Dobrzyńską. Tym razem chodziło o kwotę 22 838 florenów, więc w tym momencie zadłużenie opolskiego księcia w Zakonie Krzyżackim wyniosło 79470 florenów. Była to suma, której zapewne nie był w stanie oddać. [więcej]
1395 Na początku 1395 Władysław Opolczyk przedstawił wielkiemu mistrzowi ofertę sprzedaży Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw, lecz apetyt Konrada von Jungingen na tego typu transakcję okazał się mizerny. [więcej]
11 kwietnia 1395 11 kwietnia 1395 roku w Toruniu Bernard z Gronowic odebrał 16 000 z 20 000 florenów, które jeszcze były zdeponowane i pochodziły z zastawu Ziemi Dobrzyńskiej. Korzystając z okazji wysłannik Władysława Opolczyka ponownie przedstawił wielkiemu mistrzowi ofertę sprzedaży Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw, lecz i tym razem Konrad von Jungingen nie okazał zainteresowania. [więcej]
1395 W pierwszej połowie 1395 roku do Władysława Opolczyka dotarła korespondencja Jadwigi Andegaweńskiej, która starała się zażegnać konflikt księcia z Władysławem Jagiełłą. Niestety próby kontaktu pozostawały bez odpowiedzi. [więcej]
9 stycznia 1396 9 stycznia 1396 roku Władysław Opolczyk znowu zaoferował Konradowi von Jungingen kupno Ziemi Dobrzyńskiej i tym razem spotkał się z odmową wielkiego mistrza. [więcej]
8 lutego 1396 8 lutego 1396 roku w Ujyar (Weissenkirchen) Zygmunt Luksemburski wystawił Władysławowi Opolczykowi dyplom, w którym potwierdził nadanie Kujaw i Ziemi Dobrzyńskiej oraz pełne prawo do rozporządzania tymi terytoriami włącznie z możliwością sprzedania ich zakonowi krzyżackiemu. [więcej]
30 marca 1396 30 marca 1396 roku z Węgier Władysław Opolczyk wysłał do obradujących w Brzegu członków Związku Książąt Śląskich list, w którym usprawiedliwiał swoją absencję. [więcej]
1 kwietnia 1396 W Wielką Sobotę 1396 roku ludzie Władysława Opolczyka uprowadzili z dworu w Giedczycach koło Bochni tamtejszego dziedzica Rafała i jego synów Marcina i Jana w celu uzyskania okupu. Pojmanych umieszczono w lochach opolskiego zamku. Rafał, który był w podeszłym wieku, nie wytrzymał więzienia i zmarł.
W tym czasie na dworze Władysława Opolczyka znajdowali także schronienie polscy banici. [więcej]
14 lipca 1396 Po 14 lipca 1396 roku Władysław Opolczyk nadal przebywał na Węgrzech, a w tym czasie granice opolskiego księstwa przekroczyły wojska Władysława Jagiełły rozpoczynając kolejną wojnę. [więcej]
Lipiec 1396 Podczas trwania wojny z Władysławem Jagiełłą Władysław Opolczyk informował Wacława Luksemburskiego o zajęciu terytoriów księcia opolskiego i poniesionych z tego powodu uszczerbków. [więcej]
6 sierpnia 1396 6 sierpnia 1396 roku pod Opolem dzięki mediacji Konrada II Oleśnickiego, Wacława II Legnickiego, Ludwika I Brzeskiego i Przemka Opawskiego doszło do podpisania pokojowego porozumienia kończącego wojnę Władysława Jagiełły z Władysławem Opolczykiem. Stronami zawierającymi ugodę byli bratankowie Władysława Opolczyka Bolko IV Opolski i Bernard Niemodliński oraz przedstawiciele Władysława Jagiełły Spytko z Melsztyna, kasztelan lubelski Piotr Kmita, Piotr Szafraniec i kasztelan nakielski Wincenty z Granowa. [więcej]
10 stycznia 1397 10 stycznia 1397 roku wielki mistrz Konrad von Jungingen dał Władysławowi Opolczykowi odmowną odpowiedź na kolejną propozycję księcia sprzedaży Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw. [więcej]
14 marca 1397 14 marca 1397 roku z powodu odniesionych ran podczas turnieju w Legnicy zmarł zięć Władysława Opolczyka Henryk VIII Wróbel. Regencję nad małoletnimi dziećmi denata objął Ruprecht I Legnicki. [więcej]
10 kwietnia 1397 10 kwietnia 1397 roku w Nysie Władysław Opolczyk wystawił dokument potwierdzający sprzedaż Karniowa margrabiemu Jodokowi. [więcej]
Wiosna 1397 W pierwszej połowie 1397 roku doszło do konfliktu zbrojnego Władysława Opolczyka z Ludwikiem I Brzeskim. Walki toczyły się pod Głogówkiem. [więcej]
