MALBORK

Pomorskie
Bytów
Człuchów
Gdańsk
Gniew
Kwidzyn
Lębork
Malbork
Słupsk
Stara Kiszewa
Sztum

Ciekawostki z historii zamku i grodu

1275 Budowę krzyżackiego zamku rozpoczęto w 1275 roku. Początkowo Malbork nie różnił się niczym od innych krzyżackich zamków. Narożne wieżyczki otaczały dziedziniec, nad którym dominowała pojedyncza wieża. Pierwotną konstrukcję wkrótce zastąpiła forteca z cegły złożona z trzech zamków. W zewnętrznym zamku niskim targowali się kupcy, rzemieślnicy wykuwali broń, a stajenni zajmowali się czterema setkami koni. Druga linia bram oddzielała siedzibę rycerzy, czyli zamek średni. Tu chodzili do kaplicy, jadali w refektarzach, podejmowali gości. Wysoki zamek stoi bezpieczny za dwunastoma potężnymi bramami i głęboką fosą. Strażnicy i wąskie przejścia to ostatnia linia obrony zamczyska. W malborskim zamku rycerze Maryi korzystali z luksusów nieznanych biednym wieśniakom zamieszkałym tuż za murami twierdzy. Piece w piwnicach pompowały ciepłe powietrze w górę siecią kanałów wentylacyjnych. Nawet w najmroźniejsze zimowe dni w przestronnych salach zamku w Malborku panowała przyjemna temperatura. Latryny były połączone piętnastometrowym szybem z fosą okalającą wysoki zamek. To udogodnienie pozwalało utrzymać czystość w celach rycerzy-mnichów. W Malborku Krzyżacy zaczęli budować jedno z najpotężniejszych państw zakonnych w historii. Malbork szczyt swojej potęgi osiągnął za Winricha von Kniprode, który stał na czele zakonu przez 31 lat - najdłużej ze wszystkich wielkich mistrzów. Zbezcześcił szczytne cele Zakonu zepsuciem i zbytnią dbałością o ziemski splendor. Urodzony w Nadrenii wspinał się po szczeblach zakonnej hierarchii. Zaprawiony w bojach weteran służył Zakonowi i poznawał wspaniałości tego świata. Wiedział, czego pragnie. Przebudowując zamek średni zrealizował swoje marzenia o rycerskim królestwie chrześcijańskim. Według słów kronikarza w stolicy Winricha rycerze żyli jak lwy na wojnie i jak baranki w czasie pokoju. Przed rozpoczęciem krwawych kampanii urządzano turnieje i polowania. Wielki Mistrz obsypywał darami zwycięskich gości Zakonu. Rozrywki i muzyka czekały na wracających z bitwy rycerzy, gdy tylko zrzucili swe zbroje. W średnim zamku mogło jadać do tysiąca Krzyżowców na raz. Podczas uczt odczytywano nie tylko Pismo Święte ale także poematy sławiące męstwo i wiarę. Rytuały te wzmacniały ducha rycerzy przed kolejną krucjatą skierowaną przeciw pogańskim plemionom na wschodzie. Wystawne uczty zastąpiły tradycyjne skromne pożywienie mnichów. Uczty i poczucie braterstwa przyciągały do Malborka coraz to większą liczbę gości z całej Europy. Król czeski Jan Luksemburski czy Henryk IV przyszły władca Anglii skwapliwie korzystali z szansy zdobycia chwały w walce przeciwko ostatnim niewiernym na kontynencie. Po bitwie rycerzy i królewskich gości witał tu spokój ogromnych zamkowych sal. W przestronnym sanktuarium wojownicy odbudowywali w sobie odwagę w otoczeniu wytwornych i strzelistych okien. Winrich von Kniprode zbudował dla siebie wielki pałac mieszczący apartamenty prywatne i izby służebne. Budowla godna raczej księcia, a nie wielkiego mistrza zakonu. By móc stosownie ugościć szlachetnie urodzonych gości, kazał wybudować nowe kwatery, w których mieściło się ich aż dwustu. Dla swych ludzi postawił infirmerię - służącą raczej starzejącym się braciom. Tu u kresu swych dni dowiadywali się, że bractwo jest ich jedyną rodziną. W infirmerii zapewniono im wygody, których mogli oczekiwać, czyli dobre jedzenie, łaźnię parową i podobne luksusy. Gotyckie dekoracje i dodatki von Kniprodego wyrażały niewypowiedziane dotąd przekonanie, że Krzyżacy zasłużyli sobie na to w walkach. Śmiałe użycie jasnych kolorów oraz światła powoduje, że letni refektarz wychwala świat doczesny,niż kiedykolwiek w dziejach Zakonu. Sklepienia palmowe przypominały Krzyżowcom ich duchowy dom - Palestynę. Mimo wzmocnień z kamienia i cegły ich nowa oaza miała się okazać niewiele trwalsza niż ta, którą utracili.
1309 W 1309 roku Malbork stał się stolicą całego zakonu krzyżackiego.
8 lipiec 1331 8 lipca 1331 roku w Malborku spotkali się posłowie Jana Luksemburskiego z władzami Zakonu Krzyżackiego. Ustalono wówczas plan kampanii, będący kolejnym etapem wojny polsko-krzyżackiej.
30 kwiecień 1334 30 kwietnia 1334 roku w Malborku Wielki mistrz Zakonu Luter z Brunszwiku wystawił dokument, będący przedłużeniem rozejmu z państwem Kazimierza Wielkiego. W myśl wypracowanego porozumienia Zakon Krzyżacki zgodził się przekazać miasto Brześć stronie polskiej.
1366 Wiosną 1366 roku gościem wielkiego mistrza Winricha von Kniprode na zamku w Malborku był Władysław Biały.
1366 W 1366 roku gościem na zamku w Malborku był Kazimierz Wielki
lipiec 1379 W lipcu 1379 roku gościem wielkiego mistrza Winricha von Kniprode na zamku w Malborku był poseł Jagiełły Skirgiełło.
1 styczeń 1384 1 stycznia 1384 roku w Malborku wielki mistrz Konrad Zöllner von Rotenstein wystawił dokument, w którym zobowiązał się ofiarować zbrojną pomoc Witoldowi Kiejstutowiczowi w odzyskaniu ojcowizny.
lato 1390 Zapewne latem 1390 roku w Malborku Witold Kiejstutowicz przyjął posłów Wasyla I, którzy przybyli z propozycją mariażu moskiewskiego księcia z córką Litwina Zofią.
20 sierpień 1390 20 sierpnia 1390 roku w Malborku zmarł wielki mistrz Konrad Zöllner von Rotenstein.
12 marzec 1391 12 marca 1391 roku w Malborku nowym wielkim mistrzem zakonu krzyżackiego został Konrad Wallenrod.
5 maj 1392 5 maja 1392 roku do Malborka zawitał poseł Władysława Opolczyka i Zygmunta Luksemburskiego Herman Schoff, który przedstawił wielkiemu mistrzowi Konradowi von Wallenrode propozycję kupna Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw.
24 grudzień 1392 24 grudnia 1392 roku w Malborku poseł Władysława Opolczyka i Zygmunta Luksemburskiego ponowił Konradowi Wallenrodowi ofertę sprzedaży Ziemi Dobrzyńskiej i Kujaw.
31 styczeń 1402 31 stycznia 1402 roku do Malborka przybył niezadowolony z postanowień unii wileńsko-radomskiej brat Władysława Jagiełły Świdrygiełło.
24 grudzień 1392

"...W końcu kwietnia lub na początku maja 1399 r. 5 grzywien wydano z kasy malborskiej na suknię (zapewne fałdzistą z kapturem z uszami) dla Pischera, błazna wielkiego księcia litewskiego Witolda. Jak widać władca litewski wypożyczył swojego trefnisia wielkiemu mistrzowi (zgodnie z panującym zwyczajem), aby go zabawiał i rozweselał jego dwór. To było oczywiście jego oficjalne zadanie. Wiadomo jednak, że błaznów posyłano na sąsiednie dwory w misjach specjalnych: dla rozeznania ich tajemnic, poznania intryg, czyli krótko mówiąc, jako szpiegów..."


Fragment książki: Marek Radoch - "Walki Zakonu Krzyżackiego o Żmudź od połowy XIII wieku do 1411 roku" s. 151

czerwiec 1400

"...W lecie 1400 r. z ziem Żmudzi Zakon utworzył odrębną jednostkę administracyjną - wójtostwo żmudzkie. Na wójta żmudzkiego powołano Henryka von Schwelborn. 24 czerwca 1400 r. zapłacono 1 grzywnę pruską za zrobienie pieczęci dla wójta żmudzkiego, wykonanej z SM skojca (pełnej wagi) srebra wartego 1414 skojca. Również dla tego obszaru wielki mistrz wyznaczył zakonnych komorników, mających sprawować sądy oraz ściągać należne władzy krzyżackiej czynsze i daniny, a rozliczać się z nich musieli przed krzyżackim wójtem żmudzkim, któremu podlegali. [...]

Do Malborka przybyli wówczas Żmudzini, aby złożyć hołd wielkiemu mistrzowi. Żmudzini, którzy stawili się przed Konradem von Jungingen w Malborku, a także przed wysłannikami wielkiego mistrza, poddani zostali weryfikacji. Krzyżacy sporządzali wtedy na Żmudzi osobne spisy bojarów i „wolnych". Tych wszystkich, którzy wcześniej byli bojarami (baioren), uznano w zasadzie za bojarów. Ci, co byli chłopami (gebuwer), także przez Zakon zostali zapisani jako chłopi..."


Fragment książki: Marek Radoch - "Walki Zakonu Krzyżackiego o Żmudź od połowy XIII wieku do 1411 roku" s. 164

18 lipca 1400 18 lipca 1400 roku do Malborka przebyła w gościnę żona Witolda Kiejstutowicza księżna Anna.

"...18 lipca 1400 r. księżna Anna z całą swoją wielką świtą przyjmowana była przez Konrada von Jungingen w stolicy Zakonu Malborku. Na cześć litewskiego gościa odbyło się uroczyste nabożeństwo, po którym zwierzchnik Zakonu wydał wspaniałą ucztę. [...] 21 lipca 1400 r. goście litewscy byli z powrotem w Malborku, a po uczcie wielki komtur rozdał im wyposażenie (zapewne stołowe: pozłacane kubki, srebrne naczynia?) i klejnoty. Być może także na drogę powrotną księżna litewska dostała od Konrada von Jungingen dobrego konia (za 14 grzywien)..."


Fragment książki: Marek Radoch - "Walki Zakonu Krzyżackiego o Żmudź od połowy XIII wieku do 1411 roku" s. 162-163

9 styczeń 1401

"...Dopiero 9 stycznia 1401 r. w Malborku odbył się chrzest przybyłych ze Żmudzi 80 najznamienitszych bojarów. Wielki mistrz nowo ochrzczonym rozdał w prezencie 5 grzywien. Przygotowano także uroczysty posiłek, podczas którego raczono się miodem pitnym. W drogę powrotną na Żmudź razem z ochrzczonymi bojarami do ich rodzinnych stron udało się kilku kapłanów i mnichów, którzy mieli uczyć zasad wiary katolickiej ich żony i dzieci oraz wprowadzić przez chrzest do Kościoła katolickiego..."


Fragment książki: Marek Radoch - "Walki Zakonu Krzyżackiego o Żmudź od połowy XIII wieku do 1411 roku" s. 170

16 październik 1401 16 października 1401 roku w Malborku stanęli przed wielkim mistrzem Konradem von Jungingen posłowie Władysława Jagiełły Siemowit IV i biskup kujawski Mikołaj Kurowski, przywożąc słowne zapewnienia o pokojowych zamiarach polskiego króla wobec Zakonu Krzyżackiego.
21 wrzesień 1404 21 września 1404 roku w Malborku rozpoczął się zjazd kapituły generalnej Zakonu Krzyżackiego z udziałem dostojników z Niemiec i Inflant razem z ich mistrzami krajowymi.
3 luty 1407 3 lutego 1407 roku w Malborku wielki mistrz Konrad von Jungingen zredagował skierowany do Witolda Kiejstutowicza list, w którym między innymi prosił wielkiego księcia litewskiego go wypożyczenie cieśli do planowanych robót budowlanych.
24-27 luty 1407

"...24-27 lutego 1407 r. w Malborku przebywali najznamienitsi bojarzy żmudzcy wraz z wójtem Michałem Küchmeisterem. Prosili oni wielkiego mistrza Konrada von Jungingen, aby on jako ich zwierzchnik rozciągnął także na ziemię żmudzką postanowienia prawa chełmińskiego. Bojarzy żmudzcy chcieli mieć takie samo prawo - jednakowe jak rycerze i knechci w ziemi chełmińskiej. Na prawie chełmińskim jedna służba zbrojna przypadała na 20-40 łanów ziemi, na prawie pruskim jedna służba zbrojna przypadała na 2-4 łany. Prawo pruskie dopuszczało do dziedziczenia tylko synów, w przeciwieństwie do prawa chełmińskiego, w którym dziedziczyły także córki i krewni linii bocznej. Dla osadników korzystniejsze było lokowanie wsi na prawie chełmińskim (mniejsze obciążenie wojskowe i większe prawa dziedziczenia)..."


Fragment książki: Marek Radoch - "Walki Zakonu Krzyżackiego o Żmudź od połowy XIII wieku do 1411 roku" s. 233

29 marzec 1407 29 marca 1407 roku z Malborka na dzień przed swoją śmiercią wielki mistrz Konrad von Jungingen wysłał do Witolda Kiejstutowicza pismo, w którym dziękował za pomoc zaoferowaną przy budowie nowego zamku.
1 sierpień 1409 1 sierpnia 1409 roku w Malborku doszło do spotkania wielkiego mistrza Ulryka von Jungingen z wysłannikami Władysława Jagiełły. Posłowie króla przedstawili podjętą na zjeździe stanów polskich w Łęczycy rezolucję, która, jak się okazało, była nie do przyjęcia dla władz Zakonu Krzyżackiego. W konsekwencji rozpoczęto przygotowania do bardziej zdecydowanych działań wojennych.
25 lipiec 1410 25 lipca 1410 roku po grunwaldzkiej wiktorii Władysław Jagiełło i Witold Kiejstutowicz na czele armii stanęli pod Malborkiem.
26 lipiec 1410 26 lipca 1410 roku pod Malborkiem doszło do pierwszego starcia między polskimi chorągwiami a wypadem obrońców zamku. W wyniku potyczki wojska Władysława Jagiełły zajęły miasto i rozpoczęły regularne oblężenie Malborka.
9 czerwiec 1416 9 czerwca 1416 roku w Malborku wielki mistrz Michał Küchmeister zawarł z Konradem VII Białym, Konradem V Kąckim i Konradem IV Starszym sojusz skierowany przeciwko Władysławowi Jagielle i Witoldowi Kiejstutowiczowi.
1816 W 1816 roku powołano do życia Zarząd Odbudowy Zamku w Malborku.
3 październik 1877 3 października 1877 roku na podzamczu zamku w Malborku odsłonięto pomnik króla pruskiego Fryderyka II Wielkiego.
1882 W roku 1882 kanclerz Rzeszy Otto von Bismarck polecił, aby zamek w Malborku odbudowano. Dla Bismarcka Zakon Krzyżacki miał w sobie magię. Odbudowa zamku była jak potarcie lampy Aladyna i miała przywrócić Niemcom silnego ducha jedności, a tego właśnie brakowało nowemu państwu niemieckiemu. Kanclerz zlecił odbudowę architektowi Konradowi Emanuelowi Steinbrechtowi i miała stać się dziełem jego życia. Z poświęceniem godnym rycerzy zakonnych Steinbrecht segregował gruzy, szperał w archiwach i studiował inne zamki krzyżackie. Uzbrojony w najnowsze zdobycze nauki miał zamiar usunąć skutki pięciu wieków niszczenia. Postanowił sumiennie odrestaurować obiekt - średniowieczną stolicę, siedzibę Wielkiego Mistrza. Starannie usiłował odtworzyć kolory zamku. Chciał stworzyć wrażenie, że rycerze przed chwilą zaledwie wyruszyli stąd na bitwę. Gdy jego praca została zakończona, zamczysko wyglądało jak w czasach swej świetności. Był to największy ceglany zamek w Europie. Cesarz niemiecki Wilhelm II był pod ogromnym wrażeniem. Uczynił to żywe muzeum swoją oficjalną rezydencją.
23 sierpień 1914 23 sierpnia 1914 roku na stacji kolejowej w Malborku wysiedli niemieccy dowódcy Paul von Hindenburg i Erich Ludendorff, którzy przybyli przejąć z rąk zdymisjonowanego Maximiliana von Prittwitz dowództwo 8. Armii toczącej walki I wojny światowej na froncie w Prusach Wschodnich.

"...Na docelowej stacji w Malborku pociąg zatrzymał się o godz. 14.30. Hindenburga i Ludendorffa na peronie powitali Hoffmann i Gninert. Obaj sztabowcy nowych dowódców powitali dość chłodno. Mieli im za złe niepowiadomienie ich o nowych rozkazach dla poszczególnych korpusów. Sam Prittwitz dowiedział się o swojej dymisji nie od przełożonych, ale przypadkowo od oficera swego sztabu odpowiedzialnego za koleje, który poinformował go o planowanym przyjeździe do Malborka pociągu specjalnego z jego następcą. Tę zaskakującą informację potwierdził pół godziny później oficjalny telegram. Według relacji Hoffmanna: „Generał von Prittwitz zniósł ten cios z nadzwyczajną godnością i, żegnając się z nami, ani jednym słowem nie dał poznać po sobie oburzenia na los, którego padł ofiarą..."


Fragment książki: Piotr Szlanta "Tannenberg 1914"


Położenie zamku na mapie

Złota myśl na dziś

Szukaj:

Malbork Gdanisko
Malbork Trakt do gdaniska
Malbork Widok od południa
Malbork Widok od zachodu
Malbork Balkonik
Malbork Widok od wschodu
Malbork Południowa strona
Malbork Brama
Malbork Południowa strona
Malbork Południowa strona
Malbork Północna strona
Malbork Północna strona


Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości



Copyright © 2006-2021 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

#Malbork
#Malbork
6


...
Polskie zamki

[Zamknij]

goleft
goright

[Zamknij]

Zamek Malbork Gdanisko Zamek Malbork Trakt do gdaniska Zamek Malbork Widok od południa Zamek Malbork Widok od zachodu Zamek Malbork Balkonik Zamek Malbork Widok od wschodu Zamek Malbork Południowa strona Zamek Malbork Brama Zamek Malbork Południowa strona Zamek Malbork Południowa strona Zamek Malbork Północna strona Zamek Malbork Północna strona
W tym serwisie stosuje się pliki cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, dzięki temu dostosowuje się on do Twoich indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz w każdym czasie dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.