ozdoba

WOJNA POLSKI I LITWY Z MOŁDAWIĄ
1509

ozdoba
894-896 Wojna bułgarsko-bizantyjska
917-924 Wojna bułgarsko-bizantyjska
953-955 Bunt Ludolfa w Niemczech
955 Najazd Węgrów na Bawarię
1001-1004 Wojna bułgarsko-bizantyjska
1009–1012 Najazd armii Thorkella na Anglię
1015-1018 Wojna bułgarsko-bizantyjska
1078 - 1080 Wojna cesarza Henryka IV z Saksonią
1081-1085 Wojna bizantyjsko-normańska
1096-1099 I wyprawa krzyżowa
1109 Wojna polsko-niemiecka
1145-1149 II wyprawa krzyżowa
1189-1192 III wyprawa krzyżowa
1202-1204 IV wyprawa krzyżowa
1217-1221 V wyprawa krzyżowa
1221-1223 Dżebe i Subedej w zachodniej Azji
1235-1242 Najazd Batu i Sübedeja na Europę
1248–1254 VI wyprawa krzyżowa
1253 Kampania Opawska
1259-1260 Najazd Burundaja na Polskę
1270 VII wyprawa krzyżowa
1283-1309 Wojna krzyżacko-litewska
1302-1305 Wojna francusko-flamandzka
1308-1309 Zabór Pomorza Gdańskiego przez Krzyżaków
1311-1325 Wojna krzyżacko-litewska
1327-1332 Wojna polsko-krzyżacka o Pomorze Gdańskie i ziemię chełmińską
1337–1453 Wojna stuletnia
1381–1384 Pierwsza wojna Jagiełły z Witoldem
1382-1385 Wojna Grzymalitów z Nałęczami
1390-1392 Druga wojna Jagiełły z Witoldem
1391 Pierwsza wojna Władysława Jagiełły z Władysławem Opolczykiem
1393-1394 Druga wojna Władysława Jagiełły z Władysławem Opolczykiem
1396 Trzecia wojna Władysława Jagiełły z Władysławem Opolczykiem
1406–1408 Wojna o Psków
1409–1411 Wojna Polski i Litwy z Zakonem Krzyżackim
1414 Wojna głodowa
1419–1436 Wojny husyckie
1422 Wojna golubska
1431–1435 Wojna polsko-krzyżacka
1438 Wojna z Habsburgami o koronę czeską
1440 – 1442 Wojna domowa na Węgrzech
październik 1443 – luty 1444 Pierwsza kampania Władysława Warneńczyka przeciwko Turkom
wrzesień - listopad 1444 Druga kampania Władysława Warneńczyka przeciwko Turkom
1454–1466 Wojna trzynastoletnia
1471-1474 Interwencja zbrojna na Węgrzech przeciwko Maciejowi Korwinowi
wrzesień-grudzień 1474 Wyprawa polsko-czeska na Śląsk
1490-1492 Walki Jana Olbrachta z Władysławem II na Węgrzech
październik-grudzień 1490 Wyprawa Maksymiliana I Habsburga na Węgry
1492-1494 Wojna Litwy z Moskwą
1497 Wyprawa mołdawska Jana Olbrachta
1500-1503 Wojna Litwy z Moskwą o Siewierszczyznę
1506 Wojna Polski i Litwy z Mołdawią
1507-1508 Wojna o Bramę Smoleńską z Moskwą
1509 Wojna Polski i Litwy z Mołdawią
kwiecień 1512 Najazd Tatarów na Wołyń
1512-1522 Wojna Litwy z Moskwą
1516 Wojna Polski i Litwy z Tatarami

"...Sam hospodar Bogdan nie zareagował na wystąpienie hetmana Kamienieckiego, ale też i nie pogodził się z utratą Pokucia, ani nie porzucił myśli o małżeństwie z Elżbietą Jagiellonką. Następca Aleksandra na tronie polskim Zygmunt (1506-1548) kategorycznie odrzucał pretensje hospodarskie. W czerwcu 1509 r. Bogdan najechał więc Podole, obiegł Kamieniec, ale nie był w stanie zdobyć tej potężnej twierdzy. Załoga kamieniecka uczyniła wypad z zamku, który został odparty z dużymi stratami. Ruszył następnie hospodar w głąb województwa ruskiego, obiegł Lwów - skąd odrzucony - spustoszył w drodze powrotnej powiat halicki i spalił Rohatyn, siedzibę Chodeckich. Uwiózł stamtąd wielkie łupy oraz uprowadził matkę i młodszych braci marszałka wielkiego koronnego Stanisława Chodeckiego. Usunął oczywiście załogi polskie na Pokuciu i znów przyłączył tę krainę do Mołdawii..."


Fragment książki: Marek Plewczyński "Wojny i wojskowość polska w XVI wieku. Tom I. Lata 1500-1548" s. 154

"...Król Zygmunt powołał pospolite ruszenie i zaciągnął wojska zaciężne. Na początku sierpnia ruszył z armią do Lwowa. Tu dołączyły do niego chorągwie obrony potocznej oraz oddziały litewskie nadworne i ochotnicze (800 koni). W sumie armia polska liczyła 20 tys. żołnierzy. W jej skład weszła - poza pospolitym ruszeniem i 300-konną jazdą nadworną - obrona potoczna dowodzona przez hetmana polnego Jana Tworowskiego. Wojskiem nowozaciągniętym (1000 jazdy i 3050 piechoty) dowodził hetman Kamieniecki. W jeździe koronnej znaleźli się również Rusini, Serbowie, a wśród uciekinierów mołdawskich były rotmistrz, dworzanin królewski, Waśko Barynowski. Osobnymi hufcami zaciężnymi dowodził współhetman, Czech Jan Bohumił Czyrnin. W skład jego oddziału weszły chorągwie jazdy polskiej (m.in. przyszłego hetmana wielkiego koronnego Jana Tarnowskiego) oraz piechota czesko-niemiecka (600 drabów Węgra Jana Kałusza i 460 knechtów Niemca Jana Spargelda)...."