23 czerwca 1397 23 czerwca 1397 roku Konrad von Jungingen wystosował odmowną ripostę na kolejną ofertę sprzedaży Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw. Wielki Mistrz prosił również, by Władysław Opolczyk uwolnił Zakon od pretensji polskich dotyczących tej sprawy. Konrad von Jungingen zawiadomił o tym także królową Jadwigę, która zasugerowała, by problem ten rozwiązało kolegium złożone z przedstawicieli opolskiego księcia, Zakonu i Korony Polskiej. Władysław Opolczyk odmówił. [więcej]
Lipiec 1397 W lipcu 1397 roku w Starej Wsi na Spiszu Władysław Opolczyk u boku Zygmunta Luksemburskiego wziął udział w rokowaniach z Władysławem Jagiełłą i królową Jadwigą. [więcej]
1 sierpnia 1397 1 sierpnia 1397 roku Władysław Opolczyk od Zygmunta Luksemburskiego otrzymał w dożywocie zamek Orawa z przynależnościami. [więcej]
1397 / 1398 W drugiej połowie 1397 roku lub na początku 1398 roku Władysław Opolczyk powrócił na swoje opolskie włości. Siedzibę urządził w Głogówku, ponieważ Opole znajdowało się w rękach jego bratanków. [więcej]
28 stycznia 1398 28 stycznia 1398 roku Władysław Opolczyk otrzymał odmowną odpowiedź wielkiego mistrza Konrada von Jungingen na swoją kolejną ofertę sprzedaży Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw. [więcej]
23 stycznia 1399 23 stycznia 1399 roku w Głogówku Władysław Opolczyk zawarł wstępną ugodę z bratankami Janem Kropidłą, Bolkiem IV Opolskim i Bernardem Niemodlińskim. W myśl postanowień układu sprawy sporne miał rozstrzygnąć sąd polubowny, do którego każda ze stron wyznaczyła swoich przedstawicieli. [więcej]
Wiosna 1399 Władysław Opolczyk, który bezwzględnie pragnął uzyskać pieniądze ze sprzedaży Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw Zakonowi Krzyżackiemu, posunął się nawet do oszczerstwa. Wacławowi Luksemburskiemu nakłamał, że Konrad von Jungingen nie wypłacił jakiejś sumy należnej mu ze sprzedaży Ziemi Dobrzyńskiej. [więcej]
6 lipca 1399 6 lipca 1399 roku w Głogówku w obecności dwudziestu najwybitniejszych rycerzy opolskich oraz lokalnego wójta Władysław Opolczyk podpisał z bratankami ugodę, w myśl której odzyskał połowę miasta Opola z nowym zamkiem. [więcej]
17 sierpnia 1399 17 sierpnia 1399 roku Władysław Opolczyk od Zygmunta Luksemburskiego otrzymał w dożywocie zamek Blatnica i podniesienie dochodów pobieranych z czynszów z miast spiskich na 3000 florenów rocznie. [więcej]
Październik 1399 Na początku października 1399 roku Władysław Opolczyk zaczął rezydować na zamku w Opolu. [więcej]
26 października 1399 26 października 1399 roku wielki mistrz Konrad von Jungingen odesłał Władysławowi Opolczykowi kolejną odmowę dotyczącą oferty kupna Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw. [więcej]
28 października 1399 28 października 1399 roku Władysław Opolczyk uposażył klasztor dominikanów leżącą pod Opolem wsią Luboszyce wraz z młynem. [więcej]
19 listopada 1399 19 listopada 1399 roku Władysław Opolczyk nadał rycerzowi Henrykowi z Rakowa za wierną służbę wieś Jełowa leżącą na północ od Opola. [więcej]
8 lub 18 maja 1401 Władysław Opolczyk zmarł 8 lub 18 maja 1401 roku w Opolu. [więcej]

Szukaj:

Zapisz się na bezpłatny newsletter:

ozdoba

Żony i potomstwo:

Pierwszą żoną Władysława Opolczyka została około 1353 roku Elżbieta - córka hospodara wołoskiego Mikołaja Aleksandra Besaraba.

  1. Katarzyna (przed 26 III 1367 - przed 22 X 1372)
  2. Elżbieta (? - przed 19 III 1374), narzeczona margrabiego morawskiego Jodoka

Drugą żoną Władysława Opolczyka została po 1364 roku Eufemia, córka Siemowita III.

  1. Jadwiga (przed 1378 - 20 września 1392 lub 1393) - żona Aleksandra-Wigunta Litewskiego - syna Olgierda
  2. Katarzyna (? - 6 VI 1420) - żona księcia żagańskiego Henryka VIII Wróbla
  3. Eufemia (po 1394-21 listopada zapewne 1406)
ozdoba

Copyright © 2006-2026 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

305

Nasz serwis, podobnie jak inne warownie w sieci, używa ciasteczek w celach statystycznych oraz aby serwować Ci reklamy (Google AdSense) dopasowane do Twoich zainteresowań. Dzięki temu możemy dbać o renowację naszych treści. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję. Nie pokazuj więcej