Fragment książki: Marek Plewczyński "Wojny i wojskowość polska w XVI wieku. Tom I. Lata 1500-1548" s. 154

"...We Lwowie, z powodu choroby króla, dowództwo wyprawy objął hetman Kamieniecki. W końcu sierpnia wkroczył on na Pokucie, wyrzucił stamtąd załogi mołdawskie, a następnie ruszył w kierunku Czerniowiec. Cudzoziemska piechota Czyrnina spaliła wiele włości, wsi i miast, z których poza Czerniowcami większymi były: Dorochów, Botuszany, Stepanowce i Chocim. Grabieżom towarzyszyły mordy ludności i zabijanie zbędnego dla wojska bydła. Oddziały polskie prowadził na swych rodaków wspomniany wyżej Waśko, ułatwiając przejścia i prowadząc po nieznanych drogach. Do większej bitwy nigdzie nie doszło, gdyż rozproszone oddziały mołdawskie ukrywały się po lasach nad Prutem i Seretem. Po 20 dniach pustoszenia północnych i centralnych ziem mołdawskich wojsko polskie dotarło do Suczawy, gdzie przebywał hospodar. Trzytygodniowe oblężenie stolicy Mołdawii nie przyniosło jednak skutku. Kamieniecki nakazał więc odwrót drogą na Chocim. Pomny doświadczeń Olbrachtowych sprzed dwunastu lat nie wycofywał się przez lasy bukowińskie, lecz ominął je od wschodu, maszerując odkrytym szlakiem przypuszczalnie przez Dorochów. Przeprawiwszy się przez Prut w rejonie Hadiru zmierzał do Chocimia wschodnią częścią ziemi szepienickiej. Szybkie tempo odwrotu nie mogło jednak tłumaczyć mściwego i okrutnego mordowania ludności wziętej do niewoli przez zaciężnych, którzy „mężów, niewiasty, starych i dzieci, także bydło, które się przygodzie nie mogło i którego wielkich trzód trudno zagnać było, posiekli i pobili"...."


Fragment książki: Marek Plewczyński "Wojny i wojskowość polska w XVI wieku. Tom I. Lata 1500-1548" s. 154-155

Bitwa pod Chocimiem 4 października 1509

"...Mołdawianie cierpliwie czekali na sposobny moment odwetu. Bogdan uznał, że chwila ta nadeszła, gdy wojsko polskie przystąpiło pod Chocimiem do przeprawy przez Dniestr. Dnia 4 października 1509 r. pospolite ruszenie forsowało rzekę. Źródła nie informują, czy zbudowano most, czy też przeprawiano się promami. Nie wiadomo też w jakim miejscu, możliwe że na południe od Chocimia, poza zasięgiem dział zamkowych. Do Dniestru dochodził tam wąwóz o stromych zboczach, którego dnem płynął strumień wpadający do rzeki. W chwili, gdy do przeprawy szykowały się chorągwie nadworne i zaciężne dowodzone przez Tworowskiego, niespodziewanie uderzyły oddziały mołdawskie wsparte przez Turków. Atak nastąpił przypuszczalnie od północnego zachodu, spod zamku chocimskiego, po stoku opadającego stromo wzgórza. Żołnierz zaciężny nie uległ jednak panice. Sprawnie sformowano szyki i uderzywszy w bębny przystąpiono do walki. Jazda zaciężna skrycie obeszła wzgórze od zachodu i niespodziewanie zaatakowała Mołdawian od tyłu, rozstrzygając losy bitwy. Słabsze liczebnie wojsko Bogdana zostało zmuszone do odwrotu..."


Fragment książki: Marek Plewczyński "Wojny i wojskowość polska w XVI wieku. Tom I. Lata 1500-1548" s. 156

Hipotetyczny przebieg bitwy pod Chocimiem 4 października 1509
ozdoba

"...W czasie pościgu do niewoli polskiej dostało się wielu Mołdawian, w tym liczni dostojnicy hospodarscy, z których 50 ścięto..."


Fragment książki: Marek Plewczyński "Wojny i wojskowość polska w XVI wieku. Tom I. Lata 1500-1548" s. 156

"...Rokowania pokojowe prowadzone z udziałem węgierskich mediatorów w Kamieńcu Podolskim zakończyły się 22.I.1510 r. podpisaniem traktatu. Bogdan utracił Pokucie i zobowiązał się niepowracać już do sprawy swego niedoszłego małżeństwa. Po przegranej wojnie 1509 r. stosunki hospodara z królem polskim układały się pomyślnie, mimo nieustannych niepokojów na pograniczu polsko-mołdawskim...."


Fragment książki: Marek Plewczyński "Wojny i wojskowość polska w XVI wieku. Tom I. Lata 1500-1548" s. 156

Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